زلزله سرپل‌ذهاب؛ زنگ هشدار به ساکنان مسکن مهر/ چگونه با اطمینان در این خانه‌های سست و شیشه‌ای زندگی کنیم؟

به گزارش درسیاهکل، نتیجه کمبودها و ضعف‌های شدید و عملکرد نادرست مجریان اولیه این طرح در جانمایی و اجرای ناقص و ناتمام زیرساخت‌های مسکن مهر این شد که شاهد مصدوم و کشته شدن تعدادی از هموطنان در سرپل ذهاب بودیم.

اگرچه عباس آخوندی از ابتدای فعالیت در پست وزیر راه و شهرسازی از این پروژه با عنوان شلخته و مزخرف نام برد، اما منتقدان دولت یازدهم این انتقادات را تبدیل به بازی های سیاسی کرده و از آن به عنوان عوامگرایی و تبلیغات منفی و سیاه نمایی عملکرد دولت نهم و دهم نام بردند.

آنچه در زلزله شب گذشته شاهد بودیم شاید زنگ خطری برای تمام ساکنین پروژه های مسکن مهر از هشتگرد و پردیس تهران تا منجیل و سایر نقاط بحران‌زایی باشد که مشخص نیست بر چه اساسی و با چه مطالعاتی مکان‌یابی شده و بر اساس کدام مدل و تئوری از لحاظ مقاوم سازی احداث شدند. ساختمان هایی از جنس شیشه هایی نازک که با صدای انفجار ترقه های چهارشنبه سوری هم ترک برمیدارند چه رسد به زلزله هایی از جنس زلزله رودبار و بم و سلیمانیه عراق.

این طرح در تمام شهرهای کشور با هدف مسکن‌دار کردن مردم و گریز از حاشیه نشینی اجرا شد، اما پس از کشته شدن حتی یک نفر از مردم کشور در بحران‌های طبیعی باید این هشدار را به مسئولان داد که شاید این زلزله در هریک از شهرهای ایران رخ دهد و شاید مرکز زلزله نزدیک به یکی از این شهرک‌های مسکن مهر پر از سکنه باشد. چگونه می توان ابعاد فاجعه ای از این دست را پیش بینی و در صورت بروز مدیریت کرد؟

برای ملموس شدن جزییات بیشتر شاید بتوان از یکی از پردردسرترین شهرک‌های مسکن مهر و به قول وزیر راه « طرح مزخرف» نام برد.

شهر پردیس، جهنمی بر روی گسل دماوند

شهر پردیس شهرکی است که قرار بود نقش شهر کرج را در شرق تهران بازی کند. تنها با در نظر گرفتن اطلاعات مربوط به گسل های تهران و نزدیکی آن به پردیس می توان پیش بینی کرد با مقاومت صفر این ساختمانها در صورت رخداد هر اتفاقی در یکی از گسل های شمال و شرق تهران مانند گسل دماوند باید در انتظار فاجعه ای انسانی بود. از ابتدا قرار بود در این شهرک ۸۵ هزار مسکن مهر برای اسکان ۱۸۰ هزار نفر احداث شود اما ۵۰۰ هزار نفر برای این شهرک پیش بینی شد.

از طرف دیگر دور بودن این شهر از تهران و مسیر طولانی برای دسترسی در مواقع بحرانی از بزرگترین تهدیدهایی است که هنگام بروز هر مشکلی ساکنان این شهر را با مخاطرات جدی روبرو می کند. اگر با نگاهی دقیق تر به اجرای غیر استاندارد از لحاظ شهرسازی و عمرانی این شهر دقت کنیم می بینیم این شهر در صورت بروز کوچکترین تهدید از سوی گسل دماوند به جهنمی تبدیل خواهد شد.

محدودیت منابع مالی، عدم تأمین به موقع خدمات زیربنایی و روبنایی، افزایش قابل توجه هزینه تعرفه خدمات زیربنایی آب، فاضلاب و برق واحدهای مسکونی مهر در دست ساخت، افزایش تعرفه سایر خدمات مرتبط از جمله تعرفه ثبت در دفترخانه از ۴۰۰ هزار تومان به بیش از ۹۰۰ هزار تومان به ازای هر واحد و وجود پرونده در مراجع قضائی در کنار سایر مشکلات در ساخت اعم از در نظر نگرفتن مقاومت سازه و ضد زلزله بودن آن را می‌توان آن ها را مصداقی از شلختگی در اجرای مسکن مهر دانست.

طرح مسکن مهر می توانست در صورت اجرای درست بخشی از مشکلات مسکن را در کشور حل کند اما اجرای نادرست و شلختگی مثال زدنی آن، نه تنها باعث هدررفت منابع فراوان بلکه زمینه ساز پدیدآمدن مشکلات بلندمدت دیگری هم شده است.

با انتشار تصاویری از تخریب منازل ۱۰ ساله مسکن مهر در زلزله و درست در مجاورت آن سالم ماندن خانه ای با بافت فرسوده می توان گفت به جای هدر دادن منابع در اراضی پیرامونی شهرها، بهتر است محله های قدیمی را بازسازی کرد. به جای این‌که پول در اراضی فاقد زیرساخت های لازم و چه بسا خطرساز برای ساکنان آن خرج شود باید نوسازی بافت‌های فرسوده را در اولویت برنامه ها قرار داد.

منبع: خبر فوری

انتهای پیام/