آزاد باشیم و سلب آزادی نکنیم…

درسیاهکل/فاطمه احمدپور: فرهنگ و آزادی واژه‌های قشنگی است که این روزها خیلی‌ها، در معنای آن دست‌وپا می‌زنند و هرازگاهی اسیر تیترهای داغ رسانه‌ها، فضای مجازی و مدیران فرهنگی شده است. کدام فرهنگ؟ اجتماعی، سیاسی و یا شخصیتی…

این روزها دهخدا دستش را مدام در موهایش می‌اندازد و راه می‌رود که کاش معنای آزادی و فرهنگ را شش قفله می‌کرد. مسئولینی که به انتقادها نیش‌خند می‌زنید، نه سکوت جایز است نه نیش‌خند، مرد میدان در این زمانه هنر است.

و واویلا که ما میدان را اشتباهی برویم و بجای تیر و تفنگ، دست و لبخند ببریم. آزادی را لای کدام لقمه به مردم می‌خورانید لطفاً آزادی را که سرخ می‌کنید نمک فرهنگ را به آن اضافه کنید لقمه بی‌نمک اشتها را کور می‌کند دل‌وروده را در هم می‌پیچد انسان که به هم بریزد هیچ رفتارش توجیه ندارد مقصر هم نیست آشپز نمکش را فراموش کرده است.
تیتر دیگر را باید انتخاب کرد ولی آزاد بافرهنگ در دهان نمی‌چرند. اصلاً نمی‌خواهیم که بچرخد آخر به مشقت می‌افتیم.

آزاد بافرهنگ که باشیم باید پارچه متراژ بالا بخریم، دکمه پیدا کنیم در این برهوت دکمه! اصلاً خودرو دیگر چهاردیواری نیست و دیگر غیرت خان در چهارشنبه‌ها شال سفید حراج نمی‌کند که ناموس بفروشد. فرهنگ که با آزادی وصله بخورد بازار مدافع حقوق زنان از رونق می‌افتد.

جای سؤال اینجاست چرا لقمه آزادی زن، باید در گلوی مرد گیر کند؟ آقا گلوی خودشان است به من و تو چه! یاد این جمله افتادم «گربه هم به خاطر رضای خدا موش نمی‌گیرد»
و زن سرزمین من یادش می‌رود مروارید در صدف است و آنچه بجوییم و نیابیم عزیز و گران‌بهاست.

اما زمانه تغییر می‌کند اصلاً مرد سرزمین ما به خاطر اقتصاد وقت سر خاراندن ندارد تا بجوید، باید زن خودش برود و حال عزیز هست یا نه باز به من و شما ربط ندارد.
جالب است آزادی زن به همه ربط دارد، تازه سینه هم چاک می‌کنند اما محافظتش که بخواهی بکنی می‌گویند به تو چه ربط دارد!

اما سؤال؟ اگر مرد برابر زن است پس چرا بهشت زیر پای مادران است؟ اصلاً چرا مهریه می‌گیرند و نفقه می‌خواهند؟ ای‌داد خدا هم طرفدار زن‌هاست. چه هست این زن؟
موجودی که همه به فکرش هستند و هیچ‌کس به فکرش نیست…

همه این‌ها به کنار زن، خودت دوست داری به چه چیزت ببالی؟

– به کار شبانه روزیت که یاد ماشین آهنی کارتون‌ها می‌اندازیم، تمام ساعات در کارخانه‌ها و زیردست این‌وآن و اگر بعد چند سال گذرت به آینه افتاد سؤال می‌پرسی این من هستم یا مردی در لباس زن؟

-یا زنی که خود را تنها برای دیگران عرضه کرده و در این راه از هیچ هزینه‌ای کوتاهی نمی‌کند.

-یا زنی که تنها چشم‌هایش برق می‌زند و حتی در خانه هم بااحتیاط راه می‌رود و قوانین آبکی دارد.

– یا زنی که مادر است و همسر، عشق هست و صفا و اگر کار می‌کند نه صرف وظیفه بلکه به خاطر مهر مادری و عشق همسری، در آینه هم نگاه می‌اندازد تا گوهر درونش را پرورش دهد برای اهل خانه‌اش نه برای هوسش؛ و هزینه‌ها می‌کند اما نه برای فروختن بلکه برای خریدن صفا و پاکی خانه. عضویت کانال تلگرام در سیاهکل

انتهای پیام/