ذخایر یخی یخچال طببعی درفک به پایان رسید

به گزارش درسیاهکل، یخچال طبیعی کاسه درفک در قله زیبای دو هزار و ۷۰۰ متری درفک قرار دارد و با توجه به این‌که تا ۱۵ کیلومتری مناطق پایین‌دست آن چشمه و آب یافت نمی‌شود تابستان‌ها تأمین‌کننده نیاز آبی گله‌داران و دامداران این منطقه بود. این یخچال طبیعی بر اثر تنش‌های گرمایی و انسانی در تابستان امسال به اتمام رسید و حیرت و تعجب گله‌داران را برانگیخت.

اثر طبیعی ملی یخچال درفک که در سال اخیر پس از گل سوسن چلچراغ داماش، سرو کهن‌سال هرزویل و چشمه دمکش به عنوان چهارمین اثر طبیعی ملی گیلان به ثبت رسیده است و از نمونه‌های کمیاب یخچال‌های طبیعی کشور به شمار می‌رود، همواره در طول سال پوشیده از برف و یخ بود و این یخ از این زمستان به زمستان دیگر وصل می‌شد.

کوچ‌نشینان درفک خشک شدن یخچال طبیعی درفک را بی‌سابقه می‌دانند و آن را به ورود بی‌رویه و کنترل نشده گردشگران و مسافران به دهنه غار مرتبط می‌دانند و برخی از کارشناسان نیز آن را در راستای افزایش گرمایش جوی کره زمین در سال‌های اخیر ارزیابی می‌کنند.

یخچال طبیعی در این منطقه یکی از جاذبه‌های طبیعی گردشگری استان گیلان به شمار می‌رود که سالیانه کوهنوردان زیادی از سراسر کشور و گروه‌های آفرودی به ویژه از شهرستان‌های لاهیجان و سیاهکل، دیدن این یخچال را مقصد گردشگری خود قرار می‌دهند.

برخی از کارشناسان و پژوهشگران سابقه شیوه زندگی شبانی و سنگ و چوب بکار رفته در مصالح ساختمانی سکونتگاه‌های دامداران کاسه درفک را به دوران حکومت مادها می‌رسانند که هنوز به صورت سنتی حفظ شده است.

کیانوش ضیایی عضو شورای اسلامی روستای پلنگ دره و یکی از دامداران کاسه درفک دراین‌باره گفت: در فصل تابستان ۳۰ خانوار گله‌دار در کاسه درفک ساکن می‌شوند و این گله‌داران طی قرون متمادی آب آشامیدنی موردنیاز خود و بخشی از دام‌های خود را با برداشت برف و یخ از یخچال طبیعی غار درفک و ۹۰ درصد آب موردنیاز گله‌های خود را از استخرهای خاکی پرشده از طریق نزولات جوی پر تأمین می‌کنند.

وی افزود: امسال به دلیل بارندگی‌های مناسب استخرهای خاکی مشکل آبی ندارند ولی تمام شدن برف و یخ یخچال طبیعی آن بی‌سابقه بوده و مشکلاتی برای ساکنان ایجاد کرده است.

عضو شورای اسلامی روستای پلنگ دره اظهار داشت: هم‌اکنون آب شرب و آب موردنیاز بخشی از دام‌ها از طریق وانت نیسان از فاصله ۴۰ کیلومتری دامنه‌های پایین‌دست و با تانکرهای ۱۲۰۰ لیتری نصب‌شده بر روی نیسان تأمین می‌شود و اما گوسفندان از آب چهاراستخر خاکی قدیمی استفاده می‌کنند.

ضیایی یادآور شد: به دلیل وضعیت نامناسب جاده مسیر دو ساعت طول می‌کشد تا آب از منطقه رحمت‌آباد با خودروی نیسان به این محل حمل شود و این کار هزینه زیادی بر ساکنان تحمیل می‌کند.

وی با اشاره به اینکه هرروز یک خانوار به یک نیسان آب نیاز دارد و این کار هزینه زیادی بر دامداران تحمیل می‌کند، ادامه داد: تا ۱۵ کیلومتری مسیر جاده درفک هیچ چشمه و آبی وجود ندارد ولی می‌توان با بازسازی چشمه‌ها در این فاصله و با ساخت و یا نصب منبع امکان برداشت آب را فراهم کرد و فاصله حمل آب را کوتاه‌تر کرد که این کار نیازمند همکاری مسئولان شهرستان رودبار است که تاکنون دراین‌باره همکاری نکرده‌اند.

این دامدار خاطرنشان کرد: ۳۰ دامدار از چهار روستای پلنگ دره، دفراز، راجعون و استخرگاه رحمت‌آباد هر سال برای چرای دام‌های خود از خردادماه به کاسه درفک کوچ می‌کنند و در شهریور ماه گله‌های خود را به دامنه‌های پایین‌دست انتقال می‌دهند.

ضیایی گفت: در حال حاضر هشت گله‌دار با حدود هشت هزار راس گوسفند تابستان در کاسه درفک ساکن می‌شوند و دامداران با حدود شش هزار راس گوسفند این منطقه نیز به دلیل این مشکلات از آمدن به کاسه درفک خودداری می‌کنند.

یک پژوهشگر حوزه محیط زیست کوهستان دراین‌باره گفت: یکی از دلایل آب شدن یخ های یخچال طبیعی کاسه درفک تنش‌های انسانی و طبیعی سال‌های اخیر و پدیده تغییر آب و هوایی می‌تواند باشد که با کاهش بارش برف موجب وقوع چنین پدیده هایی شده است که علاوه بر یخچال طبیعی درفک خشک شدن آبشار یخی قله دماوند نیز در سال گذشته یکی از نمونه‌های آن می باشد.

نیما فریدمجتهدی افزود: باید به به گونه ای برنامه ریزی شود که مسافران بر اساس توان زیست محیطی هر منطقه وارد آن منطقه شوند و از ورود بار اضافی به محیط حساس جلوگری شود.

به گفته وی کاسه درفک آبریز بسیاری از چشمه‌های پایین‌دست از جمله حوضه آبریز سد شهربیجار (آیت الله بهجت) است که به عنوان تأمین کننده آب شرب و سالم بیش از دو میلیون گیلانی به شمار می آید و از حساسیت خاصی برخوردار است.

پژوهشگر حوزه محیط زیست کوهستان، جاده محور اربوناو به درفک که در دهه ۸۰ احداث شده است را یکی از معضلات این یخچال و اثر طبیعی ملی دانست و بر کنترل گردشگران به این منطقه تاکید کرد.

قله درفک از نظر تقسیمات کشوری در محدوده جغرافیایی شهرستان رودبار قرار دارد و کاسه معروف این قله یکی از جاذبه‌های گردشگری کشور و ایده آل های کوهنوردی محسوب می‌شود، شمال و شمال غربی این قله نیز از جمله برشهرهای رستم آباد، رشت، لاهیجان، سیاهکل، آستانه اشرفیه، سنگر و دره سفیدرود مشرف است و چشم اندازهای زیبایی از جلگه و جنگل های انبوه سیاهکل و رودبار در معرض دید قرار می دهد.
منبع: ایرنا
انتهای پیام/