استفاده نابحق از (کلیدواژه ها) در انتخابات

درسیاهکل/جابر زمانی جلیسه(مسول ستاد حامیان دکتر روحانی بخش دیلمان): در دل زمستان به راستی جشن بهار می گیریم و چه زیبا و پر طمطراق از سوی بهار پیروزی انقلاب اسلامی ایران است و از سوی دیگر انتخابات ۷ اسفندماه را در پیش رو داریم، و بقول اهالی اهل نظر در سیاست، انتخابات بهار سیاسیون است.

اما در وادی بهار انتخابات که آن را مدیون انقلاب اسلامی هستیم که بهانه همین نگارش است اینکه “پس از پیچ و خمها و گردنه های صلاحیت و عدم صلاحیت کاندیدا در حوزه های انتخاباتی مشخصا(لاهیجان وسیاهکل) کاندیدای مطرح و درجه اول اصلاحات و اعتدالیون نتوانستند از الک شورای محترم نگهبان عبور کنند و همین موضوع دست آویز برخی از رقبا شده است که با جا انداختن(کلید واژه های) نابحقی مانند اینکه(حضور در انتخابات فایده ندارد) چون کاندیدای ایده ال وجود ندارد و یا مخصوصا این واژه که اگر کاندیدایی اعتدالی منتسب به دولت اگر هم وجود داشته باشد(رای آور نیست).

می خواهند به اصطلاح خودشان از آب گل آلود ماهی بگیرند، و این شایبه را مطرح می کنند که(باید دولت اعتدال سراغ گزینه هایی برود هر چند سبقه همکاری و هماهنگی با جریان تندرویی به مانند(مشایی و رحیمی و…) را داشته باشند اما بادی به هرجهتند و با سیاست دولت اعتدال نیز هماهنگ می شوند، اما اینها غافل از آنند که حنایشان دیگر رنگی ندارد.

از نظر نگارنده پیش کشیدن این موضوعات خود نوعی(پاک کردن صورت مساله هست). اولا شواهد و قراین حاکی از آنست که هیچ حوزه انتخاباتی نیست که در آن کاندیدای منتسب به اصلاحات و اعتدالیون نباشد و در بعضی از حوزه ها به مانند(رشت و رودسر…) چندین کاندیدای به اصطلاح چب گرا با یکدیگر در حال رقابت هستند. منتها در حوزه لاهیجان و سیاهکل روی کلید واژه های مطرح شده در حال مانور تبلیغاتی هستند و به گونه ای وانمود می کنند که هم رأی آورند و هم اینکه حاضرند با سیاست های دولت اعتدال به هر طریقی کاملا هماهنگ باشند. و با این شگرد انتخاباتی به آسانی هر چه تمام تر کاندیدای منتسب به اعتدالیون را از صحنه خارج کرده و آرای مربوطه را به سمت خودشان بکشانند.

سوال اینجاست “چرا در این حوزه انتخاباتی علی رغم سبقه و پیشینه لاهیجان و سیاهکل در داشتن افراد شاخص در سیاست و دیانت که ذی نفوذ و دارای مشی و تفکرات مترقی هم بوده اند، نسبت به دیگر حوزه های انتخاباتی همجوار(لنگرود و آستانه…) که در همه انتخاباتها شور و حال مثال زدنی وجود دارد در منطقه خودمان انتخابات باید به صورت((سنتی)) برگزار شود و با بازی کرد واژه هایی مانند توانا بودن، همه دان بودن، سالم بودن، زرنگ بودن، هماهنگ بودن و… بخواهند آرای افراد و گروه هایی که پای صندوق رای می آیند را به سمت خود جلب کنند.

مگر یک کاندیدا نباید شاخصه هایی به مانند اخلاق مداری، مردم داری، مشی اعتدالی، متعهد بودن، سالم و اهل قلم و دانش کافی و دارای مشی و تفکری مشخص و قابل قبول را داشته باشند؟!

مطمئنا همه منصفان روی این آیتم ها اتفاق نظر دارند، ولی چرا افراد شاخص و متعهد که شامه هایی از شاخصه های مذکور از یک کاندیدا و فرد مورد وثوق در آنها وجود دارد پا در عرصه نمی گذارند. آیا مگر فقط کار عمرانی کردن(آن هم در حد یک شعار) می شود عملکرد.

چرا فضا را فقط افرادی در منطقه بخاطر مقاصد شخصی به نغع خود مصادره می کنند. ایجاد فضای مناسب سیاسی و فرهنگی خود باید از اولویتها باشد.

حال فرض را بر این موضوع بگذاریم که کاندیدای اعتدالیون شانس رای اوری کمتری داشته باشند(که اینگونه نیست) آیا باید دست روی دست گذاشت و یا اینکه بازی خود این بازیگران را بخوریم و از آنها حمایت کنیم؟!

اگر بر فرض محال، قرار است اعتدالیون رای نیاورند نباید با صندوق های رای قهر بکنیم …. می گویند((کار بیهوده به از خفتن است)).

پس همه با هم و با هر گرایش فکری و سیاسی در هفتم اسفندماه پای صندوق های رأی خواهیم آمد.

انتهای پیام/