جالب‌ ترین نظرات مردم درباره سریال پژمان

این روزها همه درباره پژمان حرف می‌زنند، شما چطور؟ پژمان، اسمی است که این روزها کمی کمتر از محمدجواد ظریف و خیلی بیشتر از هر اسم دیگری می‌شنویم. هم طرفداران فوتبال و هم علاقه‌مندان فیلم و سریال، این روزها فصل مشترک علایق‌شان شده پژمان. خب البته در تیم ملی فوتبال پژمان منتظری مهره موثری است، در استقلال پژمان نوری همان‌قدر چغربازی در می‌آورَد که در پرسپولیس و ملوان، در سینما هم پژمان بازغی بالاخره برای خودش کسی است. اما معروف‌ترین پژمانِ این روزها هیچ‌یک از این‌ها نیستند. پژمان موردنظر کسی است که حتی در اوج دوران فوتبالش هم به اندازه امروز مورد توجه قرار نگرفته بود. حتی زمانی که برای تیم‌ملی گل می‌زد (یک گل!)

این روزها پژمان جمشیدی نقش اول تلویزیون است و فصل مشترک حرف‌هایی که درباره او می‌شنویم این است که با خودزنی جالبش فضای خوبی برای یک طنز تلویزیونی مفرح ایجاد کرده و در زمینه بازیگری هم به شکلی غیرمنتظره بااستعداد نشان داده است. و البته از واکنش‌ اهالی فوتبال به سریال پژمان هم نباید بی‌تفاوت عبور کرد که در این روزها بسیار خبرساز (و گاهی حاشیه‌ساز) شده است. برای این‌که نظرات مردم را درباره این پدیده جدید بیشتر و بهتر بشنویم، یک بار دیگر سختی‌ها را به جان خریدیم و راهی خیابان‌ها شدیم! بالاخره پژمان جمشیدی -همان‌طور که در سریال می‌بینید- یک بازیکن مردمی است که برای عکس و امضا دادن به هوادارانش در کوچه و خیابان وقت زیادی می‌گذارد! ما هم به تبعیت از او راهی کوچه و خیابان شدیم و برای شما وقت گذاشتیم.

آن را که حساب پاک نیست

اولین شهروندی که رنج این فداکاری را به جان می‌خرد و طرف صحبت ما می‌شود، نامش مازیار صارمی است. یک مهندس میانسال، خوش‌تیپ، خوش‌صحبت، و تکنیکی و موثر! آقای مهندس، سریال پژمان را پسندیده و تا جایی که بتواند دنبال می‌کند. او که از عالم فوتبال هم بی‌خبر نیست پژمان را بهترین سریال تلویزیون ایران در زمینه فوتبال می‌داند: «قبلا چند تا سریال دیگه هم به فوتبال پرداخته بودن. مثلا مرد هزارچهره(۲) با لحن طنز و در مسیر زاینده‌رود که یه سریال جدی بود. ولی هیچ‌کدوم به این خوبی به فضای واقعی فوتبال نزدیک نشده بودن. شاید به خاطر این‌که یه نفر مثل پژمان جمشیدی نداشتن که خودش توی عمق ماجرا بوده و از همه چیز به خوبی خبر داره.»

مازیار معتقد است سریال پژمان به خوبی توانسته تلخی واقعیت را با شیرینی طنز ترکیب کند و واقعیت‌های فوتبال را نشان بدهد. حالا این سوال پیش می‌آید که اگر این‌ها واقعیت‌های فوتبال است پس چرا خیلی از فوتبالی‌ها به آن معترض شده‌اند؟ «چون حساب‌شان پاک نیست. وگرنه آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است؟» این حرف آخرِ آقای مهندس بود.

به… به… بهاره رهنما

این علی‌آقای میرزایی اصلا اهل فوتبال نیست، بنابراین نظریاتش درباره سریال پژمان بیشتر تلویزیونی است تا فوتبالی: «سریال خوبیه آقا. من دوستش دارم. داستانش خوبه، شوخی‌ها هم به‌جاست و هیچ خط قرمزی رو رد نکرده… بازی‌ها هم خیلی خوبن، از بهاره رهنما در نقش یک زن مدرن با فعالیت‌هایی که حتی نزدیک به فعالیت‌های خودشه و حتی شقایق دهقان…»

علی‌آقا عجله دارد که به سرعت به محل کارش برسد. اما این دلیل نمی‌شود که به سادگی رهایش کنیم! حتی این‌که از فوتبال سررشته ندارد هم دلیل نمی‌شود که دیگر سوال نپرسیم. اصلا علی‌آقا که فوتبالی نیست و از دورتر به ماجرا نگاه می‌کند نظرش راجع به این رفتاری که از پژمان و هم‌قطارهایش می‌بیند باید جالب باشد: «خب ضعف‌ها و سوتی‌هاشون که خیلی بامزه شده. اما درباره این‌که این‌ها واقعیت دارن یا نه، لابد خود فوتبالیست‌هایی که توی سریال بازی کردن خیلی از خط‌های داستان رو به نویسنده دادن. به نظر من که اگه این‌ها تند باشه، تندی‌اش از خود آقایون بوده.» انصافا آدم باهوشی بود این علی‌آقا. فکر می‌کردیم میرزایی‌ها فقط مزدک‌شان باهوش است!

اغراق شده، فوتبالیست که خنگ نیست

برای پرس‌وجو از مردم در باب سریال پژمان، نفر بعدی را پشت پیشخوان یک داروخانه شکار می‌کنیم. قاسم محمودی متصدی نسخه‌ پیچیدن است و جای شکرش باقی است که یک نفر در داروخانه هست جور او را بکشد وگرنه در دقایقی که او مشغول تعریف و تمجید از پژمان بود بیماران پایتخت را بحران دارو فرا می‌گرفت!

قاسم می‌گوید: «سریال پژمان سوژه خوبی داره، خیلی هم عالیه ‌که یه فوتبالیست واقعی داره نقش خودش رو بازی می‌کنه. البته این تعاریف در حد توقع ما از یه سریال طنزه. ما که توقعِ یه کار ماندگار نداریم. بیشتر یه جور آزمون و خطاست.»

خب حالا تصویری که از فوتبالیست‌ها می‌بینیم جزو آزمون‌هاست یا خطاها؟ خود فوتبالیست‌ها که خیلی شاکی‌اند قاسم! «من فکر می‌کنم در مورد فوتبالیست‌ها کمی اغراق‌آمیز برخورد شده. چون فوتبالیست‌ها اصولا آدم‌هایی با آی‌کیوی پایین نیستند.»

کمی اغراق هم که قاعده کار هنری است. نیست؟ «بله، هست. در مجموع من به این کار نمره قبولی میدم.» خیلی هم عالی. قاسم نسخه قاسم‌خانی‌ها را خوب پیچید.

این‌جا با هیچکس نمی‌شود حرف زد

برای این‌که متهم به مردسالاری نشویم نوبت بعدی را به خانم‌ها دادیم. از قضا اولین مشتری مونث ما خیلی هم پیگیر و مطلع از آب درآمد. نسیم مژدهی که هیچ نسبتی با مسعود مژدهی بازیکن سابق استقلال ندارد، هم علاقه‌مند فوتبال است و هم پیگیر فیلم و سریال‌های خوب. او یک پرسپولیسی دوآتیشه است که سریال پژمان را پیگیرانه دنبال می‌کند و می‌گوید: «طرح کلی قصه به نظرم خوب و جدید و جذابه. مسائلی که این‌جا مطرح میشه برای همه قابل فهمه، هم اون‌هایی که فوتبال رو دنبال می‌کنن و هم اون‌ها که دنبال نمی‌کنن. البته مثل همه سریال‌ها، این‌جا هم توی بعضی قسمت‌ها آب‌بندی می‌شه اما در مجموع قسمت‌های جذابش بیشتره. پژمان جمشیدی هم واقعا خوب بازی می‌کنه. فقط یه گیرهای کوچکی تو کارش هست که معمولا دیده نمی‌شه چون به هر حال همه می‌دونن در چه سطحی باید ازش توقع داشت. در مجموع بازی‌ش دوست‌داشتنیه…»

اگر دوست‌داشتنی است پس چرا همکاران خودش دوست نداشته‌اند؟ این می‌تواند سوال آخر ما باشد، و این هم جواب خانم پرسپولیسی: «این‌جا راجع به هر صنفی که فیلم و سریال ساخته بشه، اون صنف واکنش نشون میدن! به هر حال از این قاعده غلط، فوتبالی‌ها هم مستثنا نیستند.»

بــبــیـــــــــــــن… مهردادِ میناونـــــــد!

علیرضا، یک دانشجوی بی‌حوصله و خواب‌آلود، که معلوم است همین بیدار شدن و راه افتادن به سمت دانشگاه هم کلی برایش طاقت‌فرسا بوده حالا در بین راه گیر ما افتاده تا نظرش را درباره پژمان بشنویم! انصافا علیرضا جوان بسیار مودبی است وگرنه حتما برخورد متفاوتی با ما می‌کرد. او درباره پژمان می‌گوید: «بعضی از شوخی‌هاش خیلی تکراریه، ولی در مجموع خوبه. یعنی از این موضوع‌های تکراری این چند سال خیلی خیلی بهتره…»

علیرضا از بازی پژمان جمشیدی هم خیلی خوشش آمده و اصلا باورش نمی‌شود که او زمانی فوتبالیست بوده است. او درباره انتقاد شدید فوتبالی‌ها هم حرف‌های جالبی دارد: «کی انتقاد شدید کرده؟ مهرداد میناوند؟ اون که خودش تا پارسال تو ماهواره تبلیغ مشاور املاک می‌کرد! حالا اومده حرف می‌زنه؟!» به نظر می‌رسد آستانه تحمل دانشجوی بی‌حوصله ما رو به پایان است! خداحافظی می‌کنیم!

آیا از اضافه وزن رنج می‌برید؟!

طرف‌صحبت بعدی ما هم یکی از بانوان تهرانی است و پسربچه‌ای که همراه اوست نشان می‌دهد مقصدش باید جایی حوالی مهدکودک باشد. این مادر مهربان اما با همان جمله اولش ما را میخکوب می‌کند: «وقتی اولین قسمت پژمان را دیدم اولین چیزی که نظرم را جلب کرد این بود که سام درخشانی چرا این‌قدری شده؟!» و ما تازه روشن می‌شویم که به یک اثر هنری از زوایای ویژه‌تری هم می‌شود نگاه کرد!

حالا ببینیم بعد از ابعاد سام، دیگر چه موضوعی توجه این بانو را به خودش جلب کرده: «متن سریال و شوخی‌هاش مثل همه کارهای قاسم‌خانی‌ها جذابه. کلا سریال بامزه و مفرحی شده. بین بازیگرها هم همه خوبند به جز خود پژمان…» پس بالاخره بازی پژمان جمشیدی یک مخالف هم پیدا کرد!

واقعا بازی پژمان خوب نیست؟ «نه، لوس‌بازی و ادا و اطوارش زیاده. ولی بقیه خوبن، بهاره رهنما، بنفشه‌خواه،… همه‌شون خوبن.»

لازم به ذکر است در تمام مدت این مکالمه، پسربچه‌ی کوچولوی این خانم همین‌طور مات و مبهوت به ما خیره شده بود. شاید هم داشت به این نکته فکر می‌کرد که ما چرا این‌قدری شده‌ایم!