wo man یا مایه آرامش

درسیاهکل/فاطمه‌ احمدپور: وسیله‌ای برای مرد، این تحلیل غرب است از زن امروز و مایه آرامش تحلیل قرآن است از زن. خداوند مرد را آفرید و سپس زن را مایع آرامش برای مرد قرارداد تا از این پیوند مبارک ثمره ارزشمند به بار بنشیند.
حال اگر این مایع آرامش متزلزل شود و تمام فکرش مد روز و خودآرایی و جلب توجه دیگران شود مرد امروز چگونه باید زندگی کند؟
مرد امروز که عنوان روشنفکر را یدک می‌کشد نمی‌تواند به زن امروز چیزی بگوید، چون لقب امل بودن مهر پیشانی‌اش می‌شود.
زن که تحت تأثیر غرب به این نتیجه رسیده است که باید همواره آرایش‌کرده و با لباس زیبا و جذاب در مجالس نمایان شود در غیر این صورت مورد توجه دیگران قرار نمی‌گیرد. این خصلت یک زن است تلاش برای تک و سر بودن نسبت به بقیه و غرب چه خوب این را می‌داند و از هر راهی برای سو استفاده کردن از آن استفاده می‌کند و خود زن بی‌خبر از این طعمه.
مرد هم که تحت تأثیر غرب است کم‌کم از این خامی زن به نفع خود استفاده می‌کند و به ارضاء جنسی می‌رسد و خواسته یا ناخواسته آن را نفی نمی‌کند تا جایی می‌رسد که حتی تأیید هم می‌کند که باید روشنفکر بود چیزی غیر از این نمی‌تواند باشد چون به نفع خودش است. یعنی مرد را هم شستشوی مغزی می‌دهند تا فقط به زن به دیده هوس بنگرد و اینجا فقط ایمان راهگشاست و او را از باتلاق بیرون می‌کشد.

آری عقایدی مثل:

مشکل ما فقط چند تیکه موی بیرون آمده یا لباس کوتاه است، حجاب مگر به چادر است؟، تنگی چه ربطی به بی‌حجابی دارد؟، دل باید صاف باشد، زن باید در جامعه حضور پیدا کند و همه همین طور هستند این‌ها افکار به ظاهر روشنفکری است و جواب مقابلش این است که مرد نگاهش را مهار کند. مرد چطور باید نگاهش را مهار کند تو خود به هر نحوی شده می‌خواهی به او بگویی نگاه کن، این حرف واقعاً خنده‌دار است.
ولی آنان نمی‌دانند که لازم نیست زن کاملاً برهنه شود. همین لباس‌های تنگ زن را برهنه کرده است چون مرد با دیدن یک زن بدحجاب تا انتهای ماجرا را می‌خواند و لازم نیست برهنه شود. کاش سطح آگاهی مردم به همین فیلم‌های ماهواره‌ای و صفحه‌های فیسبوک ختم نمی‌شد و عمیق‌تر می‌اندیشیدند.
اگر دختر امروز که مادر فردای ما است بداند نمی‌تواند با دامان ناپاک، فرزند پاک به بار آورد چون از شیر و فکر همان مادر پرورش می‌یابد شاید…
کاش به جای هزاران راه اشتباه فکر زن را اصلاح می‌کردیم. اگر فکرش مبرا از پلیدی شود و قدرت درک خود و خویشتن را پیدا کند آن وقت تن خود را راحت نمی‌فروشد.
باید به زن کمک کرد مایع آرامش بودن را ارزش خود بداند نه مایع لذت و عروسک دست دیگران. او خود را زیبنده می‌کند تا در جامعه مردم با نگاه به آن لذت ببرند و او را مورد تعریف و تمجید قرار دهند که تو از همه زیباتری، اگر غیر این را کسی بگوید خودش را گول می زند. در این حال او نقش یک عروسک را دارد عروسکی زیبا، و چرا باید زن عروسک باشد جای بحث دارد.
زن آن‌قدر در بیرون خانه برای دیگران نقش بازی می‌کند که دیگر فرصت ادامه این نقش را در خانه ندارد یعنی توانش را تضعیف می‌شود و ناخواسته در خانه به خود استراحت می‌دهد و بیچاره مرد، باید آرامشش را بیرون خانه جستجو کند و دیگر وقت نمی‌کند یعنی یادش می رود مادر بچه‌هایش نیاز به توجه دارد چون این نیاز یک زن است و این فاصله به جایی می‌رسد که خانه فقط یک سقف است برای محافظت از گرما و سرما و بچه‌ها موجوداتی هستند که به اجبار پا به این دنیا گذاشته‌اند. و بیچاره بچه‌ها.
و به راستی چه کسی مقصر است مرد یا زن؟
اگر زن غرب‌زده شود آرامش نیست تا خانواده‌ای باشد و اگر مرد غرب‌زده شود باز خانواده‌ای نیست چون با به ظاهر عقاید روشنفکرش که غیرت را نابود می‌کند زن را بی بند و بار می‌سازد و باز می‌رسیم سر خانه اول.
ولی باز مسئولیت اصلی با مرد است چون زن سرشار از احساس است و قابل‌توجه، و برعکس مرد بیشتر نیاز است. پس باید باغیرت و مردانگی نگذارد زن خودفروخته شود و با ارج نهادن به نیازهایش او را به خود آورد تا گرمای وجود خود را صرف روشن نگه‌داشتن زیربنای یک خانواده کند و این بالاترین ارزش است که زن هم می‌تواند دنیا را له کند و هم می‌تواند به گهواره‌ای تبدیل کند که راحت می‌توان چشم‌ها را بست چرا که صاحب این گهواره سست بنیاد نیست و قابل‌اعتماد.