هویتمان را به چه قیمتی پاک می کنیم؟

درسیاهکل/سجاد کوچک نیا : صیقل دکان آقای رجبی هم بسته شد
همان صیقل دکانی که روبروی اداره گاز بود و چند روزیست نمای داخلی آن به نمای سرامیک خفن مزین شده است
حال یک صیقل دکان سنتی بیشتر نداریم که آن هم نفس های آخر را میکشد
دیگر چای پزی ها و قهوه چی دکان ها کافی شاپ شدند و سفره خانه سنتی و لوبیا و املت هم شد سوسیس تخم مرغ
دور تنها خانه تاریخی ثبت شده در میراث فرهنگی را مختصر چپری کردیم و میخواهیم اگر خدا بخواهد آنرا بازسازی کنیم
غافل از اینکه هر ساله دلمان شور میزند که با برف امسال خراب می شود یا با باد پاییز فرو میریزد؟
نمای شهر مبدل شده به شهری در حال ساخت که یکی کامپوزیت میزند و دیگری سنگ مرمر
در این شهر حتی ارتفاع ساختمانها هم کنترل نمی شود هرکسی به وسع جریمه ای که میپردازد در ساختمان خود تخلف می کند و اینگونه است که کوچه ها میشود پر از دروازه و ورودی جدا برای آپارتمانهای بساز بندازی نا فرم
در همین همسایگیمان , رشت را میگویم
نمای ساختمان های کنار شهرداری با همان نمای سنتی بازسازی شد و خیابان علم الهدی هم قرار است سنگفرش شود و همسایه دیگرمان هم میدان قدیمی شهرش را احیا کرد
ولی ما هنوز اندر خم کوچه اول هستیم و بعد از یکسال هنوز پی میدان آبنمای موزیکالمان هم درست نشده پروژه آبشار مصنوعی استخر را شروع کردیم
همه اینها یک طرف
میدان ساعت نمیخواهیم
حداقل ساعت معروف آقای گلریز را که در شهرداری نصب بود را احیا کنید
این هم همان طرف
ما که دیگر کف کردیم
واقعا به چه امیدی مردم را به این شهر دعوت کنیم؟
چه چیزی را سیاحت کنند؟
مردم هم که قربانشان بروم وا داده اند
نه نماسازی مغازه ها , نا نمای زیبای خانه ها و اول غروب هم که همه جا را تعطیل می کنند و باید با بسم الله بسم الله در شهر قدم بگذاریم
واقعا چه کسی مسئول است؟
بطور حتم مردم هم به اندازه مسئولین کم توجه باعث و بانی این کم لطفی به تاریخ و فرهنگ و فراموشی آداب و سنن هستند
واقعا هویتمان را , تاریخمان را , سنت هایمان را به چه قیمتی میفروشیم؟