با پای خود به آغوش دشمن نرویم

به گزارش درسیاهکل وبگاه رهروان ولایت نوشت:

بیش از سه دهه است که دنیا، جمهوری اسلامی ایران را به ضدیت با قلدری و زیاده‌خواهیِ آمریکا می‌شناسد و از قطع رابطه‌ی ایران با این دولت ظالم، باخبر است. در این میان، حتی القابی مثل «شیطان بزرگ» هم برای آگاهان سیاسی دنیا شناخته‌شده و آشناست.[۱] ناسازگاری با دولت ایالات متحده، دلایل قانع‌کننده‌ی فراوانی دارد که بارها به آن پرداخته شده است و در این میان حتی برخی مقامات آمریکایی هم به نقش خود در ظلم علیه ملت ایران، اعتراف کرده‌اند.[۲] دولت آمریکا اما بیش از هر کشور دیگری، از این قطع ارتباط، ناراحت است؛ چراکه قطع رابطه‌ی سی‌وچند ساله با آمریکا این پیام را برای جهانیان دارد که می‌توان بدون ارتباط و بدون دوستی با دولت ایالات متحده، به حیات خود ادامه داد و هر روز هم به پیشرفت جدیدی دست یافت. و این همان چیزی است که آمریکایی‌ها را آزار می‌دهد چون آنها از «الگوشدن» ایران برای سایر کشورها واهمه دارند و به هر ترتیب ممکن، قصد دارند ابهت ایران را بشکنند!

در یک‌سال‌ونیم گذشته و با اصرار دولت جدید، برای اولین بار باب مذاکرات مستقیم و دوجانبه با آمریکا بازشد و قرار شد فقط در موضوع هسته‌ای، گفت‌وگوهایی انجام بگیرد. در این میان، همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد آمریکایی‌ها درصدد بهره‌برداری حداکثری از گفت‌وگوهای دوجانبه برآمدند؛ رسانه‌ای شدن عکس و فیلم ملاقات‌های مکرر «کری و ظریف» همان آرزویی بود که آمریکایی‌ها سال‌ها انتظارش را می‌کشیدند. در کنار این ملاقات‌ها اگر اظهارات مکرر اوباما درخصوص مجبورشدن ایران به انجام مذاکره با آمریکا را ضمیمه کنید متوجه خواهید شد که شیطان بزرگ، چه بهره‌برداریِ وسیعی از همین دیدارهای بظاهرساده انجام داده است. بهره‌برداری و سوءاستفاده‌ای که مفهومش این است: ایران، از مواضع خود، کوتاه آمده و به مذاکره‌ی مستقیم با آمریکا مجبور شده است.

از سوی دیگر، انجام دیدار دوجانبه، فراتر از مذاکرات ۱+۵ و در کشوری مثل عمان، نشان داد که آمریکایی‌ها چقدر قدر فرصت بوجود آمده را می‌دانند تا بتوانند لااقل بخشی از ناکامی‌های چندسال گذشته مقابل ایران را جبران کنند! این درحالی است که در گذشته‌ی نه چندان دور، نماینده‌ی آمریکا در ۱+۵ برای دیدار دوجانبه با نماینده‌ی کشورمان، اصرار داشت اما طرف ایرانی، معتقد بود خارج از مذاکره با ۱+۵، حرفی با آمریکا نداریم![۳]

در همین چند روز گذشته و در حاشیه‌ی مذاکرات هسته‌ای در ژنو، جواد ظریف و جان کری به مدت ۱۵ دقیقه به قدم‌زدن در خیابان پرداختند که معلوم نیست چه ضرورتی داشته است؟ مذاکرات رسمی، تعریف خودش را دارد که همان حضور در مکانی رسمی و از پیش تعیین‌شده است که با اطلاع و هماهنگی قبلی انجام می‌گیرد. در این میان، پیام قدم زدن مشترک و صمیمانه چه می‌تواند باشد؟ آیا غیر از این است که آمریکا قصد ارائه‌ی تصویری متفاوت از جمهوری اسلامی به دنیا را دارد؟ درست در همان زمانی که آمریکا به‌صورت مطلق از اهانت به پیامبر اعظم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) حمایت کرده بود آقای ظریف، نه تنها کمترین واکنشی به این موضوع نداشت بلکه با قدم‌زدن به همراه جان‌کری، تعجب و البته تاسف همگان را برانگیخت! سفر به پاریس -مرکز اهانت به وجود مقدس رسول‌الله‌الاعظم- در همان روزهای ابتدایی توهین به ساحت آن حضرت، از دیگر مواردی است که عمیقا تعجب انسان را از این همه بی‌تدبیری برمی‌انگیزد.

آقای ظریف باید بداند که دستور قرآن برای تعامل با دشمنان خدا، سخت‌گیری و شدت است[۴] که البته هیچ تناسبی با رفتارهای این‌چنینی ندارد.

پاورقی:

۱- مثلا می‌توان اشاره کرد به مسابقات کشتی قهرمانی جهان در سال ۱۹۸۹ در «سوییس» که وقتی مرحوم «علیرضا سلیمانی» با شکست قهرمان بزرگ آمریکایی به‌نام «بومگاتنر»، مدال طلای سنگین‌وزن دنیا را به دست بیاورد، یکی از روزنامه‌های سوییسی در صفحه‌ی اول روزنامه نوشته بود: «علی شیطان بزرگ را شکست داد.» و یا روزنامه‌ی «گاردین» چاپ انگلیس، برد تیم ایران بر آمریکا در جام جهانی ۱۹۹۸ را پیروزی ایران بر شیطان بزرگ نام نهاد.

۲- اعتراف اوباما به نقش امریکا در کودتای ۱۳۳۲

۳- اصرار شوالیه امریکا برای دیدار با جلیلی بجایی نرسید

۴- «مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْکُفَّارِ رُحَمَاء بَیْنَهُمْ…»(فتح/۲۹)