نامه ای به شورای ”اسلامی” شهرمن، ”سیاهکل” (بخش اول)

درسیاهکل/عبدالفاطمه : با سلام و عرض تبریک از توفیق جلب اعتماد شهروندان سیاهکلی و آرزوی قبولی طاعات وعبادات شما عزیزان در این ماه مبارک.
در ابتدا بعرض میرسانم که نمی توانم خوشحالی و مسرت خود را از راه یابی دو جوان در ترکیب چهارمین دوره شورای اسلامی شهر پنهان نمایم ، نه از باب اینکه یکی از طرفداران باشم ، بلکه از این بابت که این امر تحرک و نشاط و پرکاری در این دوره شورا را نوید می دهد وعلاوه بر آن برهمه جوانان شهر هم این امریست مبارک زیرا این اولین ورود جوانان به عرصه مدیریت و تصمیم سازی شهری و جلب اعتماد مردم می باشد و البته حضور یک عضو زن و دو عضو فرهنگی از جامعه محترم بانوان و فرهنگیان از اثر گذاری این طیفها (جوانان ، فرهنگیان و بانوان) در جامعه شهروندی سیاهکل، حکایت می کند.
سخن در باب شورای اسلامی شهر ، وظایف و انتظارات از آن، بسیار است و خود منتخبین هم واقف و آشنا و دردمندند که از بطن مردم انتخاب گشته و همه آن عزیزان هم در کنار خود از دوستان و مشاورین شهروند، بهره می گیرند.
حقیر هم به جهت امر به معروف (رفع مشکلات معیشتی و رفاهی شهروندان) و تذکر، کمی از گمانه های خود و تحلیلها و برخی انتظارات دوستان را ، دوباره متذکر میشوم، باشد که مقبول نظر افتد و به کار آید.

این وجیزه در دو بخش مدیریتی و عملیاتی/اجرایی تقدیم میگردد.
بخش اول :
1- برهیچ کس پوشیده نیست که آحاد جامعه شهری متشکل از سلایق و افکار و مسلکهای متفاوت و گوناگونی می باشد که دارای حقوق شهروندی برابری بوده و منتخبین نماینده تمامی شهروندان بوده و نباید فقط به فکر نیازها و منویات طرفداران و همفکران خود باشند و به اصطلاح باندی عمل نمایند. چون انتخاب یک جمع کاملا یکدست ،هماهنگ و همفکر تقریبا قریب به محال است ، بنابراین باید از جبهه بندی و قطب بندی در بین اعضا جداً پرهیز کرد که این امر در جمع کوچک پنج نفره مسلماً در بلند مدت به ضرر قطعی شهروندان و شهر خواهد بود (که متاسفانه در گذشته نمونه هایی مشاهده گردیده است) خصوصاً در آغاز و بدو امر که هنوز به ظرفیتها و تواناییهای یکدیگر کاملا واقف نبوده و از روی گمانه زنیها و حدسیات و ذهنیت ها تصمیم سازی می شود و در ادامه هم مجبور به امتداد سیاستهای آغازین خواهند بود. (پس اول سفارش به خویشتنداری و پرهیز از تصمیمات برپایه گمانه و ظن است.)
2- با توجه به حجم مطالبی که به نظر شما خواهد رسید و خود هم واقفید و همچنین تراکم جمعیتی بالای استان و گنجانده شدن شانزده شهرستان و بیش از چهل شهر در استانمان و مجاورت شهرهای بزرگی چون لاهیجان، آستانه و لنگرود و رفت و آمدهای بستگان و شهروندان این شهرها ، انتظارات و توقعات مردم شهرمان در حد بالایی قرار داشته که این امر بر این مهم تاکید می کند که شورای اسلامی شهر برای رسیدگی به این امور باید به مرور و در یک زمانبندی مشخص از حالت مجالستی سنتی خارج و به یک شبه سازمان و تشکیلات دفتری خارج از محیط شهرداری منتقل گردد تا با تفکیک مسئولیتها ما بین اعضاء و تشکیل کمسیونهای مردمی و جوانان در سازماندهی و پیگیری این امور موفقیت بیشتری را کسب نماید (جای توضیحات بیشتر در این مقال نیست).
3- از اولین دغدغه شوراها تعیین شهرداران است که در این امر باید بدور از حواشی واقع بینانه تصمیم گرفت و مشاوره جست.

اولاً تغییر مدیریت شهری پس از چند سال مطمئناً مطلوبست .

ثانیاً نباید شهردار را در حد یک قهرمان و ناجی شهر مطرح کرد و آنقدر بزرگ اندیشه کرد که وی خود را، رئیس پنداشته و دیگران را مرئوس. پس در آینده مجبور به تایید همه عملکرد او خواهیم شد و به گمانم طوری شهردار را برگزینیم که پس از دوسال بتوانیم در صورت عدم توفیق، جهت مصلحت شهر، براحتی تصمیم به عزل وی بگیریم.

رابعاً آنگونه به شهردار و شورای قبل بنگریم که انتظار داریم آیندگان به ما بنگرند.
پایان بخش اول