کی خسته هست…؟!

بسم الله الرحمن الرحیم

دلم داره برا آقا پاره میشه…

دوباره سقیفه،دوباره کوچه، جمل، صفین ، کوفه و دوباره کربلا فی یوم عاشورا…

چرا اینگونه با دلهای پر بغض و کینه، و دهن های با حقد و غضب وضعیت حال کشور را به حمایت و سیاستهای ایشان برمی گردانید.فاتقوا ا…

ایکاش همگان اندکی در سیاست،اقتصاد،تجارت،مجلس و مطبوعات، تقوی را رعایت می کردید تا جامعه را به دینجا سوق نمی دادید.

آیا وضعیت ما در حال حاضر قابل قیاس با اول انقلاب و جنگ هست که تمام دنیا در مقابل سی میلیون نفر قد علم کرده بودند و ما جز ایمان و توکل و رهبری الهی هیچ نداشتیم…

از چه ترسیده اید و شما را چه شده است ای زعمای قبایل کوفه حکومت علی (ع)، که سخنان علی در شما هیچ اثری نمی کند و در دنیای کودکانه خود فقط به مبارزه های انتخاباتی خود می اندیشید…

و هنگامیکه فریاد برمی آورد که دشمن در پشت دیوارهای کوفه صف بسته و تجهیز کرده است و شما را بدفاع فرا میخواند …

شما خستگی و رفاه طلبی خود را به خستگی مردم تعبیر می کنید…

ای وای که چه آوردید بر سر مولای مظلومان…

اماما…

آهسته گویم تو را، ای سرورم، ای عزیزتر از جان نه که وجودم،

آنگاه که فریادت بر خواص بی بصیرت به آسمانها رفت بر خودم ترسیدم که ای وای من علی را، خواص کوفه به محراب شهادت بردند و مردم…

ولی آقا جان بیاد دارم آنچه را که آن پیر فرزانه ما و مرشد خلوتهای شما میگفت که : “ملت ايران از ملت زمان رسول ا… در حجاز برترند.” و کی درباره سران و خواص اینچنین فرمودند که همانان جام بر دستش دادند و آن پیر چه خوش گفت که من جام نوشیدم تا بعدمن کس، هرگز ننوشد.

و باز هم قصه جام است و زهر…

ولی اینبار نه آنبار است که جام را رهبر سرکشد،

اگر جوانان و نابغه ها و لشکر “إن تنصرا… ینصرکم” که خدا به یاری آن پیر فرستاد،خدایی شدند و نبودند تا جام را از دستانش بربایند،

اینبار جوانان بلوغ یافته ۹دی های نسل خمینی کبیر، خیز جام زهر را برداشته اند که منتظر به پیش کش کردن زالو سفتان و سیاسان دین گریز و خسته دل نخواهند ماند و جام را با بغض فاطمی و ید حیدری و شور حسینی بر سرشان خورد خواهد نمود تا نشان دهند به آن منتظر منتظران که دیگر شیعه امام خود را تنها نخواهد گذاشت و هنگامه ظهور را به ثانیه ها شمارش خواهیم نمود.

برای دیگران میگویم تا بشنوند:

همانانی که خسته اند و ملت را خسته می پندارند و همانانی که بیرون به نظاره نشسته اند و به خیالشان…

آقاجان، اشارتی کافیست تا دستی بر آن نگین انگشتری سلیمانی خود بر کشی تا…

سیل جوانانی از نسل باقری،باکری،همت و زین الدین و کاظمی ووو به خیابان میدان حضور ،همانند لشکر ابابیل، آسمان امیدشان را تیره و از هر روز ۹دی ها سازند تا آن تن پروران رفاه طلب مطرود مردم، بفهمند که ایران به کبیرهای دیروز و امروز نیست و فقط به عشق امام خامنه ای زنده هست و دریای پرتلاطم انتظار را تا قیام قائم، درمی نوردد.

وزنهار و زنهار که اگر اینبار آقایمان لباس رزم بیاراید، ما جوشن کفن به تن پوشانده و پرچم یا لثارات الحسین ع را برافراشته خواهیم کرد و بایاری سربازان خمینی ره به پا خواسته از قبر، تا پرچم اسلام را در سراسر گیتی برنیافرازیم از پای نخواهیم نشست.

لبیک یا امام

عبدالفاطمه