سایه بداخلاقی در حوزه سیاست همچنان مستدام است!

درسیاهکل/فرهاد پردخته:
اَللّهُمَّ اَصْلِحْ کُلَّ فاسِدٍ مِنْ اُمُورِ الْمُسْلِمینَ / خدایا پاک کن همه‌ی مفسد ین و فسادها را از امور مسلمین

چرا بداخلاقی سیاسی در استان ما در گوشه و کنار رو به فزونی است؟
بداخلاقی، ناشی از این است که در جامعه اخلاق و فرهنگ خدشه‌دار شده است.

به نام خداوند لایق بندگی
برای شناخت مسائل فرهنگی نیازمند دانش فرهنگی هستیم، متاسفانه در سطح کشور طی سه دهه گذشته با تفسیر و تحلیل غلط؛ تبلیغات، پوستر، عکس و فیلم امسال آن به عنوان فرهنگ کشور معرفی شد؛ در حالی که عرصه فرهنگ بسیار گسترده و وسیع است و موئلفه های فوق ابزار آن است. از دریای دانش فرهنگی غنی اسلامی هنوز نتوانسته‌ایم قطره‌ای بچشیم، باید بدانیم فرهنگ چیست و چه کارکردی دارد.

اساس اولین کارکرد فرهنگ انسجام بخشی است. انسجام چیزی است که امروز در سراسر کشور ما را در صورت لزوم به دلایل مصلحت ملی در کنار هم جمع کرده است. انسجام دارای سطح اجتماعی، صنفی، فردی و غیره است که نهایتا به انسجام ملی می‌انجامد و این انسجام در این جامعه نماد یک کارکرد فرهنگی و اخلاق برجسته همگانی در کشور است.

با تاکید بر اینکه امسال ، سال همدلی و همزبانی است، باید خشونت و بداخلاقی را از جامعه دور کنیم و باید پرچم فضیلت و اخلاق را برافراشته نگه داشت. ما از فضیلت فرهنگ اخلاق اسلامی فاصله گرفته‌ایم، جوهر اخلاق فرهنگ است و انسان با فضیلت با فرهنگ‌تر است. اگر در جامعه‌ ایدز، طلاق، خشنونت، اعتیاد ، انواع فساد، نزاع، بد اخلاقی سیاسی و غیره مشاهده می‌شود، نشان از افول فرهنگ اخلاق حسنه در جامعه است.

باید باور داشت که اساس توسعه در ایران اسلامی نه سیاست است و نه فقط اقتصاد؛ بلکه فرهنگ آمیخته با اخلاق اسلامی در هریک از آنهاست. اگر ما در حوزه سیاست بداخلاقی مشاهده می‌کنیم، ناشی از این است که در جامعه اخلاق و فرهنگ خدشه‌دار شده است. اگر در حوزه اقتصادی با پدیده‌ فساد و رشوه مواجه هستیم، ناشی از این است که انسان‌هایی در حوزه اقتصادی فاقد فضیلت فرهنگی و اخلاق اسلامی هستند؛ چراکه انسان فرهنگی با اخلاق دینی، می‌تواند سلامت اقتصادی داشته باشد و در مسیر از لغزش و خطا پرهیز کند.

اگر قرار بود با پیشرفت اقتصادی، و اصل قرار دادن توسعه سیاسی و پیشرفت اجتماعی به هدف برسیم، طی سال‌های گذشته این اتفاق رخ داده بود؛ دلیل اصلی بداخلاقی سیاسی و اجتماعی امروز این است که ما مسیر و بستر اصلی توسعه که توسعه فرهنگی با اصول اخلاق اسلامی است؛ را گم کرده‌ایم. باید انسان فرهنگی با اخلاق تربیت شود تا بتواند جامعه، اقتصاد و سیاست را اصلاح کند؛ و این نیازمند پیوست فرهنگی در همه ی عرصه ها است که مقام معظم رهبری بدان اشاره داشته و دارند.

کارکرد دوم فرهنگ شخصیت سازی است، با وجود ادبیات نامشخص، توهین، انگ زدن‌ها، و رفتارهای بد اخلاقی در شبکه‌های اجتماعی؛ این نشانه ها به چشم می خورد که دچار چالش شخصیتی هستیم؛ که یکی از آفت های میوه‌های فرهنگ شخصیت است؛ البته از نوع واگیردار آن، که دامن بعضی از سیاسیون را هم گرفته است و متاسفانه رو به گسترش است. و بدون پیوست فرهنگی، اصلاح آن در فرد و شخصیت با افول اخلاقی میسر نیست.
کارکرد سوم فرهنگ، هویت‌سازی است. هویت، ارزش بنیادی جامعه است و ریشه‌های هویتی این کشور با اسلام و نظام اسلامی همراه است. اگر جامعه‌ای دچار بحران هویتی شود، باید منتظر فروپاشی آن بود.

دور شدن از هویت دینی و فرهنگ با اخلاق، زنگ خطری است که بصدا در آمده؛ مبادا از ارزش‌های هویتی و مبنایی خود دور شویم! مبادا به افول اخلاق در جامعه کمک کرده باشیم که مصداق یکى از وصایاى پیامبراکرم (ص ) به ابوذر این است که فرمود: (یا اءَباذَرِّ لایَزالُ الْعَبْدُ یَزْدادُ مِنَ اللّهِ تَعالى بُعْداً ماساءَ خُلْقُهُ) طرائف الحکم ، آقامیرزا احمد آشتیانى ، ج ۲، ص ۲۹۹، « اى ابـاذر! بـنـده تـازمانى که، بدخلق است، همواره بر دورى اش از خداوند تعالى افزوده مى شود.»
سازگاری به عنوان کارکرد چهارم فرهنگ مطرح است. اگر می‌بینید افراد در جامعه با هم سازگار نیستند و مشکلات اجتماعی و اقتصادی عدیده داریم، ناشی از بحران عدم سازگاری در موئلفه های اجتماعی تاثیر گذار خصوصاً بد اخلاقی های سیاسی بعضی از سیاسیون به اصطلاح با فرهنگ است؛ که متاسفانه مردم فهیم ما شاهد و ناظر بسیاری از نشست و برخاست های سیاسی از نوع همراه با بداخلاقی ها و ناهنجاریهای خلاف فرهنگ اسلامی هستند که در روحیه ی مردم بسیار تاثیر منفی داشته و دارد؛ که باید اصلاح شود.
سازگاری یعنی تحمل دیگران و جامعه‌ای که در آن سازگاری وجود ندارد. امروزه شاهد هستیم میل به انتقام جویی خصوصاً انتقام جویی سیاسی رو به افزایش است. البته این نا سازگاری، ویژگی اختصاصی دارد و در حد محدود است. و در جامعه ما ظرفیت بالای سازگاری اجتماعی متعلق به احاد ملت بزرگ و متعهد و انقلابی ایران اسلامی است که در جای خود محفوظ است.

باید دانشگاهها و کانون‌های فرهنگی و دانشجویان و اساتید و مساجد ما و همه ی دلسوزان متعهد به آرمان های امام راحل، بستر امنیت فرهنگی را در جامعه فراهم کنند تا سطح خوش اخلاقی افزایش یابد؛ چرا که این یک ضرورت قطعی است برای رسیدن به فضیلت خوش اخلاقی اجتماعی بدور از سیاسی کاری های نابهنجار در جامعه، تا روزی برسد که افراد ابتدا تربیت سیاسی با اخلاق اسلامی را فرا گیرند و سپس وارد عرصه سیاست شوند.

ایران اسلامی با پشتوانه غنی فرهنگی و تاریخی خود نباید در افکار عمومی جهان با نفت و انرژی هسته‌ای برای شناساندن خود بسنده کند. این کشور را باید با فرهنگ و اخلاق دینی و تمدن غنی آن به جهان هر چه بیشتر با پشتوانه غنی اسلام ناب و آرمان های امام(ره) معرفی کنیم نه با راهکارهای سیاسی صرف به تنهایی. و از این طرف بعضی از سیاسیون جامعه اسلامی بداخلاقی ها را در خود اصلاح کنند تا افول اخلاق سیاسی از جامعه دینی و انقلابی در کشور و استانها و شهرستان های ما رخت بربندد تا دشمنان قسم خورده این کشور از بداخلاقی های سیاسی بعنوان ابزاری مزمن برای نزدیکی به اهداف کوتاه مدت و بلند مدت خود بعنوان یک سرمایه باد آورده برای رسیدن به مقاصد شوم خود بهره نجویند.

اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنَ الْمُسْتَغْفِرِینَ وَ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ الْقَانِتِینَ وَ اجْعَلْنِی فِیهِ مِنْ أَوْلِیَائِکَ الْمُقَرَّبِینَ بِرَأْفَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
خدایا قرار ده مرا در این ماه از آمرزش‏جویان، و از بندگان شایسته‏ فرمانبردار، و از اولیاى مقرّبت، به رأفتت اى مهربان‏ترین مهربانان‏.