دولت ۴ ساله!

مهدی خورسند(کارشناس ارشد علوم سیاسی و روزنامه نگار): فضای رسانه‌ای کشور کاملا رنگ و بوی انتخاباتی گرفته است. آرایش سیاسی جریانات مختلف کشور، نشان از انتخاباتی پرشور و پرهیجان در کشور می‌دهد. البته این موضوع آفت بسیار بزرگی برای کشورمان است که تقریبا یک سال مانده به انتخابات فضای کشور وارد حال و هوای انتخاباتی می‌شود و مدیرانی که ادامه فعالیتشان به این انتخابات گره خورده، تمام فکر و ذکرشان این موضوع است.
فارغ از این بحث، هرچه به خرداد ۹۶ نزدیک می‌شویم، چیزی که مشهود است و قابل لمس، احساس خطر دولت یازدهم از کرسی لرزان ریاست جمهوری است. اینکه گفته می‌شود لرزان، دلایل متعددی دارد. دولت در زمینه اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی توفیقات محسوسی نداشته است. گره زدن تمامی امورات کشور به برجامی که هر روز شاهد بدعهدی و بهانه‌جویی آمریکایی‌ها هستیم، آینده را کاملا مبهم کرده است. مردم در سال ۹۲ به گفتمانی رأی دادند که از آن انتظار گشایش اقتصادی از مسیر برجام انتظار می‌رفت. دولت پس از رأی آوردن بلافاصله و سراسیمه وارد یک مذاکرات سطحی با غربی‌ها شد و خیلی زود یک قرارداد با ۱+۵ به امضا رساند که خود متوجه باگ‌های آن شد و سریعا برای جبران توافق اولیه، مذاکرات سنگینی دیگری را آغاز کرد.
تقریبا یکسال پیش برجام امضا و اجرایی شد و هرچه نشستیم که گشایشی حاصل شود، نشد که نشد. تنها در یک حرکت سمبلیک چند وزیر خارجه اروپایی راهی تهران شدند تا در یک نمایش مسخره‌تر، مردم، بازیچه و ملعبه قرار گیرند. دولت گوشش به اخطارها و تذکرات در زمینه بدعهدی آمریکایی‌ها بدهکار نبود و به هر نحوی که شده می‌خواست این قرار داد را به امضا برساند؛ شاهدی بر این مدعا، سخنرانی روز هشتم شهریور ۹۵ رییس‌جمهور در اختتامیه جشنواره شهید رجایی بود که گفت: «همین برجام برای تاریخ ما بس است! کفران نعمت خدا نکنیم وگرنه عذاب بر ما نازل می‌‎شود!.» اینگونه سخن گفتن آقای رییس‌جمهور ما را یاد بازی‌های کودکانه می‌اندازد که وقتی در مقابل همبازی خود چیزی در چنته نداشتیم، رو به تهدید پوچ و توخالی می‌آوردیم.
امروز خود دولتی‌ها می‌گویند، برجام فتح‌الفتوح نبوده است. بهروز کمالوندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی درخصوص برجام می‎گوید: برجام نه محیرالعقول بوده و نه بی دستاورد!. فتح‌الفتوح خواندن برجام کار اشتباهی است که دولت در پیش گرفته. متأسفانه دولت به این نکته و تذکر رهبری و دلسوزان نظام توجهی نکرد، که آمریکایی‌ها بهانه‌جو هستند و هرگز نمی‌شود به آنها اعتماد کرد.
امروز بانک‌های اروپایی علاقه‌ای به مذاکره و مبادله تجاری با ایران ندارند و بانک‌های آمریکایی هم ممنوعیت تجارت و مبادله تجاری و کاری با ایران دارند، تنها دلیلش هم محدودیت‌ها و تحریم‌های آمریکاست. خب برجام چه برایمان آورده؟ مگر قرار نبود تحریم‌ها برداشته شود؟ چه چیزی برداشته شده؟ فقط حرف؟ تنها شعار؟ اینکه گفته می‌شود برجام با تأیید رهبری صورت گرفته، چرا به اینهمه نقدها و تذکرات رهبری قبل و پس از برجام بی‌توجه هستید. چرا در مقابل بدعهدی آمریکا موضع صریح و انقلابی نمی‌گیرید؟. البته زمانی که رهبر معظم انقلاب برجام را امضا فرمودند، اعلام داشتند که برجام هم تجربه‌ای می‌شود برای شناخت ذات بدعهد آمریکایی‌ها.
مشکلات اقتصادی و فشارها بر مردم افزایش یافته است. اخیرا دولت اعلام کرده رشد اقتصادی در بهار سال ۹۵ به ۴٫۴ درصد رسیده است. بخدا برای بنده که در دوره کارشناسی اقتصاد خوانده‌ام هضم این آمار بسیار سخت است؟. می‌دانید این ۴٫۴ پیشرفت اقتصادی یعنی تورم و رکود زیر ۳ درصد. جناب آقای روحانی شما وام بانکی می‌دهید با بهره ۱۸درصد که البته این بهره هم دستوری کاهش یافته، آنوقت بر چه مبنای اقتصادی از رشد بالای ۴ درصد اقتصادی سخن می‌گویید؟
دولت باید از لاک برجام خارج شود. دولت یازدهم همواره از اقتصاد مقاومتی دم می‌زند. دولت بداند اگر در همین مدت باقیمانده از عمر دولت یازدهم، تحولی در زمینه اجرای اقتصاد مقاومتی ایجاد کند، نه من، بسیاری از منتقدین دولت برای او سینه چاک خواهیم کرد و حمایتش می‌کنیم. متأسفانه این دولت، دولت‌های نهم و دهم را پوپولیست خطاب کرده ولی خود به این دام افتاده است. رییس دولت می‌گوید: «به ما می‌گویند دولت تنها بفکر برجام است، بله ما افتخار می‌کنیم بگوییم تنها به فکر برجام هستیم!». جناب آقای روحانی، مردم از برجام تنها یک مشت شعار گیرشان آمده است. روال ادامه پیدا کند، به نظر نگارنده مطمئنا دولت رأی کمتری نسبت به دوره پیش خواهد آورد و چون دوره گذشته با رأی بسیار ناچیزی توانست پیروز انتخابات شود، قطعا انتخابات به دور دوم خواهد کشید و آنجاست که روحانی به جمله «دولت ۴ساله» بیشتر آشنا خواهد شد. رهبری هم قطعا خیر و صلاح دولت را خواسته‌اند که آنها را از فضای انتخابات به دور داشته و توصیه به خدمت به مردم تا لحظه آخر کرده‌اند. کسی با این دولت دشمنی ندارد. بنده هم معتقدم تیم رسانه‌ای دولت بسیار ضعیف و دولت، دولت مظلومی است ولی این دلیل نمی‌شود ضعف عملکرد دولت در زمینه فرهنگی و اقتصادی را نادیده بگیریم.
از طرفی دیگر، غوغاهای بی‌ثمر دولت یازدهم هم دردی از ضعف عملکردش دوا نکرده است. همین موضوع کنسرت‌ها و لغو آنها در مشهد. چه غوغایی دولت به راه انداخت و زمین و زمان را بهم دوخت که چنین است و چنان است و دارند مردم را بایکوت می‌کنند. نکته خنده‌دار آنجاست که وزیر ارشاد در برنامه گفتگوی ویژه خبری یکشنبه شب(هفتم شهریور ۹۵) اعلام کرد که تنها ۹ کنسرت در کشور لغو شده که آنهم موضوع خود کنسرت نبوده بلکه حواشی و نوع پوشش بازدیدکنندگان از کنسرت بوده است. جالبتر اینکه وزیر اعلام کرد، در یکی از استان‌های غربی کشور تنها ۲۰ کنسرت در ۵ ماهه نخست سال برگزار شده است!!!. آقای رییس‌جمهور اینهمه غوغا برای ۹ کنسرت؟؟؟ برای ضعف عملکرد اقتصادیتان هم اینقدر غوغا می‌کنید؟ در موضوع حقوق‌های نجومی، سخنگوی دستگاه قضا اعلام کرد دولت تاکنون هیچ پرونده‌ای به قوه قضاییه نفرستاده است. جناب آقای روحانی، مگر رهبری نگفتند مسئله حقوق‌های نجومی به فراموشی سپرده نشود؟ چرا متخلفین را برای مجازات معرفی نمی‌کنید؟ چرا دولت شما نجومی‌بگیران را ذخایر انقلاب معرفی می‌کند؟.
مردم همه این مستندات را می‌بینند و در مقابل اوهامات برجام مقایسه خواهند کرد. حقیقتا دولت باید به خودش بیاید. البته زمان بسیار ناچیزی برایش مانده و دست خود را هم خالی می‌بیند. در این بین، آقای ظریف وزیر خارجه کشورمان در دیدارهایی که اخیرا در آمریکای جنوبی داشته، به سرمایه‌گذاران اقتصادی می‌گوید من برای شما از آمریکا تضمین می‌گیرم که مشکلی برایتان جهت مبادله تجاری با تهران ایجاد نشود. این حقارت نیست؟ آمریکا چه کاره است که بخواهد تضمین بدهد یا ندهد. چرا آمریکا را برای خود و مردم بزرگ کرده‌اید؟ ۳۷ سال پیش در زمانی که ایران هیچ نداشت، پیر جماران گفت آمریکا هیچ غلطی نمی‌تواند بکند، امروز که ما در قله عزت و افتخار و تأثیرگذار اصلی منطقه هستیم، برویم اجازه تجارت از آمریکا بگیریم؟.

انتهای پیام/