پول خرده هایی که خورده می شوند

به گزارش درسیاهکل وبلاگ زنان کویر نوشت:

همه ی ما وقتی که در تاکسی می نشینیم یکی از دغدغه هایمان کرایه ی مسافتی است که باید پرداخت کنیم. نگاهمان را به طرف شیشه ی تاکسی همان جا که نرخ مسافت را زده اند می اندازیم و با قیمت هایی چون ۷۵۰، ۸۵۰، ۹۵۰ و … مواجه می شویم.

عادی به خود می گوییم من که پنجاه تومان ندارم، اصلا در این دوره زمانه مگر می شود یک پنجاه تومانی پیدا کرد چرا که آنقدر بی ارزش شده است که دیگر کسی در جیبش پنجاه تومان یافت نمی شود.

آنچه که در نهایت اتفاق می افتد این خواهد بود که در میان این تبادل پول، حداقل پنجاه تومان از طرف راننده به مسافر داده نخواهد شد که خیلی از مسافرین بی هیچ اعتراضی پیاده می شوند با این استدلال که در این دوره ی گرانی پنجاه تومان چیزی نیست.البته این موضوع زمانی غم انگیز و سخت خواهد بود که راننده تاکسی دویست تومان و یا بیشتر بدون بیان هیچ حلالیتی را می خورد و به روی مبارک خود نمی آورد.

اندکی اگر به همان پنجاه تومان ها بیاندیشیم یک راننده ی تاکسی از صبح تا شب چقدر خرده، خرده برای خود جمع می کند و خود را مدیون بندگان خداوند در آخرت خواهد کرد چه برسد به این که مبلغ بیشتری را از آن خود کند، آن هم بدون توجه به مسافر.

جالبتر اینجاست که اگر این اتفاق بر عکس بیافتد مثلا مسافر پنجاه تومان از کرایه را نداشته باشد آن وقت متاسفانه گاهی با رفتار بسیار زننده ی راننده روبرو خواهیم شد.

البته بی انصاف نباشیم من بارها و بارها شاهد این بوده ام که رانندگان از حق خود آن هم نه پنجاه تومان و صدتومان بلکه حتی از تمام کرایه ی مسافت گذشته اند و با بیان این که ” برو به سلامت ” مسافر را به مقصد رسانده اند.

اما سوال اینجاست که چرا سازمان تاکسی رانی این گونه قیمت می زند که هم برای مردم و هم برای تاکسیران ها دغدغه ایجاد کند.

از تاکسی ران و مسافر که بگذریم می بینیم پدیده ی به قول معروف ” خوردن پول خرده ” در بسیاری از جاهای دیگر نیز باب است.

کافی ست که برای پر کردن باک ماشین به جایگاه ها ی بنزین و یا گاز مراجعه نماییم، بی هیچ شک این انفاق برای تمام کسانی که حتی یک بار در عمر خود به این جایگاه ها مراجعه کرده اند اتفاق افتاده است ، مابقی پول به هیچ عنوان پس داده نخواهد شد.

البته در این مکان خیلی وقیح تر رفتار می شود، متاسفانه بسیاری از پمپ چی های محترم حتی پانصد تومان را پول خرده ایی می دانند که باید خورده شود و بی توجه به بازگرداندن آن به کار خود که فقط  نظارت است ادامه می دهند.

حتی به تازگی که دستگاه های کارت خوان نصب شده است نیز از حرفه ایی دیگر عمل می کنند.برای مثال وقتی که حساب شما ۹۷۵۰ تومان شده باشد، پمپ چی از شما می خواهد که ده هزار تومان کارت بکشید و مابقی را به شما خواهد داد، اما در این مابقی پول نیز مقداری به سود دوستان خواهد رفت.

این درحالی است که خودشان از اندک پولی نمی گذرند و آنرا مطالبه می کنند.

همین چند روز پیش شاهد این موضوع بودم ، راننده ایی پس از پر کردن باک ماشین خود و پرداخت پول، منتظر ماند تا دویست تومان باقی مانده از پولش را دریافت کند بعد از مدتی انتظار، از پمپ چی خواست که باقی مانده ی پولش را بدهد، پمپ چی که با همکارش در حال بگو بخند بود پس از شنیدن مطالبه ی راننده با خنده و تمسخر و با انگشت اشاره بیچاره را در میان جمع زیادی از مردم به نشانه گرفت و گفت ” اه، دویست تومنت رو می خوای ” …

قضاوت با شما کار کدامیک زشت و وقیح بود؟ طلب حق خود را کردن و یا حق فرد را ندادن و تمسخر کردن؟

فراموش نکنیم که خداوند به کوچکترین کارمان احاطه دارد و آگاه به اعمال ریز و درشتمان است و خود او در قرآن می فرماید ” فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ خَیْراً یَرَهُ ، وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرّاً یَرَهُ‏