به بهانه پویش سراسری سپاس؛ کادر درمان، ممنونیم

درسیاهکل/مهدی خورسند لیه‌چاک: در آستانه ولادت با سر سعادت حضرت زینب (س) و روز پرستار، پویشی در کشور به راه افتاده به نام پویش سپاس که در این پویش، از زحمات کادر درمان کشور که حدود یک سال است، برای حفاظت از سلامت جامعه، از جان و خانواده خود گذشته‌اند، تقدیر خواهد شد. با توجه به شرایط موجود و اهمیت فعالیت قشر پرستار و همچنین عزیزان دیگر جهادگر حوزه درمان اعم از پزشکان، پیراپزشکان و همه اعضای مشغول در حوزه سلامت از حراست گرفته تا خدماتی‌ها، پویشی ترتیب داده شده تا پدیده قدرشناسی از فرهنگ جهاد برای حفظ سلامت مردم کشور ترویج شود زیرا قدرشناسی می‌تواند به فراگیری این فرهنگ کمک کند.
نقل است که حضرت ختمی‌مرتبت، محمد مصطفی (ص) می‌فرمایند: «لا یشکر اللَّه من لایشکر النّاس» شکر خدا را بجا نیاورده است آنکه از مردم (در قبال انعامشان) تشکر نکند. تقریباً پس از اعلام همه‌گیری کرونا بود بسیج همگانی کادر درمان جهت مقابله با این ویروس منحوس و حفاظت از سلامت مردم شکل گرفت. تهاجم به کشور شکلش تغییر کرده بود و خط مقدم جبهه‌ها از مرزها به خاک ریز بیمارستان‌ها و مراکز بهداشت منتقل شده بود. جنگ همان جنگ بود و هدف مدافعان کشور همان هدف بود؛ «حفظ جان و سلامت مردم ایران». لباس سربازی حراست از وطن، از خاکی به سپید تغییر کرد. کادر درمان، البته در چند جبهه می‌جنگیدند؛ هم با عدم آگاهی اجتماعی در رعایت نکات اولیه بهداشتی و هم نبود امکانات کافی برای درمان مردم. قدرت انتقال ویروس آن‌قدر بالا بود که گاها کادر درمان را هم درگیر می‌کرد و شاهد بودیم بسیاری از مدافعین سلامت به مقام رفیع شهادت رسیدند. فداکاری کادر درمان که گاها دو ماه خانواده خود را نمی‌دیدند، دررفت و آمد به بخش کرونایی‌ها، خاطره جوانان غیور و وطن‌پرستی را زنده می‌کرد روی مین رفتند تا راه برای دفاع از میهن هموار شود. همان‌قدر شجاع، همان‌قدر دلیر، همان‌قدر عزیز برای ما مردم.

چند کلمه با کادر درمان عزیز
بی‌مهری دیدید، سکوت کردید. امکانات و مهمات نبود ولی مردانه و زنانه، ایستادید و جنگیدید. حقوق‌هایتان معوق شد، گله‌ای نکردید. مسئولین وعده بی‌ربط دادند، گفتید فدای سر ملت. ماسک و دستکش و گان نداشتید، صرفه‌جویی کردید اما کسی از شما اعتراضی ندید. عکس‌هایتان را دیدیم که از فرط خستگی در راهرو بیمارستان‌ها آن‌چنان مظلومانه به خواب می‌رفتید که انگار، عمریست نخوابیدید. عزیزان دل، ما مردم ایران، زبان از تقدیر شما قاصر است. کاری کردید و می‌کنید کارستان. گاها بی‌مهری از ما مردم دیدید، فقط گفتید رعایت کنید. گاها به دلیل درگیری بستگانمان به ویروس، اعتراض و بی‌تابی ما مردم را شنیدید، سنگ‌صبور بودید. گاها شنیدید که عده‌ای از ما مردم گفتیم «خب پولشان را می‌گیرند و وظیفه‌شان را انجام می‌دهند»، در خلوت گریستید اما به روی کسی نیاوردید. گاها… . عزیزان کادر درمان، قدرناشناسی ما را به مقام رفیع و بلند خود ببخشید که در زمان جنگ هم، ما مردمی که خیالمان از جبهه‌ها راحت بود، به ادامه جنگ غر می‌زدیم ولی دریغ از اینکه همان غر زنندگان، یک روز جبهه را نیز تجربه نکردند!
شاید در رسای مقام شما، تاکنون شعرها و متن‌های زیادی گفته‌شده اما هیچ‌یک التیام درد دیدن مشقات درمان کرونایی‌ها را نداشته و می‌دانیم که چه سینه پر دردی دارید. ولی بدانید، در دلمان دعایتان می‌کنیم که سلامت باشید و عاقبت‌به‌خیر.

و اما کادر درمان سیاهکل عزیزم
کادر درمان بیمارستان غدیر سیاهکل از بدو شیوع ویروس کرونا در شهرمان، انصافاً سنگ تمام گذاشته و خدمات بی‌نظیری را عرضه کردند. سرکار خانم دکتر دشتی، مدیر وقت این بیمارستان، یک پزشک متخصص غیربومی بود اما چنان کارنامه درخشانی از خود برجای گذاشت که شهر عزیزمان هرگز به مرحله بحرانی نرسید. حال که ایشان با توجه به سلیقه مدیریتی تغییر کرده‌اند (و هنوز هم کسی از دلیل تغییر ناگهانی رئیس موفق بیمارستان که یک پزشک متخصص داخلی آن هم در شرایط اپیدمی یک بیماری ویروسی بودند، مطلع نیست) و در شهر دیگری مشغول به خدمت هستند، جا دارد مدیران شهر ما به‌پاس خدمات ارزشمند ایشان، ترتیب یک تقدیر درخور و شایسته از دکتر دشتی را به عمل بیاورند. مردم سیاهکل، مردمی قدرشناس هستند و از این پزشک حاذق و مدیر توانمند، خاطرات خوبی در ذهن دارند. ضمن خیرمقدم به خانم دکتر فلاح و تشکر از زحمات دو ماه اخیر ایشان، برایشان در کسوت ریاست بیمارستان غدیر سیاهکل، آرزوی توفیق دارم. همچنین عزیزان پرستار و دیگر اعضای کادر درمان سیاهکل که شبانه‌روزی برای مردم شهر عزیز ما وقت گذاشتید و از جان خود گذشتید، شایسته تقدیر و تکریم هستید.
اما جوانان غیور سیاهکل را نباید از یاد برد. درسیاهکل اتفاق قشنگ دیگری رخ داد که شاید کمتر دیده شد. جوانان شهر ما در اقدامی بی‌نظیر برای کمک به کادر درمان و مردم، اقدامی جهادی کردند که مکمل زحمات کادر درمان بود. در ابتدای همه‌گیری کرونا، محدودیت‌های مالی دولتی باعث شده بود که امکانات کمی به بیمارستان شهر برسد. اینجا بود که جوان‌های غیور شهر، دست به کار شده و با جمع‌آوری کمک‌‌های مردمی، زمینه خرید ماسک و دستکش و گان را فراهم کردند. یادم هست، این جوانان در آن ایام، چگونه خواب را بر خود حرام کردند و مشغول ضدعفونی کردن شهر شدند. زحمات آنها و کادر درمان باعث شد که تقریباً از خردادماه ۹۹، شرایط شهر از وضعیت غیرقابل‌کنترل، خارج‌شده و تحت مدیریت درآید. شایسته است که در این پویش سپاس، از زحمات این دختران و پسران غیرتمند شهرمان هم سپاسگزاری کنیم.
اما حرف آخر؛ شاید حداقل تا یک سال دیگر با این ویروس منحوس درگیر باشیم پس بهتر است یک نکته را رعایت کنیم و آن این است که بهترین راه تقدیر و کمک به رسالت آسمانی کادر درمان، رعایت نکات حداقلی نکات بهداشتی اعم از استفاده از ماسک (و تعویض به‌موقع آن) و همچنین شستن دقیق دست‌هاست.
انتهای پیام/