اعتراض به مشکلات اقتصادی حق مردم است

به گزارش درسیاهکل، مهمدی محمدی تحلیلگر مسائل سیاسی در کانال تلگرامی خود در واکنش به اعتراضات مردم در برخی شهرها نسبت به مسائل اقتصادی نوشت: اعتراض به مشکلات اقتصادی حق مردم است. اگر مرز اعتراض با آشوب روشن باشد، باید در برابر آن خاضع بود. اگر معترض در چارچوب جمهوری اسلامی فریاد می زند که برای جوانم شغل می‌خواهم یا گله دارد که مختصر پس انداز زندگی‌اش را در فلان موسسه اعتباری بالا کشیده‌اند، باید سخنش را شنید. به جای برخورد با او، باید با مسئولی برخورد کرد که کار را به اینجا کشانده است.

حتی اگر از منظر صرفا امنیتی نگاه کنیم، امروز باید کنار مردم ایستاد. دشمن زمانی قادر به سوء استفاده خواهد بود که میان مردم و نظام شکافی ببیند و به عمیق تر شدن آن طمع کند. “آنها که امکانات کشور دستشان است” باید یاد بگیرند اگر نمی‌توانند از درد مردم بکاهند لااقل با مردم همدردی کنند. وقتی چنین شد، حنای شیادان و مدعیان هم دیگر رنگی نخواهد داشت.

دولت آقای روحانی، اگر به صحنه ناآرامی های امروز کشور سیاسی نگاه کند، در حق خود خیانتی نابخشودنی کرده است. اینکه مانند آقای جهانگیری تصور کنند حریفان سیاسی دولت، کسانی را سازمان داده و به خیابان آورده‌اند، خام اندیشی و توهم محض است. رقبای دولت نه چنین اراده ای دارند و نه چنین اعتقادی. پیش تر هم نشان داده‌اند که اگر اساس نظام در مخاطره باشد، نخستین کسانی هستند که بساط “خیابانی‌ها” را جمع می‌کنند.

این هم معلوم است که قبل تر، کدام جریان سیاسی در کشور “کارناوالیسم خیابانی” را تا مرز فتنه گری پیش برده و از آن ارتزاق کرده است. اما اگر دولت اکنون گرانی، بیکاری و بحران بانکی را نبیند و اعتراض مردم به آن را “توطئه رقبا” بنامد، معنای آن این است که هیچ راه حلی در چنته ندارد و اتهام زنی یگانه ابزاری است که برای آن باقی مانده است.

بدتر از این، معنای چنین برخوردی از جانب معاون اول رئیس جمهور این است که دولت تصمیم دارد کما فی السابق هیچ کاری نکند و با استناد به اینکه “عده ای توطئه کرده اند” بنشیند و عمیق تر شدن بحران اقتصادی را نظاره کند. زمانه انتخابات به سر آمده است و دولت باید این را درک کند.

ساختن دوقطبی‌های انتخاباتی دیگر کارساز نیست. همه آماده‌اند به دولت کمک کنند از باتلاق “ورشکستگی در دولت داری” بیرون بیاید اما ظاهرا دولت خواستار کمک از کسی نیست. آقای معاون اول به جای خودفریبی خوب است کمی در ورشکستگی مدیریتی دولت خود نظاره کند. رئیس جمهور هم که نمی‌دانیم کجاست.

انتهای پیام/