آیا مجلس به نامزد سابقه‌دار وزارت اعتماد می‌کند؟/ نیلی احمدآبادی کیست؟

به گزارش درسیاهکل به نقل از فرهنگ نیوز، «با تغییر یک نفر در دولت، همه بدانند مسیر دولت عوض نخواهد شد» این اولین واکنشی بود که حسن روحانی رئیس جمهور کشورمان در واکنش به برکناری فرجی دانا از وزارت علوم از خود نشان داد.

همچنین روحانی پس از انتصاب نجفی به عنوان سرپرست برای وزارت علوم گفته بود: «از نجفی می خواهم مسیر فرجی دانا در وزارت علوم را ادامه دهد.» و حتی پیش از برگزاری جلسه استیضاح فرجی دانا، روحانی در اظهار نظری به ظاهر تهدیدآمیز عنوان کرده بود: «اگر استیضاح رای بیاورد، وزیر پیشنهادی بعدی از جنس فرجی دانا است».

هر چند از همان روزها عده ای از نمایندگان مجلس این اظهارات روحانی را نوعی دهن‌کجی به مجلس قلمداد کردند اما محمد مهدی زاهدی رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی ابراز امیدواری کرد که «با توجه به توصیه‌های رهبر معظم انقلاب اسلامی و نیز مشی اعتدالی که آقای روحانی در پیش گرفته همت ایشان این است که فردی بیاید که ضمن اینکه دارای جایگاه علمی است، حاشیه‌سازی پیرامون وی کمتر باشد و مجلس نیز با رأی بالایی به وی اعتماد کند.»

«کم حاشیه بودن»؛ توقعی که دولت آن را برآورده نکرد!

«کم بودن حاشیه» کمترین توقعی است که کمیسیون تخصصی مجلس در رابطه با معرفی وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری از رئیس جمهور داشت. توقعی که به نظر می رسد با معرفی «محمود نیلی احمدآبادی» برآورده نشده و موجی از انتقادات به گزینه پیشنهادی رئیس جمهور برای تصدی وزارت علوم از سوی نمایندگان مجلس به راه افتاده است.

اگر ماجرای برکناری فرجی دانا از وزارت علوم و اظهارات روحانی در این باره را به مثابه یک بازی شطرنج در نظر بگیریم، به راحتی می شد حرکت بعدی آقای رئیس جمهور یعنی معرفی فردی همفکر و همسو با فرجی دانا به مجلس را حدس زد و حالا همه گمانه زنی ها تحقق پیدا کرده و فردی که به گفته مسئول بسیج دانشجویی دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال ۸۸، به دنبال تعطیلی کلاس ها در ایام فتنه بود، حالا به عنوان گزینه پیشنهادی دولت برای تصدی وزارت علوم به مجلس معرفی شده است.

محمود نیلی احمدابادی کیست؟!

نیلی احمدآبادی، فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی دانشگاه شیراز در سال ۱۳۶۰ بوده و تحصیلات خود درمقطع کارشناسی ارشد را در دانشگاه صنعتی شریف در گرایش شناسایی و انتخاب مواد در سال ۱۳۶۷ و درمقطع دکتری در دانشگاه توهوکو ژاپن درسال ۱۳۷۳ به پایان رسانده است.

محمود نیلی احمدآبادی در کارنامه خود سوابقی نظیر ریاست پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران، نایب رئیس انجمن مهندسی متالورژی، معاون پژوهشی دانشکده فنی، استاد نمونه دانشگاه تهران ۱۳۸۲ تدریس در دانشکده فنی در رشته مهندسی مواد و متالوژی و… را دارد.

وی در سال ۹۲ به همراه برخی از اساتید، “جعفر میلی منفرد” به عنوان وزیر پیشنهادی علوم را در نامه ای به لاریجانی قابل اعتماد دانسته و خواستار رأی اعتماد نمایندگان به وی شدند. این موضوع زمانی رخ داد که نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی با توجه به برخی دلایل از جمله حضور میلی منفرد در فتنه ۸۸ در جریان رأی اعتماد به وزرای کابینه دولت یازدهم، با تصدی پست وزارت میلی منفرد بر دستگاه آموزش عالی کشور مخالفت کردند.

معرفی نیلی احمدآبادی به مجلس در حالی است که همچنان یکی از مهمترین خطوط قرمز مجلس شورای اسلامی که مورد تاکید مقام معظم رهبری نیز قرار گرفته است، فتنه ۸۸ و افرادی که در آن فعال بودند، است.

این حساسیت و تاکید نمایندگان مردم در مجلس بر روی مساله «حضور فعال در فتنه۸۸» در حالی است که نام نیلی احمدآبادی در نامه سرگشاده سال ۸۸ اساتید دانشگاه تهران به رهبر معظم انقلاب در اعتراض به تجمع برخی دانشجویان انقلابی در روز ۱۶ آذر سال ۸۸ در دانشگاه تهران ذکر شده است.

نقش نیلی احمدابادی در نگارش نامه اعتراضی به رهبر در سال۸۸

علیرضا امامی مسئول بسیج دانشجویی دانشکده فنی دانشگاه تهران در سال ۸۸ در رابطه با تلاش های نیلی احمدآبادی برای نگارش چنین نامه ای می گوید: «تمام رفتارهای دکتر نیلی احمدآبادی در روزهای قبل و بعد از انتخابات به گونه‌ای بود که باعث به هم خوردن آرامش دانشگاه و متشنج شدن فضا می‌شد. وی به همراه دکتر فرجی‌دانا و چند نفر دیگر در هیئت‌رئیسه دانشکده فنی تلاش‌های جدی برای نوشتن بیانیه‌ها، نامه‌های خاص و تعطیل کردن کلاس‌ها و امتحانات داشتند که بیشتر این تلاش‌ها با شجاعت و کیاست سایر اساتید خنثی شد، اما مواردی مثل نامه ۸۸ نفر از اساتید به رهبری رخ داد و شاید حکمت این اتفاق این بود که سوابق این افراد و عملکردشان برای آیندگان روشن شود. شیوه سخن گفتن دکتر نیلی احمدآبادی که همواره با کنایه‌های توهین‌آمیز، تمسخر نسبت به نظام و مسئولین کشور همراه است، زبان زد دانشجویان و اساتید بود.»

تلاش برای حضور فتنه گران در دانشگاه ها

یکی دیگر از اقداماتی که کارنامه سیاسی نیلی احمدآبادی را به سمت و سوی تفکرات فتنه گران سوق می دهد، تلاش برای حضور چهره های شاخص فتنه گران در دانشگاه ها و تبدیل محیط های آموزشی به فضاهای سیاسی بود.

به عنوان نمونه صدور مجوز بزرگداشت حافظ در تالار فردوسی دانشکده ادبیات با حضور مصطفی ملکیان، محمدرضا خاتمی، زهرا اشراقی و عبدالله رمضان زاده به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه؛ صدور مجوز افطاری حزب کارگزاران در باشگاه کارمندان دانشگاه تهران و با حضور عناصر افراطی و محکومان فتنه ۸۸ مانند فائزه هاشمی، حسین مرعشی، محمد نوری‌زاد و … ، صدور مجوز سخنرانی و حضور هاشم آغاجری در گروه تاریخ، مجوز دادن به جلسه ادوار انجمن با حضور امثال داوود سلیمانی (جزو متهمان وقایع ۱۸ تیر)، دادن مجوز فارغ‌التحصیلان فنی با سخنرانی سعید حجاریان، لطف‌الله میثمی و معینفر با اذعان به پذیرش مسئولیت که بعداً صورت نگرفت.

زمینه سازی برای تجمع در مسجد دانشگاه تهران

حضور فعال و نقش آفرینی وی و معاونان اش نظیر خانم ص. در آشوب‌های پس از انتخابات در دانشگاه تهران نظیر تجمع اساتید در مسجد دانشگاه که با حمایت سرکرده منافقین همراه شد، نمونه دیگری از اقدامات نیلی است.

در واقعه اغتشاش روز ۲۴ خرداد دانشگاه تهران که در اعتراض به تقلب در انتخابات همزمان با سخنرانی رئیس جمهور منتخب در میدان ولیعصر انجام شد، گزینه پیشنهادی دولت برای تصدی وزارت علوم، میان دانشجویان معترض حضور یافت و با تحریک دانشجویان آنان را به سمت سر در اصلی دانشگاه هدایت کرد، که این تجمع و توهین به مقدسات در آن از جمله آتش زدن پرچم، منجر به ورود افرادی از خارج دانشگاه به داخل و درگیری شدید به خصوص در دانشکده فنی شد و زمینه تجمع اساتید در مسجد و سوء استفاده ضد انقلاب را فراهم کرد، اقداماتی که نیلی بعداً در شورای متحصنین آن قرار گرفت.

جایگاه مسجد در طول دوران مدیریت نیلی بر دانشکده فنی

در طول دورانی که نیلی بر مسند مدیریت دانشکده فنی دانشگاه تکیه زده بود، تلاش های زیادی برای محو مظاهر و نمادهای دینی از سطح دانشکده صورت گرفت که برجسته‌ترین این اقدامات تلاش برای تغییر کاربری زمینی بود که با حضور حجت‌الاسلام و المسلمین قرائتی برای ساخت مسجد اختصاص یافته، برای آن صیغه مسجد خوانده شده و کلنگ ساخت آن نیز بر زمین خورده بود.

به اذعان دانشجویان، وضعیت نمازخانه دانشکده فنی در دوران مسؤولیت دکتر نیلی بسیار اسف‌انگیز و دون شأن مرکزی آموزشی و هشت هزار دانشجو بود و وی تمام قدرت خویش را برای مقاومت نسبت به تغییر محل نمازخانه صورت می‌داد، مسأله‌ای که با تغییر دکتر نیلی و روی کار آمدن رئیس جدید در کمتر از شش ماه حل شد.

مجلس و شورایعالی انقلاب فرهنگی دو سد محکم مقابل «نیلی آبادی»

البته حضور فعال گزینه پیشنهادی روحانی برای وزارت علوم به همینجا ختم نمی شود و در طول مدتی که نیلی به مجلس معرفی شده، سیاهه ای از تلاش های او در ایام فتنه، منتشر شده است که مخاطبان می توانند با اندکی جستجو در فضای مجازی به آنها دست یابند؛ اما با تمامی این تفاسیر مشکلات نیلی آبادی با مجلس و علی الخصوص شورایعالی انقلاب فرهنگی جدی به نظر می رسد.

او که از سوی فرجی دانا به عنوان سرپرست دانشگاه تهران به شورای عالی انقلاب فرهنگی معرفی شده بود، نتوانست موافقت شورای عالی انقلاب فرهنگی را جلب کند.

غلامعلی حدادعادل عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، اولین فردی بود که با ریاست نیلی آبادی بر دانشگاه تهران مخالفت کرد. او گفت که “این اقدام فرجی دانا روابط مجلس با وزارت علوم را روز به روز تیره‌تر می‌کند”.

وظیفه سنگین مجلس در بررسی صلاحیت «نیلی آبادی»

اکنون با عنایت به موجی از واکنش های منفی که به سمت نیلی آبادی نشانه رفته، تنها مجلس شورای اسلامی است که باید تصمیم بگیرد که آیا او صلاحیت تصدی وزارت علوم را دارد یا خیر؟

در این شرایط از مجلس انتظار می رود تا با دقت تمام، وزیری بدور از سیاسی کاری را برگزیند؛ وزیری که از جنس رضا فرجی دانا نباشد. چرا که باز هم فضای علمی دانشگاه محلی برای جولان سران فتنه خواهد شد و همین مساله وزیر جدید را که حتی صلاحیت ریاست بر دانشگاه تهران را نداشته است، با چالش استیضاح روبرو خواهد ساخت.