مذاکره با شیطان بزرگ

به گزارش درسیاهکل وبلاگ بیان در آخرین بروزرسانی خود نوشت:

چندسال پیش یکی از کارشناسان مسائل سیاسی که سالها تجربه دیپلماتیک و پارلمانی و حتی حقوقی نیز داشت تئوری مذاکره با همه در هر شرایط- حتی مذاکره با شیطان در قعر جهنم – را ارائه داد. البته این دیپلمات نتوانست در آستانه انتخابات مهم دوم خرداد ۷۶ از ملاقات و مذاکره با فرستاده انگلیس برای پیروزی کاندیدای مطلوبش بهره گیرد و اتفاقا جریانی که بعدها به نام اصلاحات شناخته شدند همین ملاقات را آنچنان برجسته نمودند که به یک پدیده قریب به خیانت ملی! تعبیرشد.

خبر مذاکره کوتاه و تلفنی رئیسان جمهور ایران و امریکا از آن چنان اهمیتی برخوردار بود که تا ساعتها و بلکه روزهای آینده مورد تحلیل و تفسیر مفسران و خبرگزاریها قرار گیرد. در هر صورت خط قرمز مذاکره مستقیم با امریکا در خصوص مسائل فی مابین شکسته شد و پس از ۳۵ سال مذاکره تلفنی ولو کوتاه مدت این تابو و خط قرمز را شکست، مذاکره با امریکا یعنی شیطان بزرگ در عالی ترین سطح دیپلماسی صورت گرفت. در همین ارتباط چند نکته ارائه می گردد:

۱- به میزانی که سخنرانی مستدل و منطقی روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل توانست منجر به وحدت ملی در اعلام حمایت از مواضع وی گردد، مذاکره تلفنی ایشان با رئیس جمهور امریکا موجب برداشت ها و تفاسیر  متفاوت خواهد شد. عده ای در داخل که شاید به ملاقات رودر روی اتفاقی- ولو در راهروهای سازمان ملل و یا برخورد لحظه ای در ضیافت دبیرکل سازمان ملل- رضایت می دادند شاهد مذاکره تلفنی دو رئیس جمهور با یکدیگر بودند، ممکن است خوش باورانه در رویای پایان همه مشکلات  طرفینی بسر برند. درعین حال نمی توان نگرانی نیروهای انقلاب و اصولگرا را از این مذاکره نادیده گرفت.

۲- صرف نظر از مباحث مطرح شده بین دو طرف به نظر می رسد اصل مذاکره مستقیم خود موضوع اصلی این اتفاق است زیرا دو طرف به راحتی می توانستند همه پیامهای خود را از طرق دیگر منجمله وزرای خارجه یا اجلاس پنج بعلاوه یک با ایران منتقل نمایند. حال که این مذاکره صورت گرفته و آقای روحانی از خط قرمز ۳۵ ساله عبور کرده است در حقیقت یک کوپن مهم خویش را از دست داده است. امیدواریم به همان میزان توانسته باشد برای منافع ملی و انقلاب اسلامی کسب امتیاز نماید.

ads/2013/09/dast-amrika.jpg" rel="lightbox[38437]">ads/2013/09/dast-amrika.jpg" width="404" height="255" />

۳-  امام راحل عظیم الشان(قدس الله نفسه الزکیه) امریکا را شیطان بزرگ نامید و در واکنش به قطع رابطه از سوی امریکا تنها کار درست رئیس جمهور وقت امریکا را همین کار دانسته بود. البته این سخن به معنای دشمنی ابدی بین دو دولت و ملت نخواهد بود. همیشه در سیاستهای اعلامی امام و پس از آن مقام ولایت تکرار شده است که اگر امریکا “آدم” شود مذاکره با او تحت شرایطی پذیرفته است.

هرچند امریکا دیگر یارا و توان گذشته را ندارد و در عوض جمهوری اسلامی ایران روز به روز قوی تر شده است اما امریکا همچنان شیطان بزرگ و دشمن ملت ایران است. تداوم تحریمهای ظالمانه موید این نظر است. هنوز صحنه بازی بهم نخورده است فقط دشمن قدری ضعیف شده است. باید دقت و کیاست لازم صورت گیرد تا عملیاتی از این دست دشمن را احیاء و تقویت نکند!.

۴-  هرچند نمی توان از کاربردهای داخلی این مذاکره در هر دو کشور چشم پوشید در عین حال باید مراقب بود تامسائل کلانی از قبیل رابطه با امریکا دست مایه سوء استفاده جریانات سیاسی نگردد. بعبارتی دیگر جریان حاکم بر دولت از استفاده داخلی از این ماجرا جدا بپرهیزد. زیرا این ماجرا با اعتقادات انقلابی و ارزشی مردم پیوندی مستحکم دارد. و اگر روحانی امروز می تواند در مجامع جهانی با عزت سخن بگوید مدیون شهیدان همیشه شاهد و امام سرافرازی است که امریکا را شیطان بزرگ می دانست. همچنین مدیون همه مجاهدان صحنه علم و عمل – از دانشمندان هسته ای تا مبارزان و پاسداران تفکر انقلاب اسلامی که تاثیرشان در منطقه و خاورمیانه مورد قبول همگان است-  مجموعه این عوامل است که دولت جمهوری اسلامی ایران را در منطقه در موقعیت مناسبی قرار داده که حتی شیطان نیز آن را به خوبی درک می کند. به دیگر سخن برای همین صحبت تلفنی کوتاه هزینه”ملی” پرداخت شده است؛ دولت آن را خرج منافع جناحی نکند.

۵- نحوه اعلام دو طرف در اینکه کدام طرف مایل به مذاکره و درخواست کننده بوده است نیز نشان داد که امریکا همچنان غیر قابل اعتماد است. آنان این درخواست را از جانب روحانی می دانند درحالیکه روحانی از تمایل اولیه کاخ سفید واوباما سخن می گوید. یا روحانی از بیان حقیقت ابا می ورزد که با ادعای راستگوئی اش در تناقض است یا رایس دروغ می گوید که البته عادت سیاستمداران امرایکائی است. ما به رئیس جمهور روحانی اعتماد داریم و شرایط نیز حکایت از نیاز امریکا به این مذاکره دارد. در هرصورت وقوع این پدیده به این معناست که دولت روحانی وتحلیلگران باید بدانند که امریکا همچنان غیر قابل اعتماداست. و حتی از صداقت حداقلی نیز برخوردار نیست. نرمش قهرمانانه یعنی اینکه در حالیکه نرمش صورت می گیرد از اصل رقیب و دشمن غفلت صورت نگیرد. همه و بویژه دولت روحانی و تیم دیپلماسی اش باید بدانند که با طرفی غیر صادق روبرو خواهندبود.

۷-  نکته دیگری که نباید از آن غفلت نمود احتمال تاثیر گذاری امریکا برآرایش سیاسی داخل ایران از طریق دیپلماتیک و احیانا گشایش اقتصادی است. تا عملا اصولگرایان و معتقدان به مبارزه و مقاومت را عامل مشکلات نشان دهد. اگر این موضوع را بپذیریم باید قبول کرد که نزدیکی‌ها و تغییر لحن های امریکا دامی است برای دولت موجود تا همچنان پیگیر اهدافش باشد ولو آنکه تغییر “نظام” را برای خود هدفی غیر قابل وصول ببیند درپی تغییر ماهیت نظام باشد.