سهم خواهی آفت جان هیئت‌های ورزشی

درسیاهکل/حسن غلامپور: سهم خواهی‌ها یکی از مشکلات و آسیب‌های امروز در جامعه کنونی ما است که در جریانات و به روش‌های مختلف شکل می‌گیرد که از طریق سهم خواهی حتی به رانت‌خواری نیز می‌رسند.

یکی از دلایل ایجاد رانت، ضعف در مدیریت، شک به عملکرد و تلاش برای بقا به هر قیمتی در مسند است که برای اطرافیان سهم خواه خود فضای رانت نیز به وجود می‌آورند و درواقع آن را شیوه‌ای از مدیریت می‌نامند!

سهم خواهی‌ها و متعاقب آن رانت، منتج به فساد می‌شود و این‌گونه سهم خواهی و وجود رانت‌ها در ادارات نیز بعضاً بیشتر مشهود است که رئیس‌جمهور نیز در سخنرانی اخیر خود به آن اشاره کرد.

هرچند مدیران فعال در این حوزه، نهایت برنامه‌ریزی خود در طی دوران خدمتی بالادستی خود را کرده‌اند اما باید واقف به این موضوع باشند که با این دست از اقدامات نارضایتی مردم در سطح نظام را در پی دارد.

وجود رشته‌های متعدد ورزشی و فعالیت هزاران ورزشکار حرفه‌ای یا مبتدی در هر شهرستان، ظرفیتی بزرگ برای رشد و توسعه در زمینه‌های مختلف و همگرایی بیشتر و رسیدن به هدف مدنظر در سکوهای مختلف قهرمانی است ولی در کنار همه این خوبی‌ها، برخی نیز چشم طمع به هیئت‌های ورزشی دارند تا سکان هدایت آن را بر عهده بگیرند اما با توجه به خلأهای موجود، هر فردی با هر نوع تخصص ورود کرده و می‌تواند با حمایت‌های پشت پرده به مطامع خود دست یابد.

نمونه این را در برخی شهرستان‌ها مشاهده کردیم که برخی برای گرفتن سکان هدایت یک هیئت ورزشی جهت استفاده برای منافع شخصی و جایگاهی خود، اقدام کرده و موفق هم شده‌اند البته یکی از دلایل آن ضعف در مدیریت و ترس از دست دادن جایگاه مدیریت توسط رئیس آن اداره نیز می‌تواند باشد.

گواه این ادعا تکیه زدن دوره‌ای به مسندهای ریاست در هیئت‌های مختلف است که این جابجایی‌ها نه بر اساس شایستگی و حسن عملکرد بلکه بر اساس نیاز خواسته‌های حامیان یا بهتر بگوییم سهم خواهان است که در طول کوتاه مدت کوتاه به عنوان مسؤولیت آن هیئت ورزشی، هیچ گزارش کار و عملکردی نیز منتشر نمی‌کنند.

در برخی مواقع در سایه بی‌نظارتی حتی دیده‌شده رئیس اداره‌ای برای اینکه از حمایت برخی افراد صاحب نفوذ (شما بخوانید سهم خواه و رانتی) به نفع خود استفاده کند برخی اماکن عمومی را نیز در اختیار فرد یا افرادی قرار می‌دهد.

از این موضوع هم نباید گذشت که برخی افراد صاحب نفوذ برای تکمیل تیم خود و برای تأثیرگذاری بیشتر در زمان‌های مدنظر، در کار دیگر هیئت‌های ورزشی نیز برای تغییر ریاست یا دیگر اعضای آن هیئت‌های ورزشی هم ورود می‌کنند و این‌گونه می‌شود که مردم به این باور می‌رسند که رئیس آن اداره به‌جای مدیریت جامعه ورزشی و بهبود وضعیت ورزشکاران و جوانان، خود تحت مدیریت افراد رانت‌خوار و سهم خواه قرار دارد.

می‌توانیم بگوییم که ورزش یکی از مشاغل پردرآمد در کل جهان است که نفع آن باید به همه برسد ولی در برخی شهرستان‌ها، مشاهده می‌کنیم برخی برای به دست آوردن جایگاه ریاست یا دبیری در سطح هیئت‌های ورزشی چه‌کارها که نکرده و حتی برای از سد راه برداشتن رقبا و درنهایت بی‌اخلاقی به انتشار مسائل شخصی افراد نیز روی می‌آورند.

رئیس یک هیئت ورزشی نقش مهمی در رشد آن رشته ورزشی در سطوح پایه و پیشرفت ورزشکاران فعال آن هیئت دارد که قطعاً کسی که با رانت و سهم خواهی و جلسات شبانه به ریاست یک هیئت ورزشی منصوب می‌شود نمی‌تواند گام درستی در راستای حرکت روبه‌جلو آن رشته ورزشی بردارد چراکه برنامه‌ای در این راستا ندارد و ورودش به این عرصه، استفاده از موقعیت برای منافع شخصی است.

در این راستا، هستند مدیران سست‌عنصری که با برخی افراد سهم‌خواه همکاری کرده و آنان را گل سر سبد خود می‌دانند.

بدیهی است ورزشکاران رشته‌های مختلف ورزشی برای توسعه و پیشرفت خود و ارتقای کیفی رشته موردنظر، نباید زیر سلطه چنین مدیران و افرادی بروند که اگر این‌گونه شود قطعاً و بدواً تیشه به ریشه ورزش و رشد حرفه‌ای خود و متعاقب آن شهرستان زده‌اند.

انتهای پیام/