مردم باز هم مثل همیشه به میدان آمدند، بهتر نیست مسئولین هم به میدان بیایند؟

درسیاهکل/مرتضی هاشمی نسب: در روزهای اخیر فتنه‌ای رخ داد که علی‌رغم همه پیچیدگی‌ها و سرعت‌بالای نشر آن در کل کشور، ولی با حضور به‌موقع مردم درصحنه و بصیرت بالای آنان در نطفه خفه شد. باید دید فتنه از کجا شروع شد و چگونه ادامه یافت و چگونه خاتمه پیدا کرد و از آن درس بگیریم.
در ماه‌های اخیر فشار اقتصادی روزبه‌روز بیشتر شد و خبرهای پی‌درپی از تخلفات مالی مدیران و یا دستگیری مختلسین از صداوسیما پخش شد و در فضای مجازی نشر یافت. مردم کم‌کم کاسه صبرشان داشت سر می‌رفت. وقتی می‌شنیدند که مثلاً فلان خدمت و یا کالا، گران می‌شود و از طرفی تغییری در درآمدهای خود نمی‌دیدند و درست در همان زمان فلان مدیر با حقوق نجومی رسوا می‌شد.
در همین زمان سؤالی پیش می‌آمد که اگر قرار است در کشور متحمل سختی باشیم، چرا فقط این سختی بر طبقه پایین جامعه تحمیل می‌شود و فلان مدیر باید حتی حق اوقات فراغت برای فرزندش، چند برابر حقوق یک کارگر باشد؟ و سؤالاتی ازاین‌دست کاسه صبر ملت را لبریز کرد.
در کنار برخی واقعیت‌ها و نابرابری‌ها و از طرفی گرانی‌های روزافزون، تعدادی سایت و بنگاه خبرپراکنی وصل به اجنبی‌ها، در فضای مجازی، باخبرهای ساختگی و دروغین و تبدیل یک کلاغ به چهل کلاغ بر زخم ملت نمک می‌پاشیدند. تا جایی رسیدیم که مردم برای خواسته‌های به‌حق خود و در تبعیت از فرمان امامشان برای مطالبه مسالمت‌آمیز، تصمیم به تشکیل تجمعات صنفی گرفتند. البته اماممان ماه‌ها پیش در خصوص گله‌مندی ملت به مسئولین گوشزد کرده بودند؛ اما متأسفانه گوش شنوایی نبود که با نهیب امامش بیدار شود و کاری بکند.
از طرفی دشمنانمان در سوریه و عراق سیلی سختی از ایران اسلامی خورده بود و هنوز گوششان در حال سوت کشیدن بود و با اتفاقات یمن و فلسطین و تنها ماندن آمریکا در سازمان ملل در خصوص انتقال پایتخت رژیم جعلی اسراییل به قدس شریف و نفوذ روزافزون اسلام ناب در جهان، دنبال فرصتی بودند تا شاید بتوانند انتقامی بگیرند، در همین زمان زمینه را مناسب دید و پیاده‌نظام و مزدوران اندکشان در ایران اسلامی را که بعد از فتنه سال ۸۸ در پستوها مخفی بودند را فراخوان کردند که به خیال خامشان، از تجمعات مردم سوءاستفاده کرده و پایه‌های نظام را بلرزانند.
چند روزی فضا غبارآلود شد، ترامپ با توییت هایش، اسرائیل و آل سعود و منافقین با سخنرانی‌هایشان و به پشتوانه سرویس‌های جاسوسی‌شان به میدان آمدند. تفاله پهلوی هم مثل قورباغه‌ای که در سربالایی رفتن آب ابوعطا می‌خواند، صدایی از خودش درآورد و فتنه‌ای به پاشد. تعدادی از هم‌وطنانمان جان خود را از دست دادند و اموال عمومی به آتش کشیده شد و نهایتاً کار به‌جایی رسید که پرچم عزیز کشور عزیزمان توسط مزدوری به آتش کشیده شد و دوباره مردم احساس خطر کردند و به میدان آمدند.
بازهم فتنه بود و اختلاط حق و باطل. این بار دعوای این جناح و آن جناح نبود، دعوای رأی من و رأی تو نبود، دعوا بر سر اصل بودن و یا نبودن بود و هر کس حرف آشوبگران را نقض می‌کرد، در مقابلش هر بدوبیراهی که داشتند نثار می‌کردند. اصلاح‌طلب و اصولگرا برایشان مطرح نبود، پرچم را به آتش کشیده بودند و هدفشان جای دیگری بود.
مردم با بصیرت در همین زمان علی‌رغم اینکه به مسئولین و شیوه عمل آن‌ها معترض بودند، صف خود را از صف قلیل آشوبگران جدا کردند و فضا طوری شد که دوباره همه دشمنانمان از ترامپ و نتانیاهو و بن سلمان و مزدورانشان که با خیالی خام پشت آشوبگران صف‌کشیده بودند، رسوای عالم شدند و ملت ایران یک‌بار دیگر پشت همه دشمنانش را به خاک رساند، حتی آمریکا در جلسه فرمایشی شورای امنیت علیه ماهم بین متحدانش تنها ماند.
دفاع مقدس اول هشت سال، دفاع مقدس دوم هشت ماه و این بار آن‌قدر باتجربه و محکم و استوار بودیم که در کمتر از ۸ روز فتنه جمع شد؛ و این نشانه تناور شدن درخت انقلاب اسلامی ایران است که با بصیرت مردمش هرگاه احساس کند که دشمن وارد عمل شده، بی‌تعارف وارد میدان می‌شود و دشمن را مأیوس می‌کند.
آری اکنون مردم بازهم گل کاشتند و اینک نوبتی هم که باشد، نوبت مسئولین است. نباید مطالبات مردم و رهبری زمین بماند، نباید باز منتظر نهیب ولی امرمان باشیم تا شاید حرکتی بکنیم.
باید قبول کنیم که وضع معیشتی مردم طبقه متوسط و پایین‌تر از متوسطمان مشکل دارد و مشکل اساسی دارد.
باید قبول کنیم که روح مردم از حقوق‌های نجومی و اختلاس‌ها و دزدی‌ها جریحه‌دار شده است.
باید قبول کنیم که جوان نخبه ایرانی میدان عمل ندارد.
باید قبول کنیم که اقتصاد مقاومتی با واردات دسته بیل و خلال‌دندان و شتر و … کاملاً زمین‌مانده است.
باید قبول کنیم که ساعت کار مفید در ادارات ما بسیار پایین است.

و ده‌ها باید دیگر که برای جلب رضایت ولی‌نعمتان ایران اسلامی یعنی مردم، باید به آن‌ها پاسخ گفت و اقدام و عمل موردنظر رهبر عزیزمان را چاشنی کار کرد.
پس همه باهم، دست‌به‌دست هم و یکدل و یک‌کلام از قوای سه‌گانه کشور عزیزمان حمایت می‌کنیم و از آن‌ها می‌خواهیم که با عزمی راسخ‌تر و همتی والاتر وارد میدان شوند تا مطالبات مردم فراموش نگردد.
مسئولین محترم، مردم از شما گله‌مندند، ولی پای نظام خویش استوارند.