شهید استوار یکم پژو سعیدی مهرورز

شهید : استوار یکم پژو سعیدی مهرورز

محل تولد : سیاهکل

نام پدر: یوسف

تاریخ تولد : ۱۳۳۵/۰۱/۰۱

تاریخ شهادت : ۰۷/۰۴/۱۳۶۲

محل شهادت : استان کردستان

شغل : ارتش ژاندارمری

خلاصه ای از زندگینامه شهید استوار یکم پژو سعیدی مهرورز

شهید در مورخه ۷ تیر ۱۳۳۵ در منزل پدری واقع در سیاهکل متولد گردید.

وی پس از گذراندن دوران کودکی وارد مدرسه ابتدائی فرهنگ شد ، مقطع ابتدائی را در مدرسه یاد شده به اتمام رساند و برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۴۹ وارد مدرسه مشیر شد و مقطع سیکل قدیم را در این مدرسه به اتمام رسانید و پس از آن به لحاظ عدم تمکن مالی و نیاز خانواده به وجود وی ، در مغازه نانوایی (شخصی) ، کمک حال پدر و مادر بود.

شهید سعیدی در سال ۱۳۵۲ وارد آموزشگاه گروهبانی گارد جنگل مرزن آباد استان مازندران شد و به درجه گروهبان دوم نائل گردید.

پس از مدت چند سال در سال ۱۳۶۲ با درجه استوار دومی در استان کردستان بر اثر کمین دشمن و سپس واژگونی در حال مأموریت به درجه رفیع شهادت نائل گردید.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد

زندگینامه شهید گروهبان یکم پژو سعیدی ، از زبان خانواده وی

بسم رب الشهدا و الصدیقین

زندگینامه شهید از آغاز تولد تا زمان شهادت و مراحل دوران تحصیلی وی کاملاً بشرح زیر بیان می شود:

“تلک الدار الاخره نجعلها للذین لایریدون علوا فی الارض و لا فساد ا… و العاقبته للمتقین”

این سرای آخرت را برای کسانی قرار دادیم که برتری بر زمین را نخواسته و عاقبت نیک برای پرهیزگاران است.

با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی مان که غلتک انقلاب را در راه و خط عرش الهی قرار داد و هدایت نمود و ما را دعوت به قیام برعلیه کفار زمانی کرد و با درود فراوان به خون پاک شهدا از صدر اسلام تا جنگ تحمیلی.

شهید پژو سعیدی در سال ۱۳۳۵ در شهر سیاهکل و از یک خانواده تهیدست متولد شد و در همان دوران کودکی ، طفلی مهربان و دوست داشتنی بود و هیچ وقت به لباس تازه علاقه ای نداشت. زیرا می گفت شخصیت و بزرگی به لباس و ثروت نیست، بلکه به تقوا و پرهیزکاری و خداپرستی است که انسان را مشهور و نزد خداوند مقرب می شود و شهید نامبرده تحصیلات ابتدائی و دبیرستانی خود را در زادگاهش به پایان رسانید.

چون بضاعت مالی نداشت به تحصیل خود ادامه دهد، ناچار پس از قبولی سوم دبیرستان تحصیلات خود را ترک نمود و در دوران تحصیلی همیشه در کارهای خانه به پدر و مادرش کمک می کرد و همان مبلغ اندکی که پدر و مادرش به او میداد را بین بچه ها تقسیم میکرد.

یک دست لباس را چندین سال تازه نگاه میداشت و در خرج روزانه بسیار صرفه جو بود. هیچگاه از خانواده خود تقاضای پول و خوراکی نمی کرد.

 او می دانست که پدر و مادرش بعلت فقر و تنگدستی خجالت می کشند. در موقع تحصیلات مدرسه با پدر و مادر برای روزمزد کار می کرد و هرگز از آن شکایت نداشت و از این راه خرج خانواده خود و تحصیلاتش را فراهم می کرد و در این مورد هیچگونه دریغ و ناراحت نمی شد، چون دیگر نمی توانست به تحصیل خود ادامه دهد ناچار شد پس از یک دوره آموزش نظامی در سال ۱۳۵۲ به استخدام ارتش ژاندارمری بیاید و به خدمت مشغول شود و از آن به بعد در شهرهای مختلف مانند نکاء، پادگان رینه، بابل و حدود چهار سال در پاسگاه نشتارود تنکابن مشغول خدمت بود.

مدت تقریبی ۱۰ ماه بود برای دفاع از وطن عزیز و جنگ ستیز حق علیه باطل به منطقه جنگی سنندج انتقال یافت و با روحیه شاد و با خوشحالی مشغول انجام وظیفه در راه دین و وطن خود بود ، تا آخرین نفس مبارزه نمود.

شهید در سال ۵۷ تشکیل خانواده داد، از ثمره ازدواج خود درزمان شهادت دارای یک فرزند دختر دو ساله و نیم بود که برای تربیت آن کوشا بود.