قبل انقلاب هرکسی کتاب می‌خواند به یک تا چند سال حبس محکوم می‌شد

کلمات کلیدی :

4 ديدگاه قبلا اظهار شده است

1. آفتابکار گفت:

   1396-09-02 در 16:06

   با سلام و درود
   جناب آقای ناصر وحدتی ، اینکه می فرمایید قبل از انقلاب کسی که کتاب میخواند به حبس محکوم میشد اصلا درست نیست و شما نبایست برای منافع و مطامع شخصی تان ارزش کار روشنفکران قبل از انقلاب که بعدها خود انقلابی شدند و عمده‌ی آنها از طریق کتاب و کتابخوانی رشد کردند را نادیده بگیرید ضمن آنکه در هر سیستم حکومت گذشته خواندن برخی از کتاب ها منع قانونی داشت که بالتبع خواندن آنها منجر به اعمال یکسری قانون می شد مثل همین الان که خواندن و نگهداری بعضی از کتابها جرم است. کتب نفیسی قبل از انقلاب نگاشته و عرضه شده که برای نمونه اگر در سنوات قبل سری به کتابخانه قدیمی و عمومی شهر سیاهکل که جنب اداره برق واقع شده بود می‌زدید مشاهده می کردید که بسیاری از آن کتابها اهدایی دوستان و همشهریان کتابخوانی بود که تاریخ نگارش و اهدای آنها قبل از انقلاب بوده و حال اینکه شما مدافع ارزش های انقلاب شده اید جالب است؟ جناب آقای وحدتی فرموده شما درست است که هر کتاب حداقل ارزش یک بار خواندن را دارد ولی جنابعالی کتابی تدوین و گردآوری نموده اید با عنوان زندگی و موسیقی که در خصوص موسیقی در نواحی مختلف گیلان است من این کتاب را برای یکبار تأکید میکنم فقط برای یکبار به واسطه اینکه سیاهکلی بودید و همشهری و اینکه د ر مورد موسیقی گیلان عزیز بود خوانده‌ام، عمدتاً ارزیابی شما غیر واقعی و تحلیل های شما برداشت های شخصی تان از موسیقی است نه مبتنی بر علم و کارکارشناسی. شما در آن کتاب به انتقاد از بسیاری از چهره‌های ماندگار و مستحکم موسیقی گیلان از جمله مرحوم فریدون پوررضا پرداخته اید، که به نظر بنده نقد و بررسی ایشان و آثارشان نیازمند به دانش و توانمندی بسیاری می باشد که در چنته کسی که صرفاً گردآوری کننده آثار فولکوریک زنان و مردان زحمتکش گیلان زمین می باشد نیست و اینکه شما بدون داشتن تجربه علمی و عملی مفید خودسر دست به انتقادات نابجا می زنید خود جای تعجب دارد. وگرنه آفرینش یک اثر هنری که بر دل می نشیند کجا و گردآوری و تقلید از دیگران کجا؟در مصاحبه‌ای دیگر از شما پرسیده شد که چرا می گفتند مرگ می خواهی برو گیلان؟ و شما متأسفانه آن معنای دور ضرب المثل را گفته اید و رنج و مرارت زندگی را که در گیلان باعث مرض و بیماری شده بود را گفتید در حالیکه وجه اصلی این گفتار به آن دلیل است که در گیلان بر اساس رسوم کهن مردگان و اموات مورد احترام و اکرام بودند و در خانه متوفی برای مدت زمان چندین روز اجاق روشن نمیشد و پخت پز و رسیدگی به امور خانواده متوفی و مهمانان و افرادی که بر ای عرض تسلیت می آمدند با همسایگان و وابستگان دورتر بود که این سطح از احترام مورد توجه مردم سایر نواحی که این مورد را از نزدیک مشاهده کردند قرار گرفت و از آن ضرب المثلی استخراج نمودند. ضمن اینکه با تأیید این مطلب که شمارگان چاپ کتاب در هر سال مهم است، نکته مهمتر آن است که آثار فاخر باید تولید شود و تقلید جای الهام را نگیرد، چه که بسیاری از آثار فاخر موسیقی و نشر و فیلم ما در دوران قبل از انقلاب و اوایل پس از انقلاب تولید و خلق شده است. با تشکر

   پاسخ
2. چوشل کاکوه گفت:

   1396-09-05 در 14:48

   جناب اقای وحدتی
   شمابااین نظریات خود ثابت کردید …………
   شخص خود شماتحصیلات زمان قبل انقلاب راتجربه کرده اید
   با چه تفکراتی چنین حرفهایی بیان میکنید
   خواهشن درباره تاریخ نظرندید
   چون معلوم شدهیچی ازتاریخ بیادندارید
   تمام مدیران
   وزیران
   دولتمردان
   که درراس حکومت هستن
   همه اینها هیچ کدام بخاطر کتاب خاندن تحریم نشدن
   بلکه تشویق هم شدن
   ونتیجه کتاب خواندن ان دوره را دراین دوره دارن میبینند

   پاسخ
3. ررهگذر گفت:

   1396-09-05 در 14:54

   آخه آقا ناصر دلم سوخت .چقدر بد . من نمی دونستم……واقعا از آدمی.

   پاسخ
4. حسینی گفت:

   1396-09-08 در 11:38

   در حد معلومات خودش اظهار نظر کرد

   پاسخ

برای صرف‌نظر کردن از پاسخ‌گویی اینجا را کلیک نمایید.

* دیدگاه‌های ارسال شده توسط شما، حداکثر تا ۲۴ ساعت پس از تأیید توسط پایگاه خبری درسیاهکل منتشر می‌شود.
* پیام‌هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نمی‌شود.
* پیام‌های به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط منتشر نمی‌شود.
* پذیرش پیام دلیل بر هم‌نظر بودن پایگاه خبری با نظر منتشر شده نیست.

تصویر امنیتی *

تصویر امنیتی را وارد کنید: