نباید از پوست انداختن ترسید

درسیاهکل/مهدی خورسند(روزنامه‌نگار): در نظام‌های حزبی متداول در دنیا و در عرصه سیاست، رشد و نمو و تکیه بر نسل جدید تفکری اصیل محسوب می‌شود. جریان‌های پویا و ریشه‌دار همواره بر اساس و شالوده انرژی و طراوت جوان‌های خود توانسته‌های مدارج بالندگی را طی کنند. جوان‌ها همواره با افکار پسامحافظه‌کارانه و آشوب‌های شناختی خود، گام‌های رو به جلو را بسیار جسورانه طی می‌کنند و در این راه بیمی از شکست ندارند زیرا شکست و کسب تجربه از مقتضیات جوانی است. حال تصور کنید که این انرژی جوانی به چاشنی تجربه مجهز شود، چه نتایج و ثمراتی را می‌تواند کسب کند.

عرصه سیاست نیز از این قاعده مستثنی نیست. جریان‌های مختلف سیاسی در دنیا در قالب احزاب، مسیر رشد را برای جوانان خود فراهم می‌کنند و جوانان نیز در کنار باتجربه‌ها، بسیاری از گپ‌های فکری و اعتقادی را پر می‌کنند و خشت خام در گذر زمان کوتاهی به ایده‌های خوش فکر و پخته بدل می‌شود.

این مقدمات ذکر شد تا نقد مهمی را برای جریان‌های مختلف سیاسی در کشور عرضه کنم. در ایران، ما از پوست انداختن می‌ترسیم. از در صحنه نبودن می‌ترسیم. از اعتماد به جوانان می‌ترسیم. شاید برخی بگویند فلان جوان فلان مسئولیت را دارد؛ اینها قبول، ولی عموما در کشورمان موضوع اعتماد به جوانان در تفکر مدیریتی سطح بالا تقریبا جایگاهی ندارد. نسل اول انقلاب در تربیت نسل دوم و سوم و حتی چهارم، اگر نگوییم کوتاهی کرده، عملکرد قابل قبولی نداشته است. ارزش‌‎های انقلابی و دستاوردهای ارزشمند دفاع مقدس به نسل‌های آینده به صورت تأثیرگذار منتقل نشده است. در تبیین گفتمان انقلاب اسلامی برای مدیران آینده کشور قصور صورت گرفته است. استفاده صوری از جوانان در پست‌های کلیشه‌ای مانند «مشاوران جوان» امروز به لطیفه‌ای بدل شده که خروجی مناسبی برای سطح یک مدیریتی و کلان کشور ندارد.

همه جریان‌های سنتی سیاسی کشور اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا از سن بالای مدیران خود و فشل بودن و رشد نداشتن رنج می‌برند. نتایج این ضایعه را، اصولگرایان اخیرا در انتخابات مجلس شورای اسلامی در شهر تهران شاهد بودند. جریان اصلاحات با معرفی کردن برخی چهره‌های جدید و گمنام توانستند عرصه را از جریان رقیب که عملا بازهم با چهره‌های سنتی خود پا به عرصه گذاشته بود، ببرد. البته در پیروزی یک جریان در شهر بزرگی مانند تهران عوامل متعددی دخیل است که نگارنده ترجیح دادم به این وجه مهم بپردازم که باید پوست انداخت و رو به نوگرایی و جوانی آورد.

هم‌قطارانم در جریان اصولگرایی در هر انتخاباتی علی‌الخصوص در شهرستان‌ها این تصور را دارند که یک رأی سنتی از آن آنهاست و آنچنان به کار تشکیلاتی اهمیت قائل نیستند و این بزرگترین ضعف است. انتخابات گذشته در کشور(انتخابات مجلس شورای اسلامی) نشان داد که پایگاه‌های سنتی رأی اصولگرایان کمی تغییر دیدگاه داده‌اند و چهره‌های جدید را می‌طلبند. البته این ذات سیاست است و لاجرم ذات هر پدیده اجتماعی دیگر. باید به کادرسازی و جوانگرایی بیشتر توجه شود. چقدر نیروی جوان نخبه سیاسی، علمی، فرهنگی و به طور کلی‌تر مدیر درجه یک و همتراز با انقلاب اسلامی تربیت کرده‌ایم؟. البته این دغدغه تنها برای اصولگرایان نیست، جریان اصلاحات نیز از این مهم رنج می‌برد. بنده قصد تخطئه جریان خاصی را ندارم ولی با برخی از دغدغه‌مندان دو جریان صحبت می‌شود از نبود کادرسازی قوی گلایه دارند که باید تأمل بیشتری از سوی بزرگان صورت گیرد.

چه ایرادی داشت در لیست ۳۰ نفره اصولگرایان در تهران برای انتخابات مجلس شورای اسلامی، ۱۰ جوان گمنام ولی تازه نفس استفاده می‌شد؛ که این ۱۰ جوان سرمایه و پشیتبان آینده جریان اصولگرایی باشند. چقدر در انتخابات شوراها که به مدیران میدانی نیاز دارد به سراغ جوانان می‌رویم؟. نبود پشتوانه‌سازی و کادرسازی هشدار بسیار مهمی است که اگر جریانات بزرگ سیاسی به آن توجه نکنند، قطعا در انتخابات‌های آتی به بن‌بست می‌رسند. اخیرا در شهرستان سیاهکل همایش اصلاح‌طلبان برگزار شده است، فارغ از هرگونه تفکرات سیاسی شخصی، از برگزاری مستمر این جریان تقدیر می‌کنم زیرا برگزاری این گعده‌ها و نشست‌ها در کادرسازی بسیار موثر است ولی جدای از خوب بودن نفس برگزاری این نشست‌ها، انتقادی هم دارم. چرا یک جوان نباید مسئول برگزاری این تشکل(مجمع اصلاح‌طلبان سیاهکل) باشد؟ چهره‌های مسئول کنونی این تشکل را همواره می‌بینیم، تا چه وقت این عزیزان باید در رأس باشند؟ چه کادرسازی‌ای صورت گرفته است؟ این انتقاد به صورت اساسی‌تر در جریان اصولگرایی شهرستان وجود دارد. عدم برگزاری چنین نشستی در جریان اصولگرایی بزرگترین انتقاد است چه برسد به کادرسازی و پرورش جوانان نخبه برای مدیریت آینده این تشکل و حتی مدیران سطح شهرستان و حتی استانی و کشوری!

شاید این سطور به ذائقه برخی خوش نیاید ولی نباید از پوست انداختن بترسیم. باید برای آینده مملکت، مدیر تربیت کنیم و این وظیفه بزرگان جریان‌های مختلف است که این دغدغه را در کل کشور جاری و ساری کنند. جوانان ما قابل اعتماد هستند. به زبان دیگر که عام پسند باشد هم عرض کنم، تجربه چند انتخابات اخیر نشان داده مردم به حرف نو و انرژی جدید اقبال بیشتری نشان خواهند داد. اصلاح‌طلبی و اصولگرایی هزینه دارد و پرداخت این هزینه باید از سوی این جریان‌ها به عهده گرفته شود. حال که ساختار حزبی به صورت آنچه که در غرب وجود دارد، در کشور ما نیست، جریان‌های بزرگ و قدیمی اصولگرایی و اصلاح‌طلبی باید در کادرسازی، جوانگرایی و پویایی خود دست به کار شوند، چیزی که تاکنون از آن غفلت شده است.

انتهای پیام/