از حضرت ذوالقرنین تا سید الکونین

درسیاهکل/مهدی کوچک پور(عضو انجمن جامعه شناسی ایران):

دل نوشته ای در تکریم حضرت ذوالقرنین(جناب کوروش کبیر)
”به بهانه هفتم آبان روز گرامیداشت و تعزیز شخصیت ارجمند عالیجناب کوروش”
من یک مسلمان ایرانیم، دقیقا با همین ترتیب; مسلمان ایرانی و برآنم که نه در عرصه ادعا و حرافی، بل در میدان عمل به این هردو وجه فخرآمیز شخصیت و هویت خود مفتخر و مقید باشم. از نگاه من ”آیین” و ”ایران” و فرهنگ و تمدن اسلامی _ ایرانی مایه مباهات و دلیل عزت و رفعت توانند بود و هستند. آیین اسلام و سرزمین ایران، در هم طنیده های تفکیک ناپذیرند و تلاش برای تفرقه و تقابل این ”دو”ی ” یکی” شده، یا دلیل عناد و بد دلی است و یا نمود حماقت و کج فهمی و در هردو حالت کارکردی ابلیسی و شیطانی.
از گذشته های دور و با شدتی دم افزون در سالهای اخیر، جریانی شوم و اهریمنی بر آن است تا با فراست و ممارستی درخور تحسین ماهیت واحد ولی دو وجهی ”آیین ـ ایران” را دچار واگرایی و گسایش نماید. اینان ایده ایران منهای اسلام را با روشهایی بغایت زیرکانه و عامه پسند، ترویج و تبلیغ میکنند و سینه چاک و جان نثار!! از هویت مستقل و متفاوت ”ایرانی و پارسی”در برابر هجوم دیرپای ”قوم بربر و عربی و تمدن بیابانی تازی” دفاع میکنند. در مقابل این گروه، آن گروه دیگر، با هرآنچه که نشانی از ایران و ایرانیت باخود و در خود داشته باشد، از در ستیز و تردید وارد میشود. از نگاه نگارنده هر دوی سوی این طیف نامبارک دانسته یا نادانسته عمله های یک جریان شوم و بدفرجام اند که هدف ابلیسی شکست و انهزام ”بازخیزش تمدن نوین اسلامی _ ایرانی” را تعقیب میکند.
عزیز هم وطن! من و تو نوعا مسلمانیم و ایرانی، اگرچه حقیقت تلخ و درد بزرگ و درمان نشده و معضل اساسی ما در ناروایی همین ادعاست!!! یعنی ما نوعا و البته ظاهرا مسلمانیم و ایرانی در حالیکه در حقیقت بر مرام نامسلمانی و غیر ایرانی سخت استوار مانده ایم!!! زیرا:
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، قبل از هر چیز با نگاهی موحدانه به هستی می نگریم و در عمل به الزامات برآمده از این نگاه و نگرش در عرصه فکر و فعل مقید می مانیم، آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، پندار و رفتار و گفتار ما جملگی نیک می شوند و از هرآنچه پلیدی و پلشتی است تبری می جوییم، آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، از عمق جان و باورمندانه”ایاک نعبد” میگوییم و بر ”صراط مستقیم” مصریم و از غیرخدا و هر آن چه که ناحق است بیزار. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، بی توقع مهرورزی میکنیم و از کینه توزی گریزانی. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، قبل از آنکه از دیگران متوقع پارسایی و پاک دستی و پاک زیستی باشیم و بی مهابا با چشم بستن بر پلشتیهای گوناگون و واقعی خود، بر ناپاکی واقعی و یا دروغین دیگران هجمه بریم و تکفیرشان کنیم، به خود و زیست پاک و مرام پاک خود می اندیشیم و پاک تر بودن هر روزه را همت میکنیم. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم، از تجمل و تفاخر در قال و حال، بیزاری می جوییم و سادگی و بی تکلفی پیشه می کنیم. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم دست می گیریم بی منت و مهر می ورزیم دمادم. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم در زندگی فردی و جمعی بر مدار قانون و نظم استوار می رویم و می مانیم، آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم از عباد خالق و خدمت به خلق، لذت می بریم و زندگی ما مجلای زیبایهای این هردو می شود، بدان گونه که نه عبادت و تعبد را به بهانه خدمت به خلق تعطیل می کنیم و نه خدمت به مردم را تمامی عبادت میدانیم و در عمل نه این میکنیم و نه آن!!
آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم اهل رشوه و اختلاس و زیر میزی و قانون گریزی و باندبازی و حقوق های کهکشانی و املاک فرازمینی و ظاهرسازی و خود شیرینی و سیاسی کاری و خودکم بینی و غرب پرستی و غیر ستیزی و هزار بلیه و نازیبایی فراگیر امروزی، نمی شویم و نمی مانیم. آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم برای ورود به عرصه خطیر خدمت به آیین و مردم و تصدی مسوولیتها و مناصب، از هر راه نامشروع و غیر اخلاقی و از هر وسیله ی ناپاکی بهره نمی گیریم. براستی کسی که مثلا برای ورود به خانه ملت و مجلس، رای میخرد، آیا واقعا یک مسلمان و ایرانی است؟ من چنین کسی را از حریم شریف انسانیت بیرون میدانم، مسلمان و ایرانی بودن پیشکش!! آیا ما این گونه ایم؟
_ مسلمان و ایرانی اگر باشیم دلداده و دربند تجملات نمی شویم و مصرف کالاهای خارجی از امهات مفاخر ما و از نشانه های هویت محو شده ما نمی شد! آیا ما این گونه ایم؟
_ و در یک کلام مسلمان و ایرانی اگر باشیم به زندگی ما تجلی سبک زندگی اسلامی و ایرانی می شد و می بود ولی نشد و نیست!!
این همه نازیباییها که گفتیم و بسیارترش را که نگفتیم، همه و همه به ما میگویند که ما مدعیان شریعت اسلام و ملیت ایرانی، از این هردو شاخصه هویتی تقریبا هیچ نداریم!!! این نهیب کاش برآشوبد ما را و تحریک کند غیرت و همیت مارا. آری آری ما نیازمند یک نهضت عمیق به خودآیی فراگیریم تا هر یک و همه ما به ”خود” آییم و خود بشویم، که اگر چنین شود از آن پس از سر خودآگاهی، خودزنی های رایج اکنون را وا می نهیم و با نام اسلام بر علیه ایران و با نام ایرانیت و ملیت در تقابل با شریعت چیزی نمی گوییم و گامی نمی نهیم. باور کنیم بزرگی کوروش کبیر نه در مقابل رفعت بی بدیل رسول اعظم(ص) که در همان مسیر و همان مقصود است. این هر دو نمادهای عالی و اعلای انسانیت و هویت اهورایی و الهی نوع انسانند.
حضرت ذوالقرنین در مسیر تکامل انسان، یک نماد پر ارج و بس گرامیست، مسیری که در نهایت و غایت خود به حضرت محمد(ص) و حضرت بوتراب و خاندان طاهرینشان ختم می شود. آری آری ای پاک آیین هم وطنم به احترام جناب کوروش از جای برمی خیزیم و همراه و همدل با ایشان بر صولت و هیبت و رفعت محمد و آل و درود می فرستیم:
الهم صل علی محمد و آل محمد.

انتهای پیام/