مرگ در ۷ دهم ثانیه

شب است و شما خسته در راه هستید در حالی که با سرعت  ۵۵ مایل (حدود ۸۸.۵کیلومتر) در ساعت در جاده‌ای که خوب طراحی نشده به طرف خانه رانندگی می‌کنید، خودرو شما به یک پیچ می‌رسد، دیر متوجه می‌شوید خودرو از کنترلتان خارج می‌شود و به یک چیز سخت در کنار جاده برخورد می‌کند و (تصادف…)

در هفت دهم ثانیه چه اتفاقی برایتان رخ می‌دهد، در ۰.۱ ثانیه سپر رویه کرومی جلو و جلو پنجره خم می‌شود و استیل نقره‌ای بدنه را به عمق یک و نیم اینچ سوراخ می‌کند.

 در ۰.۲ ثانیه، کاپوت خودرو بلند می‌شود مچاله شده و شیشه جلو را خرد می‌کند، چرخ‌های عقب از زمین بلند می‌شود و گلگیر به عقب کشیده شده و روی بدنه درب جلویی قرار می‌گیرد، بدن شما با سرعت ۵۵ مایل در ساعت یعنی ۲۰ بار بیشتر از نیروی جاذبه به جلو پرتاب می‌شود، وزن شما به حدود ۳۰۰۰ پوند (نزدیک به ۱۳۶۴ کیلو گرم) می‌رسد و ضربه محکم و ناگهانی به مفصل زانویتان وارد می‌شود.

در ۰.۳ ثانیه، بدن شما در حال حاضر بی‌حرکت روی صندلی افتاده، بالا تنه پیچ و تاب خورده، زانو شکسته و در برابر داشبورد فشرده شده است، قاب پلاستیکی و فلزی فرمان ماشین خم شده و سرتان به سمت آفتاب گیر خم و سینه‌تان بالاتر از فرمان قرار گرفته است.

در ۰.۴  ثانیه، جلو ماشین حدود ۲۴ اینچ (۶۱ سانتیمتر) خراب شده، اما چرخ‌های عقب با سرعت ۳۵ مایل در ساعت در حرکتند. موتور نیم تنی هم مثل یک دیواره آتش شده است.

در ۰.۵ ثانیه، دستان لرزان یخ زده‌تان تقریبا به شکل عمودی افتاده است و جلو و عقب می‌رود. نیروی جاذبه شما را به سمت میله فرمان کشیده و قسمت‌های فولادی ناهموار ریه و عروق داخلی را سوراخ کرده و خون به ریه‌هایتان می‌جهد.

در ۰.۶ ثانیه، پاهای شما در کفش ورزشی که بندش محکم بسته شده دچار پارگی شده است. ماشین شروع می‌کند به چرخ خوردن و مثل چرخ نخ ریسی زمین را می‌‌کند.

در ۰.۷ ثانیه، کل بدنه خودرو تحت فشار قرار می‌گیرد. لوله‌ها از هم گسیخته و فنر درب‌ها باز می‌شوند. در آخرین ضربه صندلی به جلو کشیده می‌شود و سنجاق گردن شما به شفت فرمان خورده، خون از دهانتان بیرون می‌زند.

شوک سردی به شما وارد می‌شود. (شما مرده‌اید)

مجموعا مدت زمان سپری شده از زمان تصادف تا عادی شدن فقط ۰.۷ ثانیه است پس رانندگان گرامی با احتیاط برانید تا سالم بمانید.