مسیر فتنه از ۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری تا امروز

درسیاهکل/فرهاد پردخته: امام علی(ع) می فرمایند آدمیزاده، شبیه‏ ترین چیز به ترازوست: یا با نادانى سبُک شود و یا به‏ دانش، سنگین گردد.
چند تن از خوارج، که هم کینه علی را به دل داشتند و هم کینه معاویه را، روی به مکه نهادند. در آنجا سه تن از ایشان گرد آمدند و گفتند، علی و معاویه باعث پریشانی کار امت شدند.مردی گفت: عمرو عاص نیز چنین است، بلکه هر فتنه ای از اوست. اینجا بود که آن سه تن:عبدالرحمن بن ملجم مرادی، برک بن عبدالله و عمرو بن بکر تمیمی، هم داستان شدند که، به ترتیب، به عراق و سوریه و مصر روند و علی و آن دو تن دیگر را در یک شب (۱۹ رمضان سال ۴۰ هجری) بکشند.برک به شام رفت، و در شب قرار، به کمین معاویه ایستاد، و چون معاویه آمد و او شمشیر خود را فرود آورد، به ران معاویه خورد و کاری نشد. عمرو تمیمی به مصر رفت، و در شب ۱۹ رمضان، در مسجد، به کمین عمرو عاص – والی مصر- نشست. از قضا آن شب عمرو عاص بیمار شد و به مسجد نیامد. به جای وی قاضی مصر به نماز آمد، و طعمه شمشیر شد. البته (برخی از مطلعان این واقعه را اینگونه نپذیرفته اند. گفته اند، اینکه تنها امام دراین ماجرا کشته شد، و معاویه و عمرو عاص کشته نشدند، دلیل این است که توطئه ای بوده است با اطلاع معاویه، به منظور کشتن امام علی بن ابیطالب.
اما ابن ملجم، وی به کوفه آمد، و چون روزی چند به شب ۱۹ ماه مانده بود، در محله خوارج منزل کرد. روزی، در خانه یکی از دوستان خود، با دختری از خوارج به نام «قطام» آشنا شد. بدو دل باخت و از او خواستگاری کرد. پدر و برادر قطام، در جنگ نهروان کشته شده بودند. از این رو وی نسبت به امام، سخت کینه می ورزید و همواره در جستجوی فرصت انتقام بود. چون خواهش ابن ملجم را شنید،گفت:مهر من سنگین است: کشتن علی! …. این امر تصمیم ابن ملجم را قطعی کرد. شب نوزدهم رسید. قطام در آن شب خود نیز به مسجد آمد، و چند تن دیگر را به یاری ابن ملجم فراخواند. اینان در انتظار صبح و در کمین امام بودند؛تا آغازگر فتنه در مسیر نظام اسلامی باکنار زدن ولایتمدار حکومت اسلامی باشند.
در آن ماه رمضان، علی «ع»، هر شب برای افطار به خانه یکی از فرزندان خود می رفت. شب نوزدهم به خانه دختر کوچکش، ام کلثوم آمد.

آن شب پدرم به خانه من آمد. ابتدا به نماز ایستاد. برای افطار سینی آوردم که تنها دو نان جو و یک ظرف شیر و کمی نمک در آن بود. پس از نماز به آن سینی نگریست و گفت: «دخترم! چرا دو نان و خورش آورده ای، نمی دانی که من از رفتار پیغمبر پیروی می کنم؟ دخترم، در حلال دنیا حساب است و در حرامش عقاب. به خدا سوگند، تا یکی از این دو نان خورش را برنداری،افطار نمی کنم» من ظرف شیر را برداشتم. او اندکی نان جو با نمک خورد. آنگاه شکر کرد، و باز به نماز ایستاد. در آن شب بسیار نماز می کرد و به درگاه خدا می نالید. و بسیار از اتاق بیرون می رفت و به آسمان نگاه می کرد و سوره «یس» می خواند. سپیده دمان به آهنگ مسجد بیرون آمد،در حالی که می گفت: «خدایا! مرگ را بر من خسته گردان. »
دم در خانه مرغابی هایی چند که در خانه داشتیم، در آن سحرگاه، پیش آمدند و بر سر راه او بانگ و ناله می کردند و پر- می زدند.خواستیم آنها را دور کنیم، فرمود: «واگذارید شان! صیحه گرانند،که در پی آنها نوحه گران خواهند بود». آنگاه درباره آن مرغابی ها سفارش کرد: «دخترم! این پرندگان زبان بسته نمی توانند گرسنگی و تشنگی خود را اعلام کنند، یا از آنها مراقبت کنید یا آزادشان سازید.»
سپس امام در آن شب به مسجد آمد. قندیل های مسجد خاموش بود. در تاریکی رکعتی چند نماز خواند. سپس دعای تعقیب خواند و دعا کرد. آنگاه بر بام و بر مؤذنه مسجد برآمد،و اذان گفت. چون آن حضرت اذان می گفت، هیچ خانه ای در کوفه نبود مگر اینکه صدای اذان به آن خانه می رسید. امام از مؤذنه به بام آمد. و بالای بام مسجد پیوسته خدا را یاد کرد، و «لا اله الاالله» می گفت، و بر پیامبر اکرم درود می فرستاد. آنگاه به زیر آمد، آنگاه خفتگان را بیدار کرد.

ابن ملجم نیز در میان مردم خود را به خواب زده بود و به رو خفته بود،در حالی که شمشیری زهرآلود در زیر جامه پنهان داشت. چون امام به او رسید، فرمود: اینگونه مخسب! این خواب شیاطین است…

سپس به محراب رفت و به نماز ایستاد.ابن ملجم و شبیب –که به کمک وی آمده بود- خود را به محراب نزدیک کردند.چون امام، سر از سجده رکعت اول نماز برداشت، شبیب، شمشیر خود را فرود آورد، لیکن به طاق محراب خورد. در این لحظه ابن ملجم با شتاب پیش آمد، و شمشیر سنگین و زهرآلودش را بر فرق امام فرو کوفت… علی، در آن لحظه، با فرق خون آلود، در محراب مسجد کوفه، با کمال توجه به عظمت شهادت، و معنویت زندگی خویش، و پاکی مرگی از نوع مرگ خود، فریاد زد: «فزت و رب الکعبه»؛ «به پروردگار کعبه سوگند کامیاب شدم»

مردم برآشفتند. ابن ملجم را گرفتند و نزد امام حسن «ع» آوردند علی درباره ابن ملجم سفارش کرد:با او مدارا کنید، و از هر چه خود می خورید به او بدهید، و بر اضطراب و هراسناکی او رحم کنید.

امام را پس از اینکه از محراب به میان صحن مسجد آوردند، به خانه بردند. مردم شهر همه آگاه شدند و به سوی خانه امام سرازیر گشتند. حال امام مساعد نبود. کمتر کسی را اجازه دیدار می دادند.حال بدین گونه می گذشت. خاندان امام و دیگر مردم، از درد و غم این مصیبت بزرگ، بی تاب بودند. امام خود، از فشار درد و سوز زهر،در تب و تاب به سر می برد.

چون لحظه ای آرام می یافت فرزندان خویش و دیگر یاران را پند می داد،و طریقه دین و تقوی را گوشزد می کرد.گاهی مدهوش می شد و گاه به هوش می آمد.

یکبار که به هوش آمد، امام حسن کاسه ای شیر به دست او داد. امام آن کاسه شیر را گرفت، اندکی خورد، و فرمود بقیه آن را برای ابن ملجم ببرند، و دوباره درباره ابن ملجم و آب و خوراک او سفارش کرد.و سرانجام امام علی «ع» در شب ۲۱ ماه مبارک رمضان به دیدار محبوبش شتافت.

“اوصیکما بتقوى الله و ان لا تبغیا الدنیا و ان بغتکما، و لا تأسفا على شى‏ء منها زوى عنکما…” ؛ شما را به تقوى و ترس از خدا سفارش می‌کنم و این که دنیا را نطلبید اگر چه ‏دنیا شما را بخواهد و به آنچه از (زخارف دنیا) از دست شما رفته باشد تأسف مخورید و سخن راست و حق گوئید و براى پاداش (آخرت) کار کنید، ستمگر را دشمن باشید و ستمدیده را یارى نمائید.( نهج البلاغه )

رسول اکرم صلی الله علیه و آله

سیأتی على أمّتی زمان یکثر فیه الفقراء و یقلّ الفقهاء و یقبض العلم و یکثر الهرج ثمّ یأتی من بعد ذلک زمان یقرأ القرآن رجال من أمّتی لا یجاوز تراقیهم ثمّ یأتی من بعد ذلک زمان یجادل المشرک باللَّه المؤمن فی مثل ما یقول.

بر امت من زمانى بیاید که فقیران فراوان شوند و فقیهان کم شوند و علم بر گرفته شود و آشوب فزونى گیرد آنگاه از پس آن زمانى بیاید که مردانى از امت من قرآن خوانند که از گلویشان بالاتر نرود آنگاه از پس آن زمانى بیاید که مشرک بخدا با مؤمن مجادله کند و سخنانى نظیر او گوید.

نظام مقدس اسلامی همواره در طول تاریخ حیات خود مورد تعرض فتنه های گوناگون قرار داشته است، فتنه‌ سخت مانند صفین، فتنه نیمه سخت مانند جمل و فتنه نرم مانند اندیشه خوارجی‌گری.و… و فتنه ۸۸ امروز ایران پرچمدار حکومت اسلامی.

نوع فتنه ۸۸ که یک طرح هدفمند براندازی آمریکایی نیمه سخت نظام اسلامی بود، ساختار سیاسی بسیاری از کشورها مانند گرجستان را دچار سقوط نرم کرد. ولی هدایت‌های حکیمانه مقام معظم رهبری ولایتمدار عصر حاضر و بصیرت و در صحنه بودن مردم ولایی فتنه را شکست داد و با افشای ماهیت پنهان خواص بی بصیرت وارثان فتنه گر تاریخ اسلام را رسوا کرد.

فتنه ۸۸ امتحانی بزرگ برای همگان بود که ولایت و مردم در آن پیروز شدند و بسیاری از مدعیان مردود .

فتنه ۸۸ نمایشی دیگر از جریان خوارج و اهل جمل و قدرت طلبان صفینی بود که این بار در هر دو جبهه شکست خوردند و کار به حکمیت کشیده نشد و مالک اشترها و مردم سنگرهای فتنه و انحراف را و خیمه فرماندهی جبهه ضد ولایت را فتح کردند.

فتنه گران در حال حاضر به دنبال چه چیزی هستند؟

هم اینک برخی به دنبال تطهیر، تایید و توجیه فتنه و اصحاب آن هستند، اینان همان ساکتین دوره فتنه بودند که فرصت طلبانه، فضای ناصواب سخن را پیدا کرده اند تا به شکل گیری جامعه دو قطبی کمک کنند!‌.

بصیرت اسلامی در عرصه حمایت از نظام اسلامی و ولایت فقیه با کنار گذاشتن بداخلاقی سیاسی حاصل می گردد نه با درگیری های پشت تریبون وزبان تند بی تدبیری.

از اصحاب فتنه در تاریخ اسلام و ایران به عنوان چهره‌های ضد ولایی، قدرت طلب، فریب خورده، دور از ایمان، تقوا و بد اخلاق سیاسی و گرفتار در توهّمات سیاسی نفسانی به ننگ یاد می شود. فتنه نرم سیاسی جهش یافته با بافت نو همیشه در راه است که همگان باید با بصیرت آن را بشناسیم و از آن پیشگیری کنیم .

فتنه برای انتقام ، کسب قدرت و ثروت همچنان ادامه خواهد داشت چرا؟.

در آینده حمله به شخصیت های اصیل و ضد فتنه از سوی اصحاب فتنه جدید بروز،صورت خواهد گرفت که همگان باید در این راستا هوشیار باشیم .

یاران فتنه و حامیان خارجی آنان با حرکت طلبکارانه و با سیاست های آمیخته فرار به جلو از انقلاب و ولایت و مردم و نهادهای انقلابی درباره عملکرد صحیح و انقلابی آنان انتقاد های پر مجادله را برای بستر سازی فتنه های آینده با قدرت و توان بالا طراحی خواهند کرد که باید هوشیار بود.

برای مقابله با فتنه های آینده نظام اسلامی ،نخبگان با بصیرت با ایجاد کرسی های آزاداندیشی و آسیب ‌شناسی سیاسی آینده نظام در تمام نهادهای اجتماعی، فتنه های آینده را شناسایی و جامعه را نسبت به آن آگاه کنند تا ریشه فتنه ها هیچ وقت شکل نگیرد.

تاریخ به ما نشان می دهد که همواره در فتنه،برخی خواص سردمداران آن بوده و برخی دیگر آتش بیار معرکه هستند آگاه و نا آگاه؛ ولی همواره خود آنان در آن می سوزند و البته جبران خسارت آنان هم سنگین است. مسیر فتنه ۱۹ رمضان ۴۰هجری تا امروز حال ما،به دنبال محو کردن انقلاب ولایی ، اسلام عاشورایی ، اسلام انقلابی ناب و سرکوب ولایت مداری بوده تا جامعه دوقطبی شکل گیرد و قدرت و ثروت دنیایی در دست دنیا طلبان خدا نشناس قرارگیرد تا منهای ولایت مستکبرانه حکومت کنند.

مراقب باشیم مجادله های سیاسی روز به فتنه و آشوب حال و آینده کمک نکند.