لزوم بازنگری در قانون به خاطر محیط‌زیست!

درسیاهکل/بهرنگ فرید‌: با توجه به حساسیت به وجود آمده در سال‌های اخیر درزمینهٔ حفظ و حفاظت از محیط‌زیست و منابع طبیعی و لزوم مدیریت پسماند و کاهش زباله بخصوص فراورده‌های پلاستیکی با نگاه به قوانین و مقررات جاری کشور خلأ قانون و در بعضی مواقع ضرورت اصلاح قوانین به نظر می‌رسد.
با نگاهی اجمالی به قوانین کشورهای پیشرفته و یا درحال‌توسعه بسیاری از پیش‌فرض‌ها نمود پیدا می‌کند.
ضرورت تفکیک زباله توسط شهروندان به پنج تفکیک
١- زباله تر
٢- شیشه
٣- بطری پلاستیکی
۴- کاغذ و مقوا
۵- فلز
در اکثر کشورهای اروپایی و حمل آن طبق برنامه اعلام‌شده قبلی در ایام هفته و ساعت مشخص توسط شهرداری و یا تفکیک بالای بیست نوع زباله در ژاپن از الگوهای موفق اجراشده می‌باشد که هم‌زمان با ضرورت آموزش و فرهنگ‌سازی با فراهم نمودن زیرساخت‌های شهری به خود شکل قانون را گرفته و با مخاطیان احتمالی برخورد صورت می‌گیرد و در بعضی از کشورها مانند آلمان علاوه بر این پا را فراتر گذاشته و در فروشگاه‌ها کیسه‌های پلاستیکی درخواستی مشتری را به قیمت بسیار بالا می‌فروشند و این عمل باعث شده که به‌صورت خودکار اکثریت مشتریان فروشگاه‌ها در آلمان با خود ساک خرید به همراه داشته باشند.
مشخص نمودن مکان‌های تحویل زباله‌های تفکیک‌شده در اکثر جاهای شهر، بخصوص مراکز خرید خود زمینه‌ساز حرکت شهروندان به‌سوی ضرورت اجرای تفکیک‌شده به‌طوری‌که یک خانواده هلندی ۴نفره شاید هفته‌ای یک الی ۲ بار آن‌هم در حجم کم‌نیاز به گذاشتن زباله تر خود خارج از منزل داشته باشد.
ضرورت آموزش منظم از مقاطع کودکی در مهدکودک‌ها و مدارس یکی دیگر از راه‌های فرهنگ‌سازی و پرورش نسل آینده کشور است.
حال در این مقطع از زمان نیاز به قانون درزمینهٔ مدیریت پسماند و حفظ و حراست از محیط‌زیست که به یک دغدغه تبدیل‌شده بیشتر احساس می‌گردد.
این دغدغه در ما که ساکن گیلان با این طبیعت بکر و زمین محدود هستیم تبدیل به معضل گشته است و جا دارد که نمایندگان گیلان آغازگر پیشنهادهای اساسی در ‌مجلس شورای اسلامی در این خصوص باشند.
افزایش نیروهای داوطلب علاقه‌مند به محیط‌زیست و استفاده از سمن‌های زیست‌محیطی به‌عنوان بازوی اجرایی سازمان محیط‌زیست در امر جرائم زیست‌محیطی با هماهنگی و همکاری پلیس و قوه قضاییه و تخصیص جرائم اخذشده به نفع محیط‌زیست و حق‌الزحمه نیروهای مذکور و سمن‌ها می‌تواند آغازگر خوبی برای مبارزه با بی‌فرهنگان زیست‌محیطی باشد. ازآنجایی‌که اکثر فعالان محیط‌زیستی مردمی، بی‌مزد و منت در این عرصه فعالیت دارند می‌تواند تضمین سلامت این قانون باشد.
نمایندگان استان‌های گیلان و مازندران که در حال حاضر بیشترین آسیب از انباشت زباله نصیب سرزمینشان شده است باید با استفاده از متخصصین امر حفاظت از محیط‌زیست طرح‌های کاربردی را تدوین و در مجلس به تصویب برسانند چون زمان اندک است و فرزندانمان در آینده، کوتاهی ما را نمی‌بخشند.
در کنار ارائه ‌این قبیل طرح‌ها باید به فکر جذب بودجه ملی برای استفاده از فنّاوری روز دنیا نیز باشیم. به‌واقع انتقال فنّاوری و استفاده از دانش متخصصین جهانی می‌توانند گره کور پسماندهای خانگی و صنعتی ما را با تبدیل به انرژی، حل نماید.
بهانه‌هایی ازجمله رطوبت بالا، بارندگی، بالا بودن سطح ایستابی آب که در بعضی از مجامع نقل محافل گردیده ‌ نتیجه فکر خام بعضی از سوداگران می‌باشد که درصدد وارد نمودن فنّاوری دست‌دوم و قدیمی کشورهای واسطه هستند.
وظیفه صداوسیما و رسانه‌ها در کنار رسانه‌های مجازی که تاکنون پیشرو بوده‌اند در بالا بردن هوش زیست‌محیطی و فرهنگ‌سازی بسیار خطیر می‌باشد که ان شاءالله دیگر شاهد این صحنه نباشیم که پاکبان زحمتکش بزرگوار حین جاروی خیابان فیلتر سیگار خود را در پشت سرش که چند ثانیه قبل خودش جارو نموده بود رها سازد و هیچ شهروندی به خود اجازه پرتاب زباله به بیرون از خودرو خود را ندهد.
در پایان به این جمع‌بندی بسنده می‌کنم که اولاً تصویب قانون در زمینه‌های برخورد با خاطیان زیست‌محیطی، فرهنگ‌سازی از مقاطع پایین تحصیلی و آموزشی، حمایت همه‌جانبه از سمن‌ها و علاقه‌مندان زیست‌محیطی، ضرورت تفکیک زباله از مبدأ و افزایش قیمت تعرفه‌های پلاستیک و ثانیاً در بعد جذب اعتبار ملی تخصیص بودجه به جهت راه‌اندازی کارخانه‌های تبدیل زباله به انرژی ضروری به نظر می‌رسد.
نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی استان گیلان معضل زباله محیط‌زیست منابع طبیعی فراجناحی می‌باشد و همه در قبال این مسئله مسئولیم بیایید نام خود را در این مقطع از زمان در تاریخ این مرزوبوم سبز، جاودانه محیط‌زیستی کنید.
انتهای پیام/