تعطیلی‌های گسترده در کشور به جهت کرونا یک اشتباه فاحش است!

درسیاهکل/سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی:
بِسمِ اللهِ العزیزِ الغالبِ القادِرِ القَهّارِ

به‌اختصار عرض کنم که ضمن احترام به همه عزیزانی که در ریشه‌کنی ویروس مَنحوسِ کُرونا مُخلِصانه دارند خدمت می‌کنند، به نظر بنده تعطیلی اجباری گسترده در کشور، حتی تعطیلی نمازهای جُمعه و محدودیت‌های قابل تأمُّل در حرم‌ها و امام‌زاده‌ها، یک اشتباه و خطای فاحِش و زیان‌بار و یک اقدام غیر کارشناسانه است که عواقب چه‌بسا جبران‌ناپذیر آن بعداًَ آشکار خواهد شد.
متأسفانه دست‌های مشکوکی وجود دارد که از این واقعه شوم یعنی ابتلای مردم و کشور به ویروس کرونای جدید مخصوصاً بعد از انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در دوم اسفند ۱۳۹۸ و انتخاب معنادار مردم با بصیرت ایران، به نفع اهداف پلید خود استفاده می‌کنند و همه چیز کشور را به سمت کرونا که شائبه بیولوژیکی دارد درگیر کرده و سوق می‌دهند!
آیا این همه اقدامات و دلسوزی‌ها که در مبارزه با کرونا بسیج شده و بسیاری از مراکز را به تعطیلی کشانده‌اند در رابطه با مسائل مهم‌تر از کرونا که قبلاً هم وجود داشته و اکنون نیز وجود دارذ صورت گرفته است؟!
آیا در پیگیری ثروت‌های نجومی سرسام‌آور و حقوق‌های نجومی که سروصدای زیادی داشته و همه ملت و نیز مقام معظم رهبری حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای و بزرگان حوزوی خواهان برخورد قاطع بودند، چنین اقداماتی که درباره کرونا صورت می‌گیرد، آیا درباره آن‌ها هم بوده است؟!
آیا ویروسِ حیف‌ومیل بیت‌المال و دست‌اندازی به ثروت‌های ملی و مردمی کمتر از ویروس کرونا است؟
آیا در رابطه با بررسی وضع معیشتی و اقتصادی مردم شریف، عزیز و انقلابی ایران که شاهد تورم‌های وحشتناک و ویرانگرند، از سوی دولت و مسئولان کشور چنین اقداماتی انجام شده است؟!
و آیا … و آیا …
اکنون درصدد بیان همه موارد مورداشاره که چه‌بسا بسیار مهم‌تر از جریان ویروس کرونا است، نیستم، ولی اهل درایت به خوبی آنچه به اشاره بیان کردم واقف هستند و یا مطلع می‌شوند.
راه شکست دادن کرونا تعطیلی گسترده افسارگسیخته در کشور و تعطیلی نمازهای جمعه و بستن و یا محدودیت شدید بِقاعِ مُتبرّکه و حرم‌های شریف که مَلجأ و پناهگاه عموم مردم است نمی‌باشد.
اگر با کارشناسان دلسوز، با بصیرت، دانا و دوراندیش مشورت می‌شد، راهکارهای معقول‌تری از آنچه اکنون می‌بینیم اجرا می‌شد.
نباید ویروس کرونا را آن‌چنان جلوه بدهیم که همه چیز مملکت و کشور تحت‌الشعاع آن قرار گیرد، نباید ویروس کرونا را به ویروس خطرناک‌تر که یأس و نومیدی است تبدیل کنیم.
اکنون مردم ما با حجم گسترده خبرهای منقبض کننده شبکه‌های صداوسیما و شبکه‌های اجتماعی در فضای مجازی و تعطیلی مراکز مختلف کشور درباره ویروس کرونا مواجه هستند که تقریباً بی‌سابقه است و متأسفانه بر روح و روان ملت ما آثار ناخوشایند گذاشته و یا خواهد گذاشت.
باید تدابیر در برخورد با این مسئله (ویروس کرونا) به‌گونه‌ای باشد که نشاط اجتماعی و نشاط فعالیت‌های مختلف مردمی از آنها سلب نشود.
در مبارزه با ویروس کرونا نباید اقداماتی انجام گیرد که خواسته دشمنان انقلاب و اسلام و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) مُحقَّق شود.

** برخی از راهکارها در مُبارزه و مُواجَهه با ویروس کُرونای جدید

به نام خدای شفابخش و مهربان

۱- تشریح ماهیت ویروس به‌طور دقیق برای مردم بدون ایجاد ترس و اضطراب در جامعه:
باید بدانیم که استرس و اضطراب سبب ضعف سیستم دفاعی بدن و … می‌شود و زمینه را برای ابتلای به ویروس آماده‌تر می‌کند.

۲- اینکه بدانیم که میزان خطر جدی آن چند درصد است تا بر اساس آن:
اطلاع‌رسانی و اقدامات انجام شود. کارشناسان می‌گویند که خطر کُشندگی این ویروس ۲ تا ۳ درصد است درحالی‌که ویروس‌های مُشابهش خطرشان بیش از این اندازه می‌باشد. مثلاً آنفولانزا خطرناک‌تر از نِیُو کُرونا (new coronavirus) معرفی شده است با این حال مردم نسبت به آنفولانزا که یکی دو ماه پیش شیوع داشت حسّاسیت بالایی نسبت به آنچه اکنون از «کرونا ویروس» دارند، نداشتند و مسئولین نیز به خاطر ویروس آنفولانزا و یا ایدز و غیره کشور را به تعطیلی نکشاندند. آنچه اکنون حاکم است ویروس تشویش و اضطراب است نه ویروس واقعی؟! البته خصوصیت نِیُو کُرونا یا کُرونای جدید سریع الأِنتشار بودن آن بین ۳ تا ۵ درصد است نه بیشتر! و نیز این ویروس برای افرادی که از ۶۰ سال به بالاتر هستند و همچنین برای کسانی که مشکلات تنفّسی و گوارشی و یا دچار فشارخون بالا و دارای دیابت و مانند آن‌ها هستند خطرساز است و این افراد باید مراقبت‌های بیشتری داشته باشند.

۳- تقویت بُنیه و سیستم دفاعی بدن در برابر این ویروس که باید توسّط متخصِّصین در رسانه‌های شنیداری و دیداری (رادیو و تلویزیون) به خوبی بیان گردد.

۴- حفظ اصول بهداشتی مُتناسب با ویروس کُرونا (نه افراط و نه تفریط):
اکنون برخی از آموزش‌های نادرست رسانه‌ای و پیامکی باعث شده که اسراف زیادی در مصرف آب به وجود آید به طوری که به عنوان نمونه برخی از مناطق گیلان مواجه با قطعی آب شده است و یا اینکه متأسفانه آن‌قدر با صابون و مایعات و محلول‌های ضد ویروسی دست و صورت و بدنشان را می‌شویند که در آینده نزدیک ممکن است که خیلی‌ها مشکل پوستی پیدا کنند!

۵- آلودگی زُدایی و ویروس زُدایی و یا به تعبیرِ کمی نامناسب «گندزدایی» از محیط‌های کار و اماکن آموزشی و دانشگاهی و مدارس و اماکن زیارتی و سیاحتی بدون اینکه این مراکز تعطیل شوند، همان کاری که عزیزان سپاهی ما با امکانات پیشرفته اکنون در مناطقی از قم و یا جای دیگر انجام دادند و می‌دهند که باید این نوع کارها توسعه یابد نه تعطیلی مراکز به‌طور گسترده و زیاد!

۶- تقویت پایگاه‌های سیّار سلامت که بسیار کار درست و مهمی است:
این پایگاه‌ها در مراکز آموزشی و دانشگاهی و حوزوی و مکان‌های عبادی و زیارتی و سیاحتی و حرم‌ها و بِقاع مُتبرّکه و مکان‌ها و محل‌های نماز جُمُعه بسیار شایسته و لازم است. نمازهای جُمعه و نیز مساجد نباید تعطیل شوند. اگر مردم کمی بهداشت متناسب با کرونا را رعایت کنند که به حمدالله اهل جُمعه و جماعات، رعایت هم می‌کنند و نیز با ضمیمه پایگاه‌های سیّار سلامت به جایگاه‌های نماز جمعه و مانند آن‌ها، مردم عزیز و متدینین و مؤمنین به راحتی و بدون نگرانی و بانشاط می‌توانند در نماز جمعه و جماعات و مانند آن‌ها شرکت کنند.
اساساً نشاط معنوی بین مردم بیمه کننده خیلی از حوادث و خطرات است که نباید به این مسئله بی‌توجهی شود. نشاط و شادابی و روحیه متعالی و تقویت بُنیه بدنی و روحی سبب می‌شود که تأثیرگذاری ویروس‌های باطنی و ظاهری ازجمله ویروس کرونا بسیار کاهش یابد و یا ریشه‌کن گردد. اِن شاءَاللهُ.

۷- برخوردِ قاطع و عاجل با شایعه‌سازان در شبکه‌های مَجازی که سلامت اجتماعی مردم را هدف قرار داده‌اند که چه‌بسا پشت پرده این خیانتگران و اخلال گرانِ امنیّت اجتماعی، دست‌های پلید اسرائیل و آمریکا و انگلیس خبیث و مانند آنها باشد که همین طور هم هست.

۸- بدانیم که بزرگ‌نمایی ویروس کُرونا و نقل اخبار زیاد پیرامون آنچه در رسانه‌های خبری کشور کاملاً مشهود است، کاری اشتباه و غلط است و باید اخبار در این رابطه به‌اندازه باشد. لازم نیست که همه آنچه را که درباره ویروس کرونا در کشور اتفاق می‌افتد و واقعیت هم دارد بازگو کرد و نشر داد. آیا در زمان جنگ و دفاع مقدس هشت‌ساله هر آنچه در جنگ می‌گذشت لازم بود که برای مردم و ملت از طریق رسانه‌ها اطلاع‌رسانی شود؟! اینکه برخی از مسئولین در قضیّه وقایعِ کُرونا می‌گویند که باید همه چیز را صادقانه به مردم بگوییم، این از قبیل آن راست‌های فتنه‌آفرین و مفسده زا است. چه دلیلی دارد که هر راستی بیان شود اگرچه برای مردم مشکل‌آفرین و اضطراب زا باشد؟! اگر این آقایان محترم راست می‌گویند چرا در چیزهای دیگر (مثل حقوق‌های نجومی و مافیاهای اقتصادی و اختلاس‌های وحشتناک و …) که مردم خواهان شفّاف ساری هستند حقیقت را نمی‌گویند و چه‌بسا پنهان‌کاری می‌کنند! سعدی عَلَیهِ الرّحمه می‌گوید: اگرچه راست باید گفت ولی هر راست نشاید گفت. اکنون که چند مدتی است که این ویروس مَنحوس و میهمانِ شومِ ناخوانده وارد کشور شده و یک عدّه‌ای از هم‌وطنان عزیز را مبتلا کرده و جان برخی را گرفته باید بدون هیجان‌زدگی و بدون لحاظِ پیوندهای جناحی و سیاسی با تدابیر درست به کنترل و مهار و یا ریشه‌کنی آن اقدام شود.

۹- به آیه ۱۰۳ از سوره یونس و مانند آن بیشتر باور داشته باشیم.

۱۰- توجه به مسئله توکل به خدا و توسّل به حضرات معصومین (عَلَیهِمُ السَّلامُ) و امام زادگان بزرگوار و تمسک به قرآن کریم و دعا و تضرّع به پیشگاه حضرت پروردگار در رفع آفات و عاهات و بلایای آسمانی و زمینی ازجمله بلای کُرونا بسیار اثرگذار است.

خِتامُهُ مِسْکٌ:
در پایان «حکایتِ چهل قرآن» که در حدود ۹۰ و اندی سال پیش که مَرَض وَبا در روستا یا بخش چَهاردِه از توابع آستانه اشرفیّه در استان گیلان که جان عدّه زیادی را گرفته بود جالب و خواندنی و درس گرفتنی است.
یکی از اهالی مورد وُثُوقِ چَهاردِه به نام مرحوم حاج آقای مَلَکی چَهاردِهی این واقعه جالب و شنیدنی و پندآموز را برای یکی از رفقای بنده، جناب حجت الأِسلام آقای مرتضی رئوفی چَهاردِهی گیلانی که اکنون ساکن قم است چنین نقل می‌کند:
در حدود ۹۰ سال پیش مَرَض وَبا در چَهاردِه شیوع پیدا کرد و جان عدّه زیادی از اهالی را گرفته بود و درمان هم در آن زمان ممکن نبود.
من یعنی – مرحوم مَلَکی- در آن موقع حدود ۱۰ سال داشتم، به همراه پدرم به بُقعه آقا سیّد عبدالرّضا (سلام خدا بر او باد) در چَهاردِه مُشرَّف شدم.
دیدم که چهل سیّد را جمع نموده و بر گردن آنها شالِ سبزی آویخته و بر سر آنها قرآن گذاشته‌اند و نیّت کرده بودند که این چهل سیّد به همان شکل از آن بُقعه خارج شوند و تمام چَهاردِه را دَور بگردند و سپس به بُقعه بازگردند.
آن روز به برکت توسّل به قرآن و عترت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) روستا و قریه چَهاردِه از مَرَض وَبا نجات یافت و بزرگان محلّ تصمیم گرفتند که برای حفظ حُرمت قرآن و اهل‌بیت (عَلَیهِمُ السَّلامُ) نگذارند که صدای موسیقی مُبتذل در این روستا بلند شود و این حکایت بین مردم شهرت دارد.
انتهای پیام/