اینجا؛ ایران اسلامی! «عاشورا تکرار نخواهد شد»!

به گزارش درسیاهکل وبلاگ دنیای راه راه نوشت:

می گویند اگر خدا دوست داشته باشد کسی را ،
نشان می دهد به او آنچه را که دیگران توان دیدنش را ندارند.
آنچه را که دیگران فقط شنیده اند.
گمانم دوست داشتنی بوده ایم برای خدا
که تاریخ پر از بالا و پایین خود را
در عرض همین چند سالی که از انقلاب مان می گذرد نشان مان داده.
آنچه در کتاب ها خوانده بودیم و به پایش گریسته بودیم
و یا از شگفتی اش ، سخت باور کرده بودیم آنرا ،
به نمایش درآمد برایمان و خود آنرا لمس کردیم.
خودمان شدیم بازیگر قصه های تاریخ.
قصه هایی که حالا دیگر راحت تر باورمان می شود !
قیام و انقلاب و تشکیل نظام اسلامی و جنگ با بیگانه و …
همه و همه قصه هایی بود ، شنیده هایی بود که دیدیم ، چشیدیم ، و بازی کردیم آنها را …
اما برای من و هم نسلی های من «قصه ی هشتاد و هشت» فرق می کند با بقیه ماجراها.
هشتاد و هشت ای که خیلی ها آنرا با «فتنه» اش به یاد دارند و ما با «نُهِ دی» اش.
هشتاد و هشت ای که بعضی مُهر ننگ بازیگری در زمین «فتنه» اش را دارند بر پیشانی
و بعضی هم جای مُهر سجده شکرِ بعد از «نُهِ دی» اش را …
هشتاد و هشت فرق می کند قصه اش برایمان ،
چون باید همزمان بازیگری می کردیم
در قصه ها و ماجراهایی که تاریخ تاب تحمل آنها را نداشت.
طرح و نقشه ی یهود و نصارا و پول نفت ابوسفیان ، جنگ احزابی را براه انداخته بود
که این بار خوارج را بشورانند علیه علی و پشت به پشت هم بدهند
و پایین بکشند پرچمش را …
شرک و کفر که ضرب شصتِ فرزندان سلمان را
در بدرِ هشت سال دفاع مقدس تجربه کرده بودند ،
این بار برای قِتال با این قوم از راه دیگری وارد شدند.
این بار پرچم سبز داده اند به دست ایادی خود
و سوار بر جَمَل کرده اند آنها را و به میدانِ نهروان فرستاده اند.
فکر همه جا را کرده بودند و به خیال خام خود در این جنگ احزابی که به راه انداخته اند
عَلَم برافراشته اسلام محمدی (ص) را زمین خواهند زد.
اما کور خوانده بودند و ندیده بودند و نفهمیده بودند خیلی چیزها …
اول از همه نشناخته بودند علیِ این دیار را.
نفهمیده بودند این سیدِ شاگرد مکتب حیدر را.
صلابت حیدری و فراست حسنی و شهامت حسینیِ این
« سید علی حسینی » را نیاورده بودند در نقشه هایشان گویا.
که با هر خطابه اش می تواند به هم بریزد
نقشه های چندساله و جنگ روانی های معاویه ها و ابن زیاد ها را …
و بعد از آن ؛ نفهمیده بودند و نشناخته بودند فرزندان عاشوراییِ سلمان را.
این تربیت شدگان هزار و چهارصد ساله و این ذخیره شدگان الهی برای آخرالزمان را …
و این نفهمیدن ها بود که باعث شد یهود و نصارا و خوارج و اهل جمل
و همه و همه شان جمع شوند در «عاشورا»!
این خیال باطلی بود که بخواهند علی را در محراب عاشورا از سر راه بردارند
و پرچم محمد(ص) را در روز عاشورا به آتش بکشند!
و همین خیال باطل بود که نابود کرد «فتنه» را.
آتش زبانه کشیده ی هشت ماهه ای را که میخواست
به خیمه های عاشورای «حسین» برسد و کار را تمام کند ،
اما با سیلِ نُهِ دی ایِ علی اکبرهای حسین مواجه شد
و در خندق فرزندان سلمان به دام افتاد و تباه شد و سیاه شد و از بین رفت.
و «نُهِ دی» باطلی السحری شد بر دسیسه های یهود و نصارا.
سیلی ای شد بر صورت خوارج کوفی …
و برگ برنده ای شد در دستان فرزندان آخرالزمانی سلمان که دنیا بداند ما هستیم
و نخواهیم گذاشت عاشورا تکرار شود!
ما هستیم و تاب نخواهیم آورد
کف و سوت زدن ها و هلهله کردن های حرمله های زمان را در عاشورا!
ما هستیم !
ما نوادگان آخرالزمانی سلمان ، فرزندان روح الله ، سربازان سید علی !
نُهِ دهِ هشتاد و هشت …
اینجا ؛ ایران اسلامی
«عاشورا تکرار نخواهد شد» !