تحریم یا مشارکت؟! مساله این است!

درسیاهکل/وحید حسنی فشتالی: یکی از اصلی ترین و مهم ترین مشارکت مدنی شهروندان، انتخابات است. انتخابات در حقیقت دمیدن روح تعهّد و مسئولیت پذیری در هویّت اجتماعی آحاد مختلف جامعه بوده و تنها راه بهره مندی از ظرفیت های انسانی است.

شاید زمان حضور در انتخابات و مشارکت در این امر خطیر و ارزشمند یک ساعت یا چندین ساعت باشد، امّا آثار و تبعات آن، چندین سال، ظهور و بروز کرده و اتخاذ تدابیر فرد انتخاب شده (مُنتَخَب) در عرصه اجرایی کشور و یا منطقه ای و یا شهری، در برون رفت از مشکلات کنونی، بسیار حائز اهمیت است.

جالب توجه این که، آحاد مختلف جامعه، استراتژی متفاوتی در این زمینه می گیرند و تبعات این نوع از استراتژی و تصمیم، وضعیت سیاسی، اجتماعی، آینده کشور، منطقه و یا شهر را ترسیم خواهد کرد.

در طیف های متنوع و گوناگون این راهبردهای انتخاباتی:
عده ای آن را سهم خواهی حکومت از مردم دانسته و شرکت در آن را بایکوت می کنند. این عده به ساختار و ساز و کار انتخاباتی، اشکالات عدیده ای وارد کرده و البته این اشکالات زمانی بروز می کند که توسط فیلترهای نظارتی، از چرخه رقابتی حذف شده یا نتیجه انتخابات، مطلوب آن ها نباشد.

عده ای هم، انتخابات را مهندسی شده و نتیجه آن را از قبل طراحی شده دانسته و با دیده ی تردید به آن نگاه می کنند، چرا که تاکنون خروجی های مطلوب از این مشارکت را مشاهده نکرده اند. این دسته از افراد، به جای این که به نوع رأیی که خود داده اند، ایراد بگیرند، به ساختار نظام ایراد گرفته و سعی در فرافکنی نوع انتخاب خود دارند.

در این بین، عدّه ای هم، با بینشی عاقلانه، انتخابات و شرکت حداکثری در آن را، جدای از نتیجه گرایی، مصونیّت کشور در قبال تهاجمات اقتصادی و امنیتی و فرهنگی کشورهای بیگانه دانسته و در آن شرکت می کنند. اینان معتقدند جدای از نتیجه انتخابات که مهم است اما امنیت بخشی انتخابات به مقوله امنیتی کشور را مهم تر می دانند.

برخی دیگر، به جهت مهندسی هدفمند به نفع خود و جریان وابسته به خود، شعار عدم شرکت در انتخابات و تحریم آن را داده، امّا، این طیف از افراد، پس از دلسرد کردن مردم و القاء تفکر تحریم انتخابات، بسیار ماهرانه و مزورانه، هم خود و هم اطرافیان و هم جناح و حزب، در انتخابات مشارکت حداکثری داشته و فرد منتسب به خود و جریان خود را، در راس نهادهای تصمیم گیری کشوری و منطقه ای قرار داده و خود و جناح وابسته، بر سفره رنگین ماحصل این طراحی مهندسی، نشسته و ناجوانمردانه از حقوق عامه و بیت المال،زالو وار استفاده نموده و به سادگی عامه مردم می خندند.

همان هایی که از سفره پُر برکت کشور عزیزمان، تا توانستند به صورت نامشروع و غیر قانونی ثروت اندوزی کرده و داشتن یا نداشتن، دردها و محرومیت های مردم فرقی برایشان نمی کند، با شکم های برآمده و زندگی در نهایت رفاه و امکانات، از درد و محرومیت مردم، همانند بیماران روانی، لذت برده و از وضع موجود که خواست و اراده آن ها بوده، خوشحال و راضی می شوند.

این مرفهان بی درد، حرف های رسانه هایی بیگانه را تکرار می کنند که در طول سابقه چهل ساله این انقلاب، از کوچک ترین تا بزرگ ترین اهرم های فشار علیه این کشور و مردم، چشم پوشی نکرده و همین هایی که تا دیروز با نوشتن نامه ها و دادن بیانیه ها و مصاحبه ها، خواستار تحریم بیشتر بودند و در کمال وقاحت و بیشرمی، آغاز جنگ علیه کشورمان را به بیگانگان پیشنهاد می دادند و برای شروع آن لحظه شماری می کردند، امروز دایه مهربان تر از مادر شده و از مردم می خواهند انتخابات پیش رو را تحریم می کنند!!!

کدام انسان عاقلی، مهربانی این انسان های گرگ نما را، اعتماد و باور دارد؟!

آن ها با برچسب زدن ناجوانمردانه، به دلسوزان و خیرخواهان مردم، از قبیل حصار کشی خیابان ها، بالا رفتن قیمت دلار، تورم، بیکاری و… میدان رقابت را برای مهره های مورد نظر خود، آماده می کنند.

هم وطن عزیز، نتیجه وضعیت فعلی، اعتماد بیش از حدّ به این افراد و دار و دسته ای آنان در ایران عزیز بوده و برای یک بار هم که شده باید نتیجه نه گفتن به این افراد سود جو را آزمایش کرده و نظاره گر رشد و توسعه و پیشرفت کشور باشیم.

و البته فراموش نکنیم طی این سال های پر فراز و نشیب، عدّه ای هم به جهت حسّ تعهد و مسئولیت پذیری در قبال مردم و جامعه، نه تنها، برای بر هم زدن نقشه و طراحی، انتخابات توسط رانت خواران و مفسدان و باندهای مافیایی، در انتخابات شرکت کرده بلکه تمام تلاش خود را صرف آگاهی مردم و مشارکت حداکثری و آگاهانه می نمایند.

اینان معتقدند، نابودی ارتجاع نتیجه آگاهی توده های مختلف جامعه است. این گروه خود را مردان جهاد و میدان می دانند و باور دارند، این مردمان یک جامعه هستند که با رفتار خردمندانه اجتماعی، موجب سعادتمندی خود و جامعه شده و این را تکلیف و وظیفه خود می دانند.
انتهای پیام/