قرآن و اهل‌بیت باید در رأس همه امور کشور باشد

درسیاهکل/ سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجی: قرآن بخوانید و در یکایک آیاتش به قدر درک و فهمتان تفکر و اندیشه و تدبّر نمایید، هیچ کتابی به جامعیت و ژرفایی و زیبایی ظاهری و باطنی قرآن کریم هرگز وجود نداشته و ندارد و نخواهد داشت، شگفتی‌ها و عجایب آن از جهات گوناگون پایان‌ناپذیر است چنانچه مولا علی (عَلَیهِِ السَّلامُ) در نهج‌البلاغه فیض الأِسلام خطبه ۱۸ فرمود: (… وَ إِنَّ القُرآنَ ظَاهِرُهُ أَنِیقٌ، وَ بَاطِنُهُ عَمِیقٌ، لاَ تَفْنَی عَجَائِبُهُ … به‌راستی‌که ظاهر قرآن زیبا و باطن آن ژرفا و شگفتی‌های آن فناناپذیر و بی‌پایان است.)

هرکسی که به درستی و با صداقت، هم‌نشین و مُصاحِب و همراه قرآن کریم باشد عیوب و اَمراض و نقائص روحی و قلبی از او کاسته شود و فضائل و کمالاتش افزون گردد چنانچه مولا امیرالمؤمنین (عَلَیهِِ السَّلامُ) در خطبه ۱۷۵ از نهج‌البلاغه فیض الأِسلام چنین فرمودند: (وَ اعْلَمُوا اَنَّ هَذا الْقُرْآنَ هُوَ النَّاصِحُ الَّذِی لا یَغُشُّ وَ الْهادِی الَّذِی لا یُضِلُّ، وَ الْمُحَدِّثُ الَّذِی لا یَکْذِبُ، وَ ما جالَسَ هَذا الْقُرْآنَ اَحَدٌ إِلا قامَ عَنْهُ بِزِیادَهٍ اوْ نُقْصانٍ: زِیادَهٍ فِی هُدىً، وَ نُقْصَانٍ مِنْ عَمىً؛ یعنی آگاه باشید که همانا این قرآن پنددهنده‌ای است که نمی‌فریبد و هدایت‌کننده‌ای است که گمراه نمی‌سازد و سخنگویی است که هرگز دروغ نمی‌گوید. کسی با قرآن مُصاحِب و همراه و هم‌نشین نشد مگر اینکه بر او افزوده و یا از او کاسته شد به این معنا که در هدایتش افزایش و زیادت آید و از جهت کوردلی و گمراهی کاسته و کم گردد.)
به صراحت می‌گویم که در عصر ما که عصر تکنولوژی‌های حیرت‌انگیز و پیشرفت‌های خیره‌کننده صنایع گوناگون بشری و عصر فناوری‌ها و ارتباطات است متأسفانه در چنین عصر و زمانی، قرآن کریم در میان مسلمین و جهانیان، مظلوم و غریب است چنانکه اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) غریب بودند و هستند.
صدا و آوازه قرآن کریم در همه اطراف و اَکناف و اَقطار عالَم و در همه‌جا با قرائت‌های دلنواز و خوش لحن بلند است و باید هم باشد ولی توجه و اهتمام جدّی به تعالیمِ حیات‌بخش آن نمی‌گردد و حتی در کشور عزیز ما ایران نیز به تعالیم و فرامین نورانی این کتابِ هدایت بخش در سطح ملت و حکومت (دولت‌مردان و مدیران و مسئولان اجرایی و فرهنگی کشور) و حتی حوزه‌های علمیه عنایت شایسته نمی‌شود اگرچه در نگاه کلان، ملت فهیم و با بصیرت و جوانان انقلابی و متعهد و پا به کار ما نسبت به قرآن و عترت (ع) و وظائف دینی و انقلابی ملتزم‌تر و متعهدتر از مسئولان به نظر می‌رسند و در همه عرصه‌های انقلابی، کار، خدمت، فداکاری، ایثار، جهاد، شهادت، جانبازی و همراهی و همگامی با ولیّ امر مسلمین حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای خوش درخشیدند و می‌درخشند و پیام‌ها و فرامین رهبری عزیز را به جان و دل پذیرا هستند و پیام و فرمان آتش به اختیارِ کشتیبان انقلاب و نظام را در حدّ توان خود در میدان‌های مختلف به اجراء درمی‌آورند و مسئولین کشور اعمّ از دولتی‌ها و مجلسی‌ها و نهادهای قضایی و متولّیان امور در نهادهای فرهنگی و آموزشی و مراکز اداری، گرچه با تکلُّف و گاهی با اخلاص زحمت‌هایی کشیده و می‌کشند ولی تعهد و التزام لازم را در برابر قرآن کریم و تعالیم ثَقَلین از خود نشان نمی‌دهند و قصورها و تقصیرهای زیادی دارند اگرچه مراسمِ سوگندنامه‌های آنها گاهی خیلی جالب به نظر می‌رسد!!!
اگر دولت‌مردان و نمایندگان مجلس و مسئولین ادارات و نهادهای کشور که به نام قرآن و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) بر مَسند امور تکیه زده‌اند به آموزه‌های قرآن و عترت (ع) توجه می‌کردند «همان‌گونه که امام خمینی (ره) و امام خامنه‌ای و امثال شهید بهشتی‌ها، شهید مطهری‌ها، شهید چمران‌ها و سردار سلیمانی‌ها توجه داشته و دارند» و اگر در همه امور کشور به این دو میراثِ نَبِیّ مُکرَّم اسلام (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) در مقام عمل و کار اهتمام می‌شد وضع مملکت و نظام و کشور و … یقیناً بهتر از این وضعی بود که اکنون مشاهده می‌شود.
وضعی که همه دلسوزان و انقلابیون با بصیرت و ملت بزرگوار و نجیب و شریف به خصوص علماء و روحانیت متعهد و مراجع عظام به ویژه مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای را نگران و آزرده‌خاطر کرده و می‌کند.
قرآن و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) باید در رأس همه امور کشور باشد و غفلت از این مسئله بزرگ موجب خسارت‌های بزرگ و جبران‌ناپذیر است.
قوانینی که در هر جایی از این مملکت به خصوص در مجلس و دولت و دستگاه قضایی و مراکز مربوطه‌اش تصویب می‌شود باید باملاحظه فرامین و تعالیم قرآن و عترت (ع) باشد.
آیا مجلسی‌ها و دولتی‌ها و مسئولان قضایی و متولّیانِ مراکز دانشگاهی و غیره چنین توجه و عنایتی به ثَقَلین داشته و دارند؟!!
آیا سند ننگین ۲۰۳۰ و مانند آن سنخیتی با قرآن و عترت دارد؟!!
آیا مشکلات اقتصادی کمرشکن که ملتِ عزیز ما را دچار سختی‌های شدید کرده و بخش عمده آن ناشی از خود تحریمی و سوء تدبیر و ضعف و ناشی گری در مدیریت است و نیز مفاسد اجتماعی و فحشاء و مُنکرات و ظهور و بروز بدحجابی و بی‌حجابی و عدم رعایت عفاف و حجاب در مَنظَرهای عمومی در کوچه‌ها و خیابان‌ها و سینماها و وضعیت اسفبار مواد مخدّر و طلاق‌ها که خانواده‌های زیادی را متلاشی کرده و می‌کند و مفاسد اقتصادی و اختلاس‌ها و حقوق‌های نجومی برخی مدیران و دولت‌مردان و مسئولیت دادن به مدیران و افراد نااهل و نالایق و چه‌بسا فاسد و پرونده‌های میلیونی قضایی و کیفری و … با نظام اسلامی برخاسته از قرآن و عترت، سازگاری و همخوانی و تطابقی دارد؟!!
آیا وضع سینماها و رسانه‌های دیداری و شنیداری و نوشتاری و مطبوعاتی و وضع دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی ما سنخیتی با تعالیم قرآن و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) دارد؟!!
آیا دیدگاه اعتماد مُخرِّبِ برخی از مقامات دولت تدبیر و امید به دولت‌های خدعه گر و مکّار غرب و آمریکا و اروپا به ویژه در مسئله مذاکرات هسته‌ای و مسئله برجام و فرابرجام با وجود بی‌اعتمادی و خوش‌بین نبودن حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای به آنها و نیز آیا زد و بندها و بده بستان‌های پشت پرده برخی مقامات با اجانب و دشمنان نظام و انقلاب از سوی آشناها و ناآشناها در شأنِ ملت قرآنی و اهل‌بیتی و نظام جمهوری اسلامی ایران است؟!!!
همه این‌ها بیانگر آن است که در مقام عمل و اجراء امور حکومتی و کشوری از قرآن و عترت (ع) دور شدیم!!!
حوزه‌های علمیه هم اگر در مقام عمل و برنامه‌ریزی از قرآن و عترت (ع) فاصله بگیرند و توجه و اهتمام نداشته باشند خسارت می‌بینند و خسارت جبران‌ناپذیر می‌زنند.
هر بلا و خسارت و ضرر و رنجی که از درون و از اجانب و مستکبرین می‌کشیم بخش عمده‌ای از آن‌ها ناشی از بی تعهدی عملی عده‌ای از مقامات و مسئولین و مدیران و دولت‌مردان نسبت به قرآن و عترت (ع) است.
امید است که همه ما بیدار شویم و حتّی المقدور به وظیفه خود در قبال قرآن و اهل‌بیت (ع) به درستی عمل نماییم و از آن‌هایی نباشیم که حضرت امیرالمؤمنین (ع) از آنان شکایت و ناله می‌کنند.
مولا علی (عَلَیهِِ السَّلامُ) از اینکه به قرآن کریم و تعالیم هدایتگرانه و نورانی آن توجه و بهاء واقعی داده نمی‌شود گلایه و شکایت و ناله می‌کند و در نهج‌البلاغه فیض الاسلام خطبه ۱۷ می‌فرماید: إِلَى اللَّهِ أَشْکُو مِنْ مَعْشَرٍ یَعِیشُونَ جُهَّالاً وَ یَمُوتُونَ ضُلَّالاً، لَیْسَ فِیهِمْ سِلْعَهٌ أَبْوَرُ مِنَ الْکِتَابِ إِذَا تُلِیَ حَقَّ تِلَاوَتِهِ، وَ لَا سِلْعَهٌ أَنْفَقُ بَیْعاً وَ لَا أَغْلَى ثَمَناً مِنَ الْکِتَابِ إِذَا حُرِّفَ عَنْ مَوَاضِعِهِ، وَ لَا عِنْدَهُمْ أَنْکَرُ مِنَ الْمَعْرُوفِ وَ لَا أَعْرَفُ مِنَ الْمُنْکَر. به خدا شِکوَه و شکایت می‌کنم از جماعتی که جاهلانه زندگی و زیست می‌کنند و در مسیر گمراهی و ضلالت می‌میرند و جان می سپرند. هیچ کالایی در بازارشان کاسِدتر و خوارتر و بی‌رونق‌تر از کتاب خدا (قرآن) «آنگاه که به‌ حق و شایسته تلاوت شود» نیست و چون با تغییر و تحریف خوانده شود، هیچ کالایی سودآورتر و ارزشمند‌تر از آن نباشد، و در نزد آنان چیزی زشت‌تر از معروف و نیکو‌تر از مُنکَر نیست.

همدمی با قرآن کریم سبب رشد و تعالی روحی و معنوی و علمی و موجب شرف و عزت و عظمت و وقار است و شایسته نیست که یک مسلمان به خصوص شیعه، از قرآن و معارف نورانی و متعالی آن محروم باشد.
متأسفیم که بشریت چندین میلیاردی در عصر حاضر از این چشمه‌سار الهی و نورانی بهره‌مند نیست و یقیناً مانع اصلی در این کار و در این محرومیت، مُستکبرین و دشمنان اسلام و قرآن هستند.
کسی که در سایه قرآن و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) زندگی نماید هیچ‌گاه احساس ذلت و حقارت نمی‌کند و هرگز تن به ذلت و خواری نمی‌دهد و تسلیم اجانب نخواهد شد.
یقیناً روزی فرا خواهد رسید که جهانیان به عظمت قرآن کریم و راه و مکتب نورانی اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) پی خواهند برد و از این نسخه یگانه آسمانی و معجزه جاوید حضرت خاتم‌النبیین و ختم المرسلین (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ) بهره‌مند خواهند شد و آن روز هم روز ظهور حضرت حجت (عَلَیهِِ السَّلامُ) و استقرار حکومت حَقَّه مهدوی (عَجَّلَ اللهُ تَعالَی فَرَجَهُ الشَّریفَ) می‌باشد.

قرآن که کتاب آسمانی است

برنامه و درسِ زندگانیست
انتهای پیام/