پای درد دل رانندگان و کامیون داران کارخانه سیمان دیلمان

درسیاهکل/مجید بی گناه میکال:
مسئولین محترم شهرستان سیاهکل
با سلام
ابتدا کمال تشکرات صمیمانه ما مردم و مسافران دیلمان را پذیرا باشید. دستور اخیر مبنی بر منع تردد کامیون های حمل بار سیمان در دو روز آخر هفته و روزهای برفی که نشان دهنده اراده شما مسئولین محترم در راستای حفظ جان ما و مردمانمان است بسیار امیدوار کننده می باشد.
متاسفانه در جامعه امروز ایران تقریبا کمتر خانواده ای را بتوان یافت که در فامیل نزدیک یا دور خود عزیزی از دست رفته در سوانح و حوادث جاده ای نداشته باشد، از این رو هر تلاشی که در راستای حفظ جان انسانها صورت پذیرد شایسته بالاترین تقدیرهاست.
مسئولین محترم، ضمن عرض تسلیت به خانواده داغدار حادثه دلخراش دی ماه، چند نکته ظریف لازم به بازگویی و درخواست ارائه راه حل از سوی شما می باشد. از منظر نخست تاثیرات کاهش فروش سیمان کارخانه که در نتیجه منع تردد کامیون ها در برخی روزها و در نتیجه انتقال درخواست ها به کارخانه سیمان لوشان شده است می بایست مدنظر قرار گیرد. به هر حال این کاهش مشکلاتی به همراه دارد و چون می دانیم صنعت سیمان همچون صنعت خودرو از حمایت های خاصی برخوردار نیست می بایست نگران آن بود. همچنین این حجم از سرمایه گذاری حتما با مطالعات تخصصی جهت بازگشت سرمایه در زمان معین انجام شده است. اینکه امروز با تصمیماتی فروش محصول و درآمد کارخانه تحت تاثیر قرار گرفته و مطالعات سرمایه گذار از شمول توجه خارج شود مشخصاً مورد تایید شما نیز نیست. اما از آنجا که این مسئله بیش از همه گریبانگیر کارخانه است و کارخانه حتما متولیان خود را داراست اجازه دهید عریضه خود را بگوییم.
مسئولین محترم، از منظر دیگر، در مسیر تولید سیمان دیلمان حدود ۳۰۰ کامیون در قسمت های مختلف برای کارخانه و مصرف کنندگان وظیفه حمل بار را انجام می دهند. خرید بسیاری از این کامیون ها توسط مردم بومی به صورت فردی یا چند نفری با دریافت وام و به امید بازگشت سرمایه در زمان مشخص انجام شده است، همان مطالعات تخصصی سرمایه گذاران کلان البته به زبان و حساب عامیانه، رانندگان کامیون ها نیز با احتساب تعداد طی مسیر برای حمل بار دستمزدشان را دریافت می کنند. این افراد بسته به فعالیت خود روزی می ستانند و مشخصا حقوق ثابتی همچون نیروهای تحت قرارداد کارخانه و کارمندان دولت ندارند. با منع تردد دو روز آخر هفته و سایر روزهای تعطیل عملا بیش از ۳۰ درصد روزهای کاری در سال برای کامیون ها تبدیل به روزهای بی روزی می شوند. اگر روزهای برفی را هم حساب کنید مشکل آشکارتر می شود. حال با یک حساب سرانگشتی و با لحاظ کردن خانواده های این افراد می توان دریافت که شاید تا چند هزار نفر دچار مشکل شده اند. در بهمن ماه تعداد روزهای کاری تنها حدود نیمی از روزهای ماه بوده است. آیا می توان عواقب این تصمیم را برای رانندگان و سرمایه گذاران خرد نادیده گرفت؟ شما بیش از ما از وضعیت و فشارهای اقتصادی مردم مطلعید، باور بفرمایید رانندگی و قرار دادن سرمایه در این مسیر پر خطر خود به اندازه کافی دغدغه دارد.
سوال دیگر، ملاک روز برفی چیست؟ آیا در صورت بارش حداقلی برف که با کمترین تردد اثری بر جاده نمی ماند باز هم منع تردد باید جاری شود؟ شاید بهتر باشد ملاک، نظر راهداران راهدارخانه ابی نام باشد که بی شک آنها جاده را بهتر از سایرین می شناسند.
از سوی دیگر با انتقال درخواست بار به کارخانه سیمان لوشان و به عبارتی جابجایی روزی این گروه از مردم آیا هماهنگی و الزامی جهت ارائه بار در روزهای منع تردد جاده به رانندگان منطقه دیلمان شده است؟ خود نیک تر می دانید بدون هماهنگی شما عزیزان با مسئولین شهرستان رودبار و شهر لوشان دریافت بار برای رانندگان غیربومی امری غیر محتمل است.
ساده ترین راه حل همیشه بهترین نیست. حتی اگر نقدینگی بالا برای رفع اساسی مشکل جاده در کوتاه مدت، وجود نداشته باشد، راهکارهایی مانند افزایش نظارت و گشت های راهنمایی و رانندگی و افزایش اکیپ های راهداری و تسریع در رفع مشکلات جاده در روزهای برفی، استفاده از کنترل سرعت متوسط در ابتدا و انتهای مسیر، تشدید نظارت فنی کامیون ها، انتقال مقداری از ترافیک جاده به جاده های همجوار و … می توانست تصمیماتی همه جانبه تر باشد.
مسئولین محترم، همانگونه که عرض کردم متولیان کارخانه خود گلیمشان را از آب بیرون می کشند ولی روزی زندگی این رانندگان و سرمایه گذاران خرد و خانواده های آنها کاملا وابسته تصمیمات شما می باشد.
انتهای پیام/