مشهورترین و قدیمی ترین ورزشگاههای جهان

به گزارش درسیاهکل، تا وقتی که شما یک توپ یک جفت قوطی برای ساختن دروازه و فضای بازی داشته باشید امکان بازی فوتبال در همه جا برای شما مهیا است. اما بعضی مکانها بازی فوتبال را کمی مخصوص می کنند. بعضی ورزشگاهها تقریبا به مشهوری بازیکنان و باشگاههایی هستند که در آنجا بازی می کنند.

ماراکانا (ریودوژانیرو – برزیل)

ماراکانا که نامش را از یک رودخانه کوچک که در نزدیکی آن جاری است گرفته بزرگترین ورزشگاه جهان است. ظرفیت معمولی آن ۱۲۰ هزار نفر است. در فینال جام جهانی ۱۹۵۰ که بین اروگوئه و برزیل انجام شد ۱۹۹۸۵۴ نفر برای دیدن مسابقه گرد امدند. برزیل فقط یک گل برای پیروزی نیاز داشت اما هنگامی که اروگوئه بازی را ۲ – ۱ برد جمعیت مایوسانه ورزشگاه را ترک کردند.

ماراکانا

ماراکانا همچنین رکورد تماشاچی برای مسابقات باشگاهی را هم دارد. این رکورد در سال ۱۹۶۳ هنگامی اتفاق افتاد که ۱۷۷۶۵۶ نفر مسابقه بین دو باشگاه برزیل یعنی فلامینگو و فلامینز را تماشا کردند. استادیوم ماراکانا در سال ۱۹۵۰ افتتاح شد اما تا سال ۱۹۶۵ نا تمام بود.

همپدن پارک (گلاسکو- اسکاتلند)

قبل از افتتاح ماراکانا همپدن پارک بزرگترین ورزشگاه جهان بود. در سال ۱۹۳۷ تعداد ۱۴۹۴۱۵ نفر (رکورد اروپا) شکست انگلستان از اسکاتلند را تماشا کردند و ۷ روز بعد ۱۴۷۳۶۵ تماشاگر برای تماشای فینال جام اسکاتلند بین آبردین و سلتیک به ورزشگاه آمدند.

از دهه ۱۹۷۰ ورزشگاه نیاز به مرمت داشت و کار تبدیل آن به ظرفیت ۵۰۰۰۰ نفر نشسته آغاز شد.

استادیوم گیلرموکاندو (مکزیکوسیتی- مکزیک)

ازتک

قبلا با نام ازتک مشهور بود. این تنها ورزشگاهی است که میزبان فینال دو جام جهانی در ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶ بوده است. این ورزشگاه برای المپیک ۱۹۶۸ ساخته شد اما اولین مسابقه بین مکزیک و تیم تورینو ایتالیا در ۱۹۶۶ در این ورزشگاه برگزار شد.

با ظرفیت ۱۱۰ هزار نفر و پایین بودن ردیف صندلی که فقط ۱۰ متر از زمین مسابقه فاصله دارد این ورزشگاه به دلیل جو مخصوص تماشاگران آن در جهان مشهور است.

برنابو (مادرید – اسپانیا)

بعد از اینکه ورزشگاه نووو شامارتین در جنگ داخلی اسپانیا ویران شد مدیر رئال مادرید سانتیاگو برنابو ۴۱ میلیون پزوتا برای ساخت یک ورزشگاه جدید جمع آوری کرد. استادیوم برنابوی ۱۰۵ هزار نفری مغرورانه در معتبرترین خیابان مادرید کاستلانا قرار دارد.

این ورزشگاه در سال ۱۹۴۷ افتتاح شد و با سلطه رئال مادرید در جام قهرمانی باشگاههای اروپا در دهه ۱۹۵۰ مشهور شد. این ورزشگاه میزبانی ۳ جام اروپایی را به خوبی فینال جام جهانی ۱۹۸۲ بین آلمان غربی و ایتالیا انجام داده است.

سن سیرو (میلان – ایتالیا)

خانه دو تیم ایتالیایی اث میلان و اینترمیلان سن سیرویا جوزپه میاتزا یکی از بزرگترین عجایب فوتبال مدرن جهان است.

ظرفیت ابتدایی ۳۵ هزار نفری ان در ۱۹۲۶ به طور قابل توجهی افزایش یافت. در سال ۱۹۹۰ یازده برج استوانه ای شکل برای ساختن ردیف سوم صندلی و سقف بخاطر مسابقات نهایی جام جهانی ۱۹۹۰ ساخته شد و ظرفیت آن به ۸۳۰۰۰ نفر افزایش یافت.

ولی این بازسازی یک مشکل برای ماموران زمین ایجاد کرد چون سقف از رسیدن نور و آب باران به زمین جلوگیری می کرد.

نیوکمپ (بارسلونا – اسپانیا)

در ۱۹۵۷ با صرف هزینه ۶۶ میلیون پزوتا پایان یافت. استادیوم نیوکمپ ظرفیت ۱۱۵۰۰۰ نفر را دارد و به اندازه کافی برای جا دادن ۱۱۰ هزار نفر اعضای این باشگاه گنجایش دارد که بارسلون را تبدیل به بزرگترین باشگاه جهان کرده است.

در سال ۱۹۷۱ سالن ورزشهای داخل سالن با ظرفیت ۱۶۵۰۰۰ نفر در کنار گردشگاهی که تیم نونهالان بارسلون در آنجا بازی می کند افتتاح شد.

ورزشگاه ویملی (لندن – انگلستان)

با برجهای دوقلو استادیوم ویمبلی لندن بدون شک مشهورترین میدان مسابقه در جهان است. پله بازیکن افسانه ای برزیلی انرا کلیسای فوتبال خوانده و گفته است که ویمبلی خانه مسابقات زیباست. این ورزشگاه برای نمایشگاه سلطنتی انگلستان در سال ۱۹۲۴ ساخته شد اما در واقع کار ساخت ان در سال ۱۹۲۳ پایان یافت و ظرفیت ۱۲۷ هزار نفر را داشت. در ان سال فینال جام اتحادیه فوتبال بین وستهام و بولتون وندرز بود و بیش از ۲۰۰ هزار نفر قبل از شروع بازی جمع شده بودند که بوسیله پلیس پراکنده شدند.

به عنوان استادیوم ملی انگلستان امروزه تمام فینالهای جام اتحادیه انگلستان در آن برگزار می شود. در گذشته ویملی ظرفیت ۸۰ هزار نفر تماشاچی نشسته را دارا بود. این ورزشگاه دوباره بازسازی شد اما برجهای دوقلوی آن که خصوصیت این ورزشگاه هستند هیچوقت از بین نمی روند.

گردآورنده: کاوه سرپرست