سی علت اینکه «چرا واقعیت‌ها را نمی‌پذیریم؟»

به گزارش پایگاه خبری درسیاهکل، محمود سریع‌القلم، پژوهشگر حوزه توسعه، علوم سیاسی و تاریخ معاصر ایران در کانال تلگرامی خود سی علت اینکه «چرا واقعیت‌ها را نمی‌پذیریم؟» را مطرح کرد.

این سی علت به شرح زیر است:

۱. چون دایرۀ مشورت ما محدود است، خیلی اشتباه می‌کنیم؛

۲. چون با وجود IQ بالا به شدت از EQ پایین رنج می‌بریم؛

۳. چون ناخودآگاه بسیاری از ما، یک عمر دست نخورده باقی می‌ماند؛

۴. چون اکثریتِ مطلق پدران و مادران، تربیت را صرفاً تحسین فرزندان خود می‌دانند؛

۵. چون افراد به موجب مشکلات معاش، به ندرت فرصتِ کشف خود را پیدا می‌کنند؛

۶. چون اگر واقعیت را بپذیریم، نگران از دست دادن جایگاه خود هستیم؛

۷. چون احساساتمان بر محاسباتمان مسلط هستند؛

۸. چون نوشته‌های سعدی، فردوسی و دیگر مشاهیر ایرانی را بسیار کم خوانده‌ایم؛

۹. چون اشتباه را نه تجربه بلکه ضعف ابدی تلقی می‌کنیم؛

۱۰. چون یک ضعف بسیار بنیادی داریم: می‌خواهیم همه ما را تایید کنند؛

۱۱. چون نه درخانواده، نه در مدرسه و نه در جامعه، آداب نقد را به ما نمی‌آموزند؛

۱۲. چون با تاریخ خود بیگانه‌ایم؛

۱۳. چون به ما آموزش نداده‌اند که انسان، مجموعه‌ای از ضعف‌ها و قوت‌ها است؛

۱۴. چون وقتی فردی اشتباه می‌کند، او را اصلاح نمی‌کنیم بلکه عمدتاً تخریب می‌کنیم؛

۱۵. چون بسیار کم کتاب می‌خوانیم، دامنۀ واژگان ما در فهم پدیده‌ها و تعامل با یکدیگر بسیار محدود است؛

۱۶. چون بیش از اینکه تمایل داشته باشیم افکار و رفتار یکدیگر را بازبینی کنیم، می‌خواهیم دورهم باشیم؛

۱۷. چون تمرین نکرده‌ایم که ۵۰ صفحه در مورد خود بنویسیم؛

۱۸. چون عموماً علیرغم تواضع در ظاهر، اکثر رفتارهای ما با خودمحوری و خود حق بینی آمیخته هستند؛

۱۹. چون به شدت برتری طلبیم، نمی‌توانیم ضعف‌های خود را بپذیریم؛

۲۰. چون تصور می‌کنیم پرسش‌گری و مشورت، ما را ضعیف نشان می‌دهد؛

۲۱. چون ماهیت خطاپذیری انسان را با ماهیت ثابت فرشتگان اشتباه گرفته‌ایم؛

۲۲. چون اهداف ما با امکاناتمان توازن ندارند؛

۲۳. چون واژۀ Fact در منظومۀ ادبی و فکری ما وجود ندارد؛

۲۴. چون تقریباً در هیچ عرصه‌ای باهم رقابت نمی‌کنیم؛

۲۵. چون زبانِ انگلیسی نمی‌دانیم تا در دایرۀ جهانی، خود را محک بزنیم؛

۲۶. چون چند میلیون نفر آسیایی، آفریقایی، اروپایی یا از کشورهای عربی در کشور ما زندگی نمی‌کنند؛

۲۷. چون فرصتِ مقایسه نداریم؛

۲۸. چون تاریخ چین، هند، روسیه، آمریکا و اروپا را نخوانده‌ایم؛

۲۹. چون تصمیم‌سازان جامعه، کمتر ذهن ریاضی دارند و بیشتر انتزاعی هستند؛

۳۰. چون غرق در خود و منافع خود هستیم، همکاری، یادگیری و مشارکت با دیگران تقریباً تعطیل است.

انتهای خبر/