شهری آباد، مردمانی شاد

درسیاهکل/مهدی خورسند لیه چاک : حضرت علي (ع) در عهدنامه خود به مالك اشتر اين گونه توصيه مي‌كند : «كسي را در بين آنها انتخاب كن كه سخن حق را هر چند تلخ باشد، بگويد و در هر آنچه انجام مي‌دهي يا مي‌گويي و خدا آن را از دوستانش نمي‌پسندد كمتر ياري‌ات كند و كمتر ترا بستايد در حالي كه چنين كاري در اثر هواي نفس تو واقع مي‌شود در هر جا كه باشد»
چنان كه از كلام حضرت علي (ع) بر مي‌آيد، يكي ديگر از وظايف مردم در قبال حاكمان اسلامي، امر و ارشاد آنان به خوبي‌ها و نهي آنان از ارتكاب بدي‌ها است كه بايد با رعايت ضوابط، اين وظيفه ديني و اخلاقي انجام شود.
تصور کنید شهری را که در آن تمام شهروندان به حقوق خود آگاه‌اند و برای امورات شهر خود دل می‌سوزانند. تصور کنید مسئولینی را که پاسخگوی عواقب تصمیمات و حیطه مدیریتی خود هستند. مجدد تصور کنید شهری را که مردم در نحوه مدیریت شهری احساس مسئولیت می‌کنند و مسئولین، مردم را در تصمیم‌گیری دخالت دهند.

کمی رویایی به نظر می‌رسد! ولی واقعا دور از انتظار است؟ واقعا این باید برای ما به آرزوی دست نیافتنی تبدیل شود؟ آیا آرمان اسلام در رابطه دوطرفه حقوق مردم و مسئولین این را برمی‌تابد؟

واقعیت آنجاست که تا وقتی همه ما مردم حکومت اسلامی نسبت به نحوه مدیریت جامعه خود احساس تکلیف نکنیم و دغدغه مند نباشیم وضعمان بهتر از این نیست. در جامعه اسلامی این حق مردم است که حقوق خود را از حاکمان مطالبه کنند و حاکمان باید این حق را برای مردم قائل شوند. ولی چه کنیم که متاسفانه روزمرگی همه ما را با خود می‌برد و همه ما غافل از این حق خود.

کمی به اطراف خود بنگریم ، بله همین شهرخودمان، سیاهکل عزیزمان ، قطعا همه می‌دانیم سیاهکل و تبریز با هم دارای شهرداری شدند، اصلا چرا راه دور برویم همین شهرهای بزرگ استان خودمان.قدمت شهرداری سیاهکل از خیلی از شهرهای این استان بیشتر است ولی در حوزه شهرسازی و مدیریت شهری باید حسرت فرصت‌های از دست رفته را بخوریم.
نمی‌خواهم فقط گلایه کنم و این هم درست نیست بخواهیم خدمات انجام شده را نادیده بگیریم، خدمات ارزشمندی انجام شده و جای تقدیر دارد ولی حسرت فرصت‌های از دست رفته خواب آرام را از هر دلسوزی می‌گیرد.
حال باید چه کرد! به نظر من باید وجدان‌های دردمند را بیدار کرد. باید فضایی ایجاد شود که مردم در تصمیم‌گیری مسئولان سهیم باشند و این مشارکت را احساس کنند. مسئولان هم باید به این موضوع به چشم فرصت بنگرند نه تهدید.

باید یخ رابطه مردم با مسئولین شکسته شود و هر مسئولی این را بپذیرد که مردم ولی نعمتان‌شان هستند. مردم هم باید این واقعیت را بپذیرند که انتقاد سازنده باعث پیشرفت می‌شود.

البته از حق نگذریم قسمتی از عدم پیشرفت این شهر تقصیر خود ماست، ما هم در این معضلات پیش‌آمده برای شهر بی‌تقصیر نیستیم. متاسفانه نقد بدون پشتوانه و عدم ارائه راهکار، ابتر است و آب در هاون کوبیدنی بیش نیست.

این شرایط اقدام عملی را می‌طلبد. باید پا در گود گذاشت و به مسئولین تا جایی که دخالت در کارشان نباشد، کمک کرد و مشورت داد.
به نظر نگارنده باید اول شهروندان این شهر احساس تکلیف کنند که می‌دانم همه دوست دارند شهری آباد داشته باشم و می‌ماند مسئولین که می‌دانم هم طاقت انتقاد دارند و هم دل در گروی پیشرفت شهر و در نتیجه داشتن مردمانی شاد.

دوستان بزرگوار قصد اطاله کلام ندارم و بیشتر روی سخنم با جوانان این شهر است که می‌دانم همه از اوضاع موجود رضایت کافی را ندارند، پس دوستان عزیز باید کمر همت را بست به داشتن شهری آباد و مردمانی‌شاد.