عزیز از عشق سر به کوه زد و غار نشینی برگزید/ هنوز در وصف نگار شعر می خواند+تصاویر

به گزارش درسیاهکل به نقل از بهجت خبر؛ می گویند عزیز نوروز پور پیرمردی ۷۵ساله سالهاست در غاری واقع در دهستان آلیان از توابع شهرستان فومن سکونت دارد. ما هم همراه اکیپی از صدا و سیما جهت تهیه گزارشی مفصل مبنی بر چگونه زیستن عزیز در کوه و پناه بردن به غار و پیدا کردن علت اصلی وی به این کار عزم مان را جزم و راهی یک سفر کوتاه چند ساعته شدیم.

پس از گذشتن از چندین آبادی بالاخره به روستای بکر و سرسبز جیرده رسیدیم. روستایی در دل طبیعت با درختانی سربه فلک کشیده و پوشیده از جنگل سر سبز و سرشاراز اکسیژن، پس از پرس و جو به مغازه بهروز بهرامی عضو شورای جیرده رسیدیم و با کمک وی و همراهی مهدی شعبانی راهی کوه و ییلاق گشتیم، مسافت ها را پیمودیم.

حدود دو کیلومتر از ارتفاع کوه را سپری کردیم تا به عزیز آقا رسیدیم.کلبه ای در میان جنگل، کمی بالاتر غاری کوچک و محقر بود که تنها یک نفر می توانست در آن پناه بگیرد. عزیز نوروز پور از سال ۱۳۵۰ تاکنون در این غارسکنی گزیده است. او روزی یکی دو بار مسیر طولانی از غار تا آبادی را طی می کند و جهت تهیه قوت به روستای پایین دست می رود. مردمان آبادی اما، عزیز را دوست دارند کسی از عزیز در مقابل خوراکی که به او می دهد وجهی طلب نمی کند. قوت او هر روزه سر جایش محفوظ است نان، پنیر، ماست، نوشابه …

اصلی ترین قوت عزیز محصولات لبنی است و بقول اهالی، عزیز علاقه ویژه ای هم به نوشابه دارد. پیرمرد غار نشین از دوران جوانیش سخن گفت. عاشقی که هرگز به معشوقش نرسید. دختری که سالها در انتظارش نشست و هنوز به انتظار نشسته است. گویا این انتظار به سر نخواهد آمد. نگار در آبادی پایین دست و عزیز در آبادی بالا دست پشت درختان سربه فلک، فقیرانه سکنی گزیده، قصه پر غصه اش حکایت ها دارد. عزیز و نگار ما هر دو مجنون شده اند. دو کبوتر عاشق در دو آبادی متفاوت آنها دیگر همدیگر را نمی شناسند.

طبق گفته اهالی، عزیز در عنفوان جوانی جزء نوابغ محسوب می شد و از همکلاسی های دکتر فریدی بود و با وی رقابتی تنگاتنگ داشت. عزیز بطور مداوم شاگرد ممتاز و دکتر فریدی با آنهمه ذکاوت شاگرد دوم کلاس بود و با ترک تحصیلی عزیز که صد البته از فقر بود، دکتر فریدی به مقام اول رسید.

عزیز اما… گلایه ها از سرنوشت نامعلوم خود دارد. غده ای بزرگ در پشت گردنش قابل شهود است که نشان از یک بیماری لاعلاج دارد. شاید اگر عزیز در شرایط دیگری قرار داشت مورد عمل جراحی قرار می گرفت و به بهبودی می رسید.

او دیگر تبحر در حرف زدن ندارد. شنواییش دچار مشکل شده است و کمی توهم دارد.آلزایمر که بماند..از کهولت هر چه بخواهد بر می آید

عزیز هنوز در وصف نگار شعر می خواند. همان نگاری که به عزیز نرسید و حکایت ها از این فراق بر جا گذاشت.

بالاخره راز غارنشینی این مرد پس از گفتگوی صمیمانه نیم ساعته، کشف شد. عزیز از عشق نگار سر به کوه زد و برای ادامه حیات، غار نشینی برگزید.

انتهای پیام/