شهيد شهروز اصيل

شهيد :شهروز اصيل 

محل تولد : سیاهکل (چهار شاهي محله بيدرون)

نام پدر:

تاريخ تولد : ۱۳۴۰   

محل شهادت : کرمانشاه (سرپل ذهاب )

تاریخ شهادت : ۶۰/۹/۲۴

شغل : سرباز

زندگي نامه شهيد شهروز اصيل

درسیاهکل : شهيد شهروز اصيل در سال ۱۳۴۰ در روستاهاي چهار شاهي محله بيدرون از توابع سياهکل ، در خانواده اي مذهبي ديده به جهان گشود.

وي تا کلاس اول نظري ادامه تحصيل داد و در حين تحصيل در انجام امور کشاورزي به خانواده اش کمک مؤثري مينمود و از نظر اخلاقي از خصوصيات اخلاقي حسنه اي برخوردار بود.

شهيد در مبارزه با گروهکهاي چپ و منافقين آمريکايي نقش بسزايي داشت. وي علاقه شديدي به اسلام داشت و عاشق شهادت بود و همين عشق به اسلام و شهادت او را بر اين داشت که تحصيل را در دوران متوسطه رها کرده و داوطلبانه به خدمت مقدس سربازي جهت مبارزه با مزدوران آمريکاي جنايتکار در منطقه و ايادي آن اعزام گرديد.

شهيد به خانواده اش ميگفت آرمانم شهادت است و اگر خدا بخواهد اين آرزو را نصيبم خواهد کرد ، تا اينکه در مورخه ۶۰/۹/۲۴ در حين انجام وظيفه بر اثر اصابت اسلحه گرم به پشتش در منطقه کرمانشاه (سرپل ذهاب ) به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

« روحش شاد و راهش پر رهرو باد»

 بسم رب الشهداء

 خاطره ای از شهید:

دانش آموز شهيد شهروز اصيل در روستائي بنام چهار شاهي محله بيدرون از توابع سياهکل به دنيا آمد.

وي تحصيلات ابتدايي خود را در همان روستا به اتمام رسانيد و براي تحصيلات دبيرستان به شهر سياهکل آمد ، دوره متوسطه را در مدرسه مشير سياهکل ادامه داد ، اما همان زمان آغاز راهپيمايي هاي مردمي بود و اين شهيد هم مانند مردم ديگر از مدارس بيرون آمده و به تظاهرات پرداختند. اين شهيد بزرگوار در پادگان سر پل ذهاب به مدت ۱۱ ماه به خدمت سربازي مشغول شد و سرانجام در سال ۱۳۶۰به درجه رفيع شهادت نائل آمد.

شهید شهروز اصیل صفات اخلاقي بسيار پسنديده اي داشت ، از صفات نيکوي ايشان مهمانوازي ، دست و دلبازي و مهرباني بوده است.

از همرزمان شهيد آقاي افتخاري مي باشد که هم اکنون ساکن تهران است و همچنين آقاي بابايي لشکرياني از همشهريان شهيد است ، وقتي جسد شهيد را آورده بودند از او پرسيدند که او را مي شناسد يانه و او گفت بله اين شهيد اهل سياهکل و از همشهريان ماست و شهيد را براي دفن به بقعه بيدرون آوردند. از دوستان شهيد هم آقاي بابايي ، محمدي ، زارع و معلمي در روستاي کياسرا به نام آقاي مهمان واز بود که شهيد نزد ايشان نقاشي مي آموخت و استعداد زيادي داشت و استاد به استعداد شهيد پي برده بود و او را بچه زرنگي مي دانست.

يک روز که شهيد براي مراسم عروسي يکي از دوستانشان تصميم داشتند بروند به روستاي تازه آباد اما احساس تب مي کردند ، پدر ايشان را از روستا به نزد دکتري در سياهکل بنام دکتر حکاکيان آوردند.

دکتر از ايشان علت بيماري را پرسيد و گفت آيا شما حمام داريد اگر داريد چرا اينقدر بدنشان کثيف است. شهيد که از سخن دکتر ناراحت شده بودند فرمودند شما نمي دانيد که ما در روستا زندگي مي کنيم و سرو کارمان با دام و کشاورزي اين چيزهاست با نان خشک زندگي مي کنيم به خاطر همين است دهانم پر از زخم است.

دکتر وقتي اين حرفها را شنيد از حرفي که زده بود بسيار شرمنده شد و از شهيد معذرت خواهي کرد و گفت من براي شما دارو مي نويسم انشاالله که خوب مي شوید.

شهيد با آن که با سختي زندگي مي کرد اما درس خود را هميشه مي خواند ، هيچ وقت نمازش قضا نمي شد ، در شرايطي که زندگي را به سختي مي گذراند اما وقتي که صحبت از جنگ و جهاد و دفاع از ميهن شد ، به دستور رهبر و امام خود لبيک گفت و با وجود اينکه هنوز به سن قانوني براي سربازي نرسيده بودند با اصرار و با بيان اينکه در اين شرايط که نه معلمي هست و نه دانش آموزي نمي شود درس خواند بنابراين مرا اعزام کنيد به سربازي و راهي خدمت شد.

سرانجام با شهادت خود هم افتخاري براي ميهن و هم انجام وظيفه براي نگهباني از دين کردند و ما نسل بعد از انقلاب در قبال شهيداني که اين چنين در برابر آيندگان خود يعني ما احساس مسئوليت کردند و خانواده و زندگي خود را رها کردند مسئوليت داريم و مسئوليت ما اين است که از قطره قطره خون پاک شهيدان دفاع کنيم و نگذاريم که خونشان پايمال و فراموش شود و راهشان را ادامه دهيم تا ظهور آقا امام زمان (عج) که منقسم خون همه شهيدان است از اين مرز و بوم به رسم شهداء دفاع کنيم.

لازم به ذکر است ، مدرسه اي در شهرستان سياهکل بنام شهيد و ياد او احداث شده است.