نقش خواص در تبلور ارزشها

درسیاهکل/وحید حسنی : در بستر تاریخ اتفاق افتاده گاه افراد برای توهم تثبیت حقانیت خود از آرمان هایی که یک عمر برایش جانفشانی کرده وعمر خویش را به پای رویش انقلاب گذاشته اند خود دچار ریزش از بدنه آرمان ها شده ودر این میان راه لجاجت وعناد را در پیش گرفته وشتر سرکش جاه طلبی را در بیابان سردرگمی رها ساخته وآن چه درگذشته مایه مباهات و فخرشان بوده قیل حال خود را به مقال گذشته خود تباه سازند.مولا علی (ع) در باره زبیرهاو طلحه ها این خواص بی بصیرت چه زیبا می فرمایند:
فِى مَعْنى ‏طَلْحَةَ وَ ‏الزُّبَيْرِ: وَ اللَّهِ ما أَنكَرُوْا عَلَىَّ مُنكَراً، وَ لا جَعَلُوْا بَيْنِى وَ بَيْنَهُمْ ‏نِصْفاً وَ إِنَّهُمْ لَيَطْلُبُونَ ‏حَقّاً ‏تَرَكُوهُ‏، وَ دَماً هُمْ سَفَكُوهُ، فَإِن كُنتُ شَرِيكَهُمْ فِيهِ ‏فَإِنّ‏ ‏لَهُمْ‏ ‏نَصِيبَهُمْ‏، مِنْهُ وَ إِنْ كانُوْا وُلُّوهُ دُوِنى فَمَا ‏الطَّلِبَةُ ‏إِلّا ‏قِبَلَهُمْ‏، وَ إِنَّ أَوَّلَ عَدْلِهِمْ لَلْحُكْمُ عَلى أَنفُسِهِمْ وَ إِنَّ مَعِى لَبَصِيرَتِى: ما لَبَّسْتُ وَ لا لُبِّسَ عَلَىَّ، وَ إِنَّها لَلْفِئَةُ الْباغِيَةُ فِيهَا ‏الْحَماءُ وَ ‏الْحُمَةُ وَ الشُّبْهَةُ ‏الْمُغْدِفَةُ وَ إِنَّ الْأَمْرَ لَواضِحٌ وَ قَدْ ‏زاحَ‏ الْباطِلُ عَنْ نِصابِهِ، وَ انقَطَعَ لِسانُهُ عَنْ ‏شَغَبِهِ‏ وَ ايْمُ اللَّهِ ‏لَأُفْرِطَنّ‏ ‏لَهُمْ‏ ‏حَوْضاً أَنَا ‏ماتِحُهُ‏، لا يَصْدُرُونَ عَنْهُ بِرِىٍّ، وَ لا ‏يَعُبُّونَ‏ بَعْدَهُ فِى ‏حِسْىٍ‏.
بخدا سوگند! طلحه و زبير و پيروانشان، نه منكرى در كارهاى من سراغ دارند كه برابر آن بايستند، و نه ميان من و خودشان راه انصاف پيمودند، آنها حقى را مى‏طلبند كه خود ترك كرده‏اند، و انتقام خونى را مى‏خواهند كه خود ريخته‏اند، اگر من در ريختن اين خون شريكشان بودم آنها نيز از آن سهمى دارند، و اگر خودشان تنها اين خون را ريخته‏اند، بايد از خود انتقام بگيرند. اولين مرحله عدالت آنكه خود را محكوم كنند، همانا آگاهى حقيقت بينى، با من همراه است، نه حق را از خود پوشيده داشته‏ام و نه بر من پوشيده بود، همانا ناكثين (اصحاب جمل) گروهى سركش و ستمگرند، خشم و كينه، و زهر عقرب، و شبهاتى چون شب ظلمانى در دلهايشان وجود دارد، در حالى كه حقيقت پديدار و باطل ريشه‏كن‏شده، و زبانش از حركت بر ضد حق فرومانده است.
و در ادامه مولای فرزانه ما امام خامنه ای (حفظه الله)چه زیبا به تبیین مشی مولایمان امام علی (ع) می پردازند:
«دورانِ لغزشِ خواصِ طرفدارِ حق، حدودا هفت، هشت سال پس از رحلت پیغمبر شروع شد. قضایا، کمتر از یک دهه پس از رحلت پیغمبر شروع شد. ابتدا سابقه‌داران اسلام – اعم از صحابه و یاران و کسانی که در جنگ‎های زمان پیغمبر شرکت کرده بودند – از امتیازات برخوردار شدند، که بهره‌مندی مالی بیشتر از بیت‌المال، یکی از آن امتیازات بود. چنین عنوان شده بود که تساوی آن‎‎ها با سایرین درست نیست و نمی‌توان آن‎‎ها را با دیگران یکسان دانست! این، خشتِ اول بود.» (۲۰/۳/۱۳۷۵)

رهبر فرزانه انقلاب ضمن هشدار مکرر به خواص، آن‎‎ها را به بصیرت دعوت می‎کنند: ‏«جناب طلحه، جناب زبیر، بزرگان اصحاب و دیگران و دیگران با امیرالمؤمنین(عليه‌السلام) بیعت کردند و تسلیم شدند و قبول کردند؛ منتها سه چهار ماه که گذشت، دیدند نه، با این حکومت نمى‏شود ساخت؛ زیرا این حکومت، حکومتى است که دوست و آشنا نمى‏شناسد؛ براى خود حقى قائل نیست؛ براى خانواده خود حقى قائل نیست؛ براى کسانى‏که سبقت در اسلام دارند، حقى قائل نیست – هرچند خودش به اسلام از همه سابق‎تر است – ملاحظه‏اى در اجراى احکام الهى ندارد. این‎‎ها را که دیدند، دیدند نه، با این آدم نمى‏شود ساخت؛ لذا جدا شدند و رفتند و جنگ جمل راه افتاد که واقعا فتنه‏اى بود. ام‏المؤمنین عایشه را هم با خودشان همراه کردند. چقدر در این جنگ کشته شدند، خدا عاقبت همه‏مان را به خیر کند. گاهى اوقات دنیاطلبى، اوضاع گوناگون و جلوه‎هاى دنیا، آن‏چنان اثرهایى مى‏گذارد، آن‎چنان تغییرهایى در برخى از شخصیت‎ها به‏وجود مى‏آورد که انسان نسبت به خواص هم گاهى اوقات دچار اشکال مى‏شود؛ چه برسد براى مردم عامى. بنابراین، آن روز واقعا سخت بود. آن‎هایى که دور و بر امیرالمؤمنین بودند و ایستادند و جنگیدند، خیلى بصیرت به‏خرج دادند. بنده بار‎ها از امیرالمؤمنین نقل کرده‏ام که فرمود: لا یحمل هذا العلم الا اهل البصر و الصبر.» (۱۸/۱۰/۱۳۷۷)
درانتخابات سال ۸۴ و حوادث پس از آن برخی خواص انقلاب موضع‎گیری‎‎های شاذی انجام دادند. طرح مسئله تقلب، تردید و… در زمره مسایلی بود که بصیرت خواص را زیر سئوال برد. رهبر انقلاب با سعه‎صدر سعی در بازگرداندن آب رفته به جوی داشتند و بار دیگر به این خواص فرصت دادند: «این کسانى که مخاطبند، البته کسانى هستند که تاکنون در درون نظام اسلامى تعریف شده‌‌‌‌‌اند؛ شخصیت‎هاى درون نظامند، جزو نظامند، که ان‌‌‌‌‌شاءا… در آینده هم همه در درون نظام باشند و براى این نظام کار و تلاش کنند. این درون نظام و برون نظام، یک مفاهیم تبلیغاتى و شعارهاى پوچ نیست؛ تابلوى صرف نیست؛ یک شاخص‎هایى دارد، مبناهاى عقیدتى دارد، مبناهاى علمى دارد. تا حالا این‎جور بوده، ان‌‌‌‌‌شاءا… بعد از این هم همین‎جور باشد. از اول انقلاب تا امروز، در جریان انقلاب و جریان اصیل این مردم انشعاب‎هایى به‎وجود آمده، تعارض‎هایى به‎وجود آمده است. بعضى از این تعارض‎ها و انشعاب‎ها خسارت‌‌‌‌‌زا هم بوده است؛ بعضى هم نه، با هشیارى مردم، با آگاهى و مسئولیت‌‌‌‌‌پذیرى عناصر فعال در این جریان‎ها، حل شده است؛ براى انقلاب و براى کشور بارى درست نکرده است.» (۲۰/۶/۱۳۸۸)
آری تاریخ در بستر حرکت خویش رخدادهایی را به تصویر می کشد که گویی گذشته هم چون آیینه ای در برابر دیدگان ماست.اهل بصیرت وسعادتمند کسی است که آن را مایه عبرت خود قرار دهد.خداوند به لطف خود ما را از لغزش ها حفظ فرماید. آمین
اللهم عجل لولیک الفرج واحفظ و اید قائدنا الامام خامنه ای (حفظه الله)