ندیمی بهترین استاندار گیلان!!!

درسیاهکل/کاکرودی: عرض کردیم که به دلیل تلاش فراوان برادر اصلاح طلب دیروزمان و اصولگرای (پیروان ولایت) امروزمان جناب ندیمی، خوب است که ایشان به عنوان استاندار گیلان یا هر استان دیگر معرفی شوند تا توان بالقوه ایشان در محدوده محصور نمایندگی مجلس و برای دو شهرستان خلاصه نشود، چرا که عملکرد اینچنینی نماینده قطعاً با چارچوب های نمایندگی مجلس قانونگذار در تضاد است، هرچند شاید در جاهایی موجب احقاق حق موردی و یا موجب خدمات رسانی بهتر گردد.

ولی مردم انقلابی ما به خوبی می دانند که این امر جز وظایف نماینده ای نیست که با رأی خود به مجلس قانونگذار اسلامی می فرستند، که البته در این زمینه دو مسئله مهم، یکی خلاء کار اجرایی توسط دولت و ارکان آن در استان ها و شهرستان ها و دلایل مربوط به آن و همچنین ایجاد روابط مخدوش فی مابین اجزای قوای اجراییه و مقننه خود حدیث مفصلی است که در این فرصت نمی گنجد… .

خود ایشان نیز از آنچه که از مطالب منتشره در سایت رسمی، سخنرانی ها، نشست ها و… بر می آید، اولاً این توانمندی را فریاد می زنند و ثانیاً دست برتر در میان نمایندگان دیگر را از آن خود دانسته و جایی عنوان نمودند که «نماینده ای در طراز کشوری می باشند…»

با تفکیک مابین یک نماینده متعهد و انقلابی مردم در مجلس قانونگذار که قرار است به تعبیر مقام معظم رهبری نرم افزار حرکت کشور در مسیر اسلام را تهیه کند و عملکرد امروز ندیمی ها، به آسانی می توان به این مهم دست یافت که آنچه ادعا می شود با آنچه که باید باشد فاصله ای چشمگیر است و چیزی که یک نماینده را در طراز کشوری تعریف می کند حرکت بر مدار تعریف شده ای است که در بیانات مقام معظم رهبری در سالهای متمادی در جمع نمایندگان به خوبی تبیین گشته و در دسترس می باشد.
با انتشار بخش اول این نوشتار (که البته پایگاه خبری منتشر کننده رعایت امانت را نکرده و عنوان یادداشت را تغییر داد)، بعضی دوستان برداشتشان این بود که قصد نگارنده تعریف و تمجید است، ولیکن اینگونه نبوده و قلم ناقص بنده نتوانست به خوبی حرف همراه با کنایه را ترسیم کند، اما سئوال جدی و قابل تأمل این است که نظام اسلامی با کسانی چون ندیمی ها باید چه کند؟

ندیمی هایی که شاید نسبت به نوع عملکرد و فعالیتشان نقدهای جدی وجود داشته باشد اما در گذر زمان گوشه ای از ظرفیت اداره کشور در اختیار آنان بوده – ظرفیتی که سهم مردم در ایجاد آن به برکت استقرار حکومت مردم سالارانه دینی به مراتب بیشتر است – و همانطور که عرض شد، یکه تازی میدان کار و تلاش نیز از مدعای این دوستان است.

پیشنهاد استاندار شدن ایشان نه به معنای صلاحیت داشتن و یا نداشتن وی است، بلکه اعتراضی به روند حاکم است، روندی که قصد دارد نگاه مردم انقلابی مان را از جایگاه رفیع قانونگذاری نماینده مجلس قانونگذار اسلامی، تبدیل به نگاه دلالانه و بنگاه مآبی کند.

به عبارتی دیگر ذائقه مردم را تغییر داده و در دید مردم نماینده ای پر کار و زحمت کش و رأی آور است که بالاترین قدرت چانه زنی و کشیدن اعتبارات مادی، افراد ذی نفوذ، امکانات و… به شهرشان را دارا باشد.

کسی منکر مشکلات و نارسایی های مادی شهرستان ها نیست، ولی آیا راه اصلاح آن تبدیل شدن نماینده به رییس بنگاه کاریابی، پل سازی، بودجه آوری، راه سازی و… است؟